16 miljoen gedichten

27. feb, 2018



Lieve Mensen
Zij was

Één van de acht
Al had ze ook één van de zeven
Of de negen kunnen zijn
Hebben we het over een programma

Net als Het Dorp
Niet het lied

Maar ook
Waren de mensen
Aan de buis gekluisterd
Bij Telebingo

Lieve mensen
Terwijl haar zoon
Het nog even
Aan haar moest vragen

Terwijl hij zong
Dat zij het zei
Bracht zij mij
Een glimlach

© Hoss 26-2-2018
18. feb, 2018


1 km. heb ik gezwommen
1 km. men mocht raden naar mijn tijd.

Ik deed het om geld in te zamelen
Geld voor een leven
Een leven waarin niemand meer sterft
Dat niemand meer sterft aan kanker

Ik heb gedicht
Gedichten voor 16 miljoen mensen.
1 euro per gedicht
Was mijn ambitie
Maar deze is voor jou.

Weer is er iemand getroffen
Een sportvrouw in haar hart
De sport is wat ons verbind

Ik heb een hart
Een groot hart
Een verbindend hart

Ik loop, ik zwem, ik fiets
Voor jou
En al die andere mensen
Die mij raken

Verbonden met een draadje
Een hart met twee gaatjes
Twee harten, vier gaatjes
Een ketting, twee slotjes

Ik blijf zwemmen voor jou
Eens deed jij het voor mij
Dat ben ik niet vergeten

Zet hem op
Samen winnen we Olympisch Goud.

© Hoss 18-2-2018
30. dec, 2017

Ik probeer dit lied te zingen voor jou,
Ik probeer op te staan,
En hoop mijn voeten te vinden,
Ik zal proberen te spreken,
Maar alleen met jou, ben ik compleet.

Een lied van U2 houdt mij bezig,
Ik verander er wat in,
En hij hoort bij mij.
De voeten zijn je basis,
De basis waar jij toebehoort,

Al ben je nu niet meer, fysiek, aanwezig.
Ik ben, gelukkig, geboren,
Gelukkig in een warm nest, met drie zussen,
Waarvan jij de jongste bent.

Vechten deden jullie,
Vechten om mij,
Maar het hardste, dat vocht jij.

Soort van kindervakantieweek,
In sporthal, ik was jong,
Er werd gebokst, jij haalde mij over,
Jij gaf mij een stomp en ik kreeg geen lucht.
Een jongen die hard vecht om een man te zijn,
Zijn zuster neemt hem bij de hand,
Wesp steekt, hij stopt met denken,
Hij begint te huilen.

Jij hebt me getoond,
Een man te zijn,
Als zus, was jij een broer,
Te vechten als een beer,
Zonder de knuffelfactor te verliezen.

Er zit maar 5 jaar tussen,
Jou en mij,
Jij bijna 55, ik bijna 50.
Dol dat ik was op jouw vriendinnen,
Ik stoeide graag met ze,
Niet om het minst dat ik een jongen was.

Je gaf me er 1.
Al was het onbewust,
Marina, die tegen mama zei,
Afgesproken te hebben bij jou te slapen
Maar jij was er niet,
Ze wilde mij.

Dit jaar gaf je mij een openbaring,
Je zei dat je verlegen was,
Je zei: "altijd geweest."
Ik zei: "echt niet, jij was altijd mijn stoere zus".
Jouw vechtlust oneindig,

Ik noem een opsomming :
- je opleiding, wie had dat gedacht?
- je werk, altijd maar door willen gaan.
- je kinderen, Patrick, Nicole en Jordi

Alle drie perfect, maar dat komt door jou,
Omdat je voor hen hebt gevochten.

-Albert, die ik Cornelis noem en waarop jij dan boos wordt, omdat je hem verdedigt.
Logisch Liza, want niemand kan ooit weten, wat hij betekent heeft voor jou.
Ik denk het te weten. Omdat ik het zie.
Het is een goeie gast.

- daarnaast heb je gevochten, voor vriendinnen op je school.
Je vertelde mij laatst over jouw laatste jaar, op school.
Waarin vriendinnen streden met hun ziekte en jij daar vertelde, over jouw moeder die het ook niet makkelijk had.
Je noemde het een vervelend, maar wel liefdevol, warm jaar.

- gestreden heb je voor mij, wanneer ik gepest werd of toen je mee ging naar de moeder van een vriendin van mij.
Wij kwaad weg liepen en de moeder de deur tegen je hand dicht smeet en jij die tegen wilde houden, jouw hand vol glas.

Achteraf met de wetenschap van later, was die strijd onnodig, maar wat wisten wij nu veel.
Ik heb van je leren strijden en we zijn elkaar even uit het oog verloren, je liet me los, of ik jou.

Ik streed mijn strijd alleen.
Geleerd van mijn Master.poll
Mijn Master, dat ben jij.

Het afgelopen jaar en ook daarvoor kwam een hernieuwd gevoel van samenzijn.
We belden wel eens naar elkaar.
Ook toen jij vocht tegen je borstkanker.

We deelde wat over onze kinderen,
Merel, mijn dochter, bracht een onverwachts bezoek aan jou
Afgelopen jaar werd onze band geïntensiveerd.
We deelde veel over het verleden en genoten van het heden.
We keken naar de nabije toekomst.

Jij maakte per ongeluk geld over,
Geld wat je wilde geven aan je zoon.
Maar het kwam terecht bij mij.
Wat moesten we daarom lachen.
Het zijn van die kleine details.

Liza,
Samen zijn we die berg op gegaan.
De Alpe d'Huez!
Samen wilde wij weer terug.
Desnoods zou ik jou in rolstoel naar boven rijden.

Er is iets in het plan veranderd.
Nu alleen, wacht jij al op mij, in juni
Je wacht daarboven
Omdat ik dichterbij de hemel nog niet komen wil en kan.

Verder ben je altijd bij me.
Ik zal niet ophouden aan jou te denken,
over jou te vertellen.
We voelen je allemaal.

Ik probeerde dit lied te zingen voor jou,
Ik probeerde op te staan,
En jij toonde mij mijn voeten,
Ik probeerde te spreken,
En alleen door jou, ben ik compleet.

Opgdragen aan Liza

© 8-11-2015 HW
24. dec, 2017

Tijdens de Ardennen training
Zag ik jou fietsen
Een opvallende verschijning
Mooie sportieve vrouw
Vriendelijk
Vol humor
Opgewekt

Ik dacht dat je aan het terugkomen was
Waarvan?
Van een blessure?

In feite is dat ook wel zo
Ik las jouw stukjes
Over jouw reis, naar Alpe d'Huez
Wat een moeite het jou kostte
Terwijl je genoot
Van de dag

Toch ging je naar boven
En zag je die ochtend beneden
We kusten elkaar succes
Onze vriendschap was nog pril
Virtueel

Virtueel als het leven zelf is
Geniet jij met volle teugen
Al heb je het ooit moeilijk
Iets anders kan ik me niet voorstellen
Heb je oog voor anderen
Die het moeilijk hebben

Daarom feliciteer ik jou
Niet met alleen vandaag
Met jouw 46e geboortedag
Gôh, wat zullen jouw verwekkers gelukkig met jou zijn.

Ik feliciteer jou met het leven
Ik bedank jou voor jouw leven
Voor jouw bestaan
Zo blij jou te kennen.

Monique ook wij
Hebben samen een band
Ons verbond
Verbond van liefde
Verbond van leven.

Alhoewel opgeven mag
Zodra opgeven loslaten is
Maar loslaten is
Voor mij
Geen opgeven.

Daarom vechten we nog even door
Soms denken we dat het ernstig is
Maar is het slechts een litteken
Een blauwe plek
Slechts een vleeswond.

Zonder benen
Rollen wij nog door het leven
Zonder armen
Schrijven wij met onze tong.

We zullen doorgaan
Tot waar het ooit begon
Het begin zal niet eindigen
Het einde nooit beginnen.

Omdat liefde, vriendschap oneindig is
Ik verheug me op het volgend moment
Dat ik jou weer zal zien.

Opgedragen aan: Monique K.-W.

© HW 24-12-2015
23. dec, 2017

Ik versier ze graag
In iedere vorm
In iedere maat
Bezing ik ze

Hoge noten
Lage noten

Mag zij trots zijn
Op wat ze nog bezit

Koesterend
De vrouw
In al haar vormen

Ook wanneer het minder gaat
De vrouw die worstelde
Voor wat er over blijven zal
Heeft zij uiteindelijk geluk gehad
Waarvan ik dan weer gelukkig wordt

Oh, borsten
Ik hou zo veel van borsten
Borsten van de vrouw
Omdat ik ook van neuzen hou
Van ogen, oren, het kuiltje
In haar hals

Een vrouw zou niet moeten lijden
Haar man zou niet moeten toekijken
Genieten
Is wat overblijft
Kijken naar elkaar
Koesteren
De man de vrouw

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Deze draag ik op aan Loes L.W,

© Hoss 23-12-2017