31. mrt, 2018

De tijd van Maarten

Tik, tik, tik
Ik kijk door mijn voorruit naar de rode lichtjes op de A4
De ruitenwissers geven de maat aan.
Tik, tik, tik.

Tik, tik, tik
Vanavond wil ik eindelijk weer hardlopen
De duisternis nodigt niet zo uit
Ik sla af, de richtingaanwijzer zegt
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Hallo duisternis mijn vriend
Ik ben hier om met jou te praten
Omdat een visioen mij langzaam aan besluipt
Cellen delend, terwijl ik slaap
Dat visioen dat ik zelf vormde in mijn brein
Blijft nu hangen, in het geluid
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Ondanks storm en wind trotseer ik het pad van mijn stoel naar de waterkoker, om maar een potje thee te zetten
Alhoewel hij lekkerder smaakt, wanneer ik het er toch maar een half uurtje op heb gewaagd.
Ik kijk door het raam en de regen tikt haar ritme en doe mijn ogen dicht
Tik, tik, tik




Tik, tik, tik
In mijn dromen ren ik alleen
Over slechte wegen, slecht verlicht
Ik blijf staan onder het aureool van een straatlantaarn
Wanneer mijn ogen worden gepijnigd
Door een flits, van tegenlicht
Dat splijt de avond
En hoor op het metaal het geluid
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Doen de regendruppels
Tralalalalalalalalala
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
In het naakte licht zie ik
Duizenden auto's misschien meer
Mensen rijden rond, zonder doel
Mensen maken contact zonder verbinding
Mensen hebben gedachtes, die stemmen nooit zullen delen.
Niemand durft
Het ritme te verstoren
Tik, tik, tik








Tik, tik, tik
Dan wordt ik gebeld.
Of ik volgende week naar Helmond wil komen
Omdat De zorglocatie wordt opgeheven
Heen en weer 300 km.
Voor alleen een bakkie koffie
Want wat ontbreekt is een plan
De zorg is ondoorzichtig.
De zorg zegt, mij een zorg
Alles wordt ontzorgd en je betaald je blauw voor de koffie van andere
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
"Dwazen", zeg ik
"Jullie begrijpen er niks van"
"De regen verspreid zich,
Zoals kanker groeit"
"Luister naar mijn woorden"
"Waarvan je misschien kunt leren"
"Neem mijn armen"
"Die jou misschien bereiken"
"Want mijn woorden zullen vallen"
"Als motregen"
"En echoën, op het metaal"
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Woorden uit het verleden schieten mij te binnen, ooit schreef ik dat gedicht. Wat nu nog steeds houdbaar is. Mijn zorgplichtsbesef, mijn onvoorwaardelijke liefde.
Tik, tik, tik

Tik, tik tik
De mensen buigen en bidden
Naar de kunststof God, die ze hebben gemaakt
Het teken flitst zijn waarschuwing
In de woorden die ze vormen
En staat geschreven op alle schermen
Thuis of openbare ruimte
Ze weerklinken in mijn hoofd
Tik, tik, tik

Mijn God, wat heb ik het toen fout gedaan.
Ik wilde je zo graag helpen
Helpen op weg
Maar zat vast in mijn eigen gebruik
Op tijd op werk, ik had iets moeten regelen
Deed ik soms, maar ging niet iedere dag
Weet niet of het echt gelukt was
Als ik het net even anders had gedaan.

Als ik het net even anders had gedaan
Dan had ik het geweten
En keek ik er nu anders naar
Maar spijt dat heb ik niet
Spijt heb ik nooit gehad
Van fouten kun je leren.

Naar school gaan was jouw moeilijkheid
De rest dat had je bij mij ook gekund
Missen dat doe ik je wel
Ik zie je veel te weinig
Veel te weinig is niet vaak
Je bent welkom, iedere dag.

Mijn God, wat ben ik trots op jou
Waar kom je vandaan?
Waar sta je nu?
Je weet wel dat ik altijd vecht voor jou
Maar je durft mij niet te vragen
Toch sta je nu, waar ik je graag zie
Steeds zelfstandiger
Zelfstandig. maar je staat niet alleen.

Zelfstandig wordt je, maar niet alleen
Maak je zelf nu je keuzes
Het was dat juist, waar je moeite mee had
Snert of Groentesoep?
Afwegend argumenten voor en tegen
Alles op een weegschaal leggen
Maakt het leven moeilijk

Moeilijk als het leven is
Maak je hem zelf makkelijker
Door knopen door te hakken
Of te ontknopen
Met zo weinig mogelijk schade.

Nee, spijt dat heb ik niet
Maar het had anders kunnen gaan
Wanneer ik keuzes anders deed
Hoe zou het zijn, als ik dat had gedaan.

Hopelijk is het goed geweest
Met zo weinig mogelijk schade
Ja knopen heb ik doorgehakt
Maar mis jou Iedere dag

Blij als je komt logeren
Ben ik soms teleurgesteld
Als ik thuis ben
Tijd heb en jij daar.

Teleurgesteld, als jij dan weer niet komt
Terwijl ik jou heb gevraagd
Mijn God, wat is dat toch met ons
Heb ik het er zelf naar gemaakt?

Toch is onze band sterker dan dat
Daarvan ben ik overtuigd
We zijn het meestal eens
Filosoferen kunnen we overal om
Trotser als nu, ben ik nooit geweest.

Ik denk dat jij het wel herkend
Onze vader zoon relatie
In een kattebel
Een kladbrief of gedachtegang
Het maakt niet uit
Mijn grote kleine vent.



© Hoss 20-11-2015 t/m 20-11-2017