11. mei, 2017

Thé Lau

Nog 11 dagen, vandaag weer een rustdag. Rusten, terwijl er zoveel moet gebeuren. Terwijl je zelf onrustig bent. Gelukkig hoef ik nog niet te stapelen. Maar mag mijn lichaam niet te erg vermoeien. Ik mag nog 1 keer 10 km. lopen, maar verder rustig aan. Tot over 11 dagen, ondertussen werd ik vandaag wakker met. De klanken van Elvis terwijl hij droomde over een betere wereld, in If I can Dream en dat doet my weer denken aan:

De zanger van the Scène. Van Blauw en Iedereen is van de Wereld. Tijdens een Boudewijn de Groot festijn, zong hij met zijn band een prachtige versie van Waterdrager. Hij is de Waterdrager van de Zee.

Iedereen is van de Wereld

Dit nummer knalt er uit, omdat iedereen van de wereld is en de wereld van iedereen is. Zeer actueel en het geeft precies mijn denkwijze weer. Er bestaat geen eigen volk, er bestaat geen vaderland. Er bestaat wel een thuis, dat kun je niet met elkaar verwarren. Alleen in mijn gedichten kan ik wonen, waar zij is ben ik thuis. Een schip zonder haven vaart doelloos rond. Ik denk mijn haven te hebben gevonden, al is dat niet waar ik nu woon. Iedereen is van de wereld, ja ook dat is waar. We zijn allemaal zo'n beetje van de kaart. We kunnen beter weer gaan samenwerken, al doe je sommige dingen individueel. 

Thé Lau is niet meer fysiek onder ons, maar zijn gedachten heeft hij ons nagelaten. In juni 2015 is hij overleden aan uitgezaaide longkanker. Terwijl hij in 2014 afscheidsconcerten heeft gegeven. Hij heeft zijn plaats in mijn hart.