9. mei, 2017

Liza

Vandaag is een bijzondere dag.

Elisabeth was al op leeftijd toen Zacharias haar man te horen kreeg dat ze zwanger was. Van schrik en enige schaamte sloot ze zich 5 maanden op.
In de zesde maand (dat de oude Elisabeth zwanger was) werd de engel Gabriël van Godswege gezonden naar een stad in Galilea, Nazareth, tot een maagd die verloofd was met een man die Jozef heette, uit het huis van David; de naam van die maagd was Maria. Maria was de nicht van Elisabeth. Hij trad bij haar binnen en sprak: "Verheug U, begenadigde, de Heer is met U." Zij schrok van dat woord en vroeg zich af wat die groet te betekenen had. Maar de engel zei tot haar: "Vrees niet Maria, want Ge hebt genade gevonden bij God. Zie, Ge zult zwanger worden en een Zoon ter wereld brengen, die Ge de naam Jezus moet geven. Hij zal groot zijn en Zoon van de Allerhoogste genoemd worden, God de Heer zal Hem de troon van zijn vader David schenken en Hij zal in eeuwigheid koning zijn over het huis van Jakob en aan zijn koningschap zal nooit een einde komen." Maria echter sprak tot de engel: "Hoe zal dit geschieden, daar ik geen gemeenschap heb met een man?" Hierop gaf de engel haar ten antwoord: "De Heilige Geest zal over U komen en de kracht van de Allerhoogste zal U overschaduwen; daarom ook zal wat ter wereld wordt gebracht, heilig genoemd worden, Zoon van God. Weet dat zelfs Elisabeth, uw bloedverwante, in haar ouderdom een zoon heeft ontvangen, en ofschoon zij onvruchtbaar heette, is zij nu in haar zesde maand; want voor God is niets onmogelijk." Nu zei Maria: "Zie de dienstmaagd des Heren: mij geschiede naar Uw woord." En de engel ging van haar heen.
Die dag wordt jaarlijks gevierd met Maria boodschap en die dag heb ik altijd onthouden. Gewoon omdat het op de kalender stond als rood gekleurde dag en er nog iets anders was.

Mijn zus Elizabeth Maria (Charlotte) is 55 jaar geleden geboren. Op deze dag van het jaar. 25 maart 1961.
Het is haar geboortedag en zoals ik al vaker heb gezegd. Ik heb er vrede mee, dat zij op 9 november 2015 is overleden, maar er gaat geen dag voorbij, dat ik niet bij haar ben en zij bij mij. Zwaar?
Nee hoor, het hoort bij het leven. De vergankelijkheid van ons bestaan.

Ik zeg altijd, als ik ga, dan ga ik, dan hoeft niemand te treuren. Niks verloren, niks gewonnen. Ik durf de dood recht in zijn ogen aan te kijken.

Het bizarre wil dat het vandaag ook goede vrijdag is. Op goede vrijdag, vieren we, jawel, we vieren dat Jezus is gekruisigd en onze zonden heeft meegenomen.

Nu ben ik niet gelovig, dat maakt toch niks uit. Het gaat om de gedachte die er achter zit. Of er leven is na de dood, ligt aan hoe je geleefd hebt. Aan hoe mensen jou herinneren.

De hemel staat voor alle goede herinneringen,  de hel voor alle kwade herinneringen.

Al heet ik (Homme) Petrus, Josephus. 
Ik geloof niet dat Petrus de sleutelbewaarder is van de hemelpoort. 
Dat is wat die Romeinen er van gemaakt hebben, bij het bedenken van het Katholieke geloof. Hoe kan hij nu de bewaker zijn van de hemelpoort, hij was immers een discipel en nog niet dood toen Jezus stierf.

Vandaag denk ik aan Liza. Zij is een ster, een Engel, een lichtpunt in mijn hemel.
Ieder heeft een eigen hemel en een eigen hel.

Vandaag is het een mooie dag,
een Goede Vrijdag.