Alpe d'Huzes KWF

6. mei, 2017

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 7: Vlucht in de onwerkelijke werkelijkheid

Neem je baby bij de hand
En laat haar een hoge handstand doen
En neem je baby aan haar hak
En doe het volgende wat je voelt

Onderweg naar bocht 7 kun je even de pijn vergeten. Je weet wat komen gaat. Een groot feestje in de Nederlandse bocht. Je bent even terug naar jouw jeugd. De tijd dat je, je uitsloofde voor een meisje. Je deed stoer op de dansvloer en je zweette je kapot. Dat zweet was een nadeel in jouw hofmakingen, maar de meisjes vinden jouw activiteit wel leuk. Het was jouw paringsdans. Als je toekwam aan verdere hofmakingen en je mee naar huis mocht. Dan was het voordeel van het zweten, het douchen. Als je geluk had, kroop ze erbij.

We waren zo aan het veroveren
In onze Dancing dagen
We waren te cool om te huilen
Wanneer jullie en iedereen wist
Kon geloven, doen en met elkaar delen in de werkelijkheid

Dancing liefde!

Pak je baby aan het haar
En trek haar dichtbij en daar, daar, daar
En trek je baby aan de oren
En speel in op haar donkerste angsten

In bocht 7 maak je Een dansje. De 1e keer nog imaginair, maar de tweede en de derde keer laat je, je meeslepen. Terwijl je toen het feest van de kalverliefde vierde, is het nu wel serieuzer. Je bent nog meer gehard dan toen. Toen deed je stoer, maar je was als de jongen die door zijn vader de naam Sue kreeg of het meisje dat Johnny heette. Al werd jij Hoss genoemd, maar was je nog geen stoere cowboy. Kwetsbaar als je was. Ging je mee in haar spel. Ze vroeg jou, te doen alsof je haar vriendje was. Zoenen kon ze, als de beste. Mathilde zag eruit als Sheena E. Alleen ze gebruikte jou om de andere jongens af te houden en ze liep naar buiten met een nieuwe vriendin voor even.

We waren zo aan het veroveren
In onze dancing dagen
We waren te "cool" om te huilen
Wanneer jullie en iedereen wist
Kon geloven, doen en met elkaar delen in de werkelijkheid

Dancing Liefde
Dancing dagen
Daning Liefde

Neem je baby aan de pols
En in haar mond een amethist
En in haar ogen twee safieren zo blauw
En je hebt haar nodig en ze heeft jou nodig
En je hebt haar nodig en ze heeft jou nodig
En je hebt haar nodig en ze heeft jou nodig
En je hebt haar nodig en ze heeft jou nodig
En je hebt haar nodig en ze heeft jou nodig

Nu vier je het feest van de echte verbinding. Nu heb je een ander doel. Een gezamenlijk doel, jouw doel is dat iedereen jouw geluk hebt. Het geluk om dit verleden te hebben mogen meegemaakt. Dat is de reden waarom je het nu deelt. Iedere jongere zou dat moeten kunnen, op zijn of haar manier. Er zijn echter helaas ook te zieke jongeren. Zij hebben pech. Zij zullen kanker hopen te doorstaan. Wij vechten, zodat er geen twijfel hierover meer hoeft te bestaan. Alleen wij kunnen helpen en de onderzoekers, de politici met betere regelgeving voor vrijgave van medicijnen. Dat het niet meer, zo traag hoeft te lopen als stroop. Iedereen draagt zijn steentje bij. Dit mag je met elkaar vieren. Dat doe je tussentijds in bocht 7. Waarna het leven toch weer verdergaat. Nog 6 te gaan.

We waren zo aan het veroveren
In onze dancing dagen
We waren te "cool" om te huilen
Wanneer jullie en iedereen wist
Kon geloven, doen en delen in de werkelijkheid


Dancing Liefde

Dancing Liefde

Dancing dagen

Dancing Liefde

Dancing dagen

Dancing liefde

Dancing dagen

Dancing Liefde
 

5. mei, 2017

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 8: CATA MARAN

Koop mensen, kijk, koop mijn bloemen
Dat is het leven van een jonge vrouw, altijd alleen

Bocht 8 is misschien nog wel mooier dan bocht 9. In Bocht 8 denk ik weer aan haar. Omdat ik wat met Karin of vervoegingen van die naam heb. Ik weet niet wat het is met mij. Gelukkig weet ik wel wat het is met haar. Omdat ik haar al 50 jaar ken. Zal bocht 8 naar haar worden genoemd. Niet als ik later groot ben, maar als ik later dood ben, dan mag ze mijn as uitstrooien in Bocht 8. Eigenlijk liever vanaf de Kilimanjaro, maar ik denk dat Bocht 8 goedkoper is e dat wij er samen meer mee hebben.

Maar de toekomst is geweldig
En mijn bloemen zijn fris en lieflijk
Want ik zal je vinden, mijn lief, ja, jou
Iedereen zal mij helpen

Iedereen kent en iedereen ziet
Het bloemenmeisje van de markt en haar bloemenwinkel
Juffrouw, je bent geweldig
Wanneer kom je bij mij

Zij haalt het beste uit mij. Zelf ben ik wat te passief, afwachtend, eigenlijk ben ik gewoon alles waar ik een hekel aan heb. Dat schijnt heel normaal te zijn. Als ik dit schrijf en jij dit leest, zal het jou confronteren en je zal stoppen met lezen. Misschien ben je al gestopt. Dat maakt mij niks uit, want ik heb haar. Zij die mij een ander laat zijn. Dit terwijl ze dat niet weet van haarzelf en ik het haar dus regelmatig vertellen moet.

Mijn lief, je bent mijn roos
Die nooit zal verwelken
Ik aanbid je van dag tot dag
Juffrouw van de liefde

Mijn lief, je bent mijn roos
Die nooit zal verwelken
Ik aanbid je van dag tot dag
Juffrouw van de liefde

Al 50 jaar ben ik op zoek naar haar en ik heb andere vesries van haar gehad. Maar nooit vond ik de juiste, al dacht ik van wel. Er was een kort moment, misschien maar een paar maanden dat ik dacht, haar gevonden te hebben. Maar ik was Clark Kent niet, waartoe zij behoorde, het was een levensechte zoete nare droom, met een bitter eind. Nee, zij was niet voor mij bestemd. Ze kon mij alleen meenemen in haar dans van de stervende zwaan en dacht dat het een Cata's strophe was. Het was alleen een leermoment in mijn nog prille bestaan.

Op een dag ben ik naar de Place du Marché gegaan
En ik zag dat ze verdwenen was
Ik heb iedereen gevraagd of ze misschien mijn bloemenmeisje hebben gezien
Maar niemand wist waar ze was
Ik was erg wanhopig

Maar op een dag ging ik zitten in een bistro
En toen
Catherine, jij bent het!

Er was een hele lange periode in mijn leven die naar mijn gevoel nog lang niet over de helft is. Een lange periode dat ik dacht, dat zij het was. Het was een zeer mooie periode, het was als een te jonge Beaujolais, hoofdpijn en kopzorgen achterlatend. Ik dacht dat Atlas zijn nek gebroken had. Zij zou mij de Hel laten zien, terwijl ik apathisch bleef en vlak, omdat mijn gevoel was afgestorven.  Nu zoveel jaren later en wat meer gerijpt, weet ik dat het was omdat ik haar nog niet gevonden had. Degene naar wie ik niet op zoek was. Ik wist wel dat zij er niks aan kon doen, terwijl ik dacht dat het aan mij lag, wat natuurlijk niet zo was.

Ja, mijn lief

Mijn kleine bloem

Na haar liet ik even mijn zoektocht los. Als het vuur gedoofd is, komen de wolven en in mijn leven kwam, nee niet, de Valse Fee, nee, ze was geen Heks, noch een Zwarte Weduwe. Ze was iets wat ik dacht dat ze was. Terwijl ik niet kon zijn, wat zij dacht dat ik was. Was ik eigenlijk mijzelf en zij kon mij niet brengen tot mijn beter Ik en ik stopte zelfs met datgene te doen, waar ik eigenlijk weer had opgepakt. Na een paar jaar, ja, zolang heeft het nodig gehad. Na vele pogingen van haar, om mij te Hervormen. Zijn we beide maar gestopt. Alhoewel ik nog niet begrijp waarom zij me daarna klaarblijkelijk nog meer pijn wilde doen, want ik had het toch ooit geprobeerd. Misschien kwam dat, omdat zij mij, door deze beslissing in jouw aremen heeft gebracht. 

Want ik heb je gevonden, mijn lief, ja, jou
Iedereen zal me helpen

Mijn lief, je bent mijn roos
Die nooit zal verwelken
Ik aanbid je van dag tot dag
Juffrouw van de liefde

Wanneer ik ooit weer tugkom in bocht 8. Levend en tot alles in staat. Kerf ik jouw en mijn naam in de Rots. de Rots, die ons zo veel liefde bracht. Misschien kerf ik daar ook mijn tweede Naam, omdat Petrus, de Rots betekent. Maar die ik zelden gebruik. Wanneer ik later dood ben hoef je niet te strooien. Je mag me dumpen, of voor het gemak, dump mijn as. Gooi me van de Rots, die ik voor jou tracht te zijn. Want ik zal eerder sterven dan jou. Laat mij dan los, want ik zal het niet waard zijn om vast te worden gehouden. Al hebben we zo lang mogelijk een mooie tijd en zal ik er alles aan doen om dit zo te houden. Ik wil jou nooit verliezen. Omdat jij mij laat zijn, wie ik hoor te zijn. Al zal dat niet altijd gemakkelijk zijn. Jij houdt mij ....., terwijl ik van je hou. 

Mijn lief, je bent mijn roos
Die nooit zal verwelken
Ik aanbid je van dag tot dag
Juffrouw van de liefde

14. apr, 2017

 

Alpe d'Huzes 2016

 

De dag erna

 

Bocht 9: de ballade van blije mensen

 

 

Onze oude aarde is een ster
Waar je ook bent, hij schijnt een beetje
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen

Bocht 9 is een prachtige bocht, naar bocht 9 ga ik zeker terug. Ze noemen het de panoramabocht. Maar er is nog iets anders met bocht 9. Petra vertelt mij stiekem het geheim. Het is een oud geheim, alleen eigenlijk kent iedereen dat geheim en daarom zijn ze zo vrolijk. In bocht 9 is iedereen vrolijk. Zeker de deelnemers zijn vrolijk. De andere zijn het, omdat de bocht iets speciaals over zich heeft.

Je hebt geen titel of rang
Maar je zegt "jij" als je met God praat
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen

Journalist voor de voorpagins
Jij kunt schrijven wat je wilt
Ik bied jou een grote kop
De ballade van blije mensen
Ik bied jou een grote titel
De ballade van blije mensen

Het was een oude man, maar overal waar hij kwam, daar waren de mensen blij en liepen ze rond met en glimlach. Hij kon alles tegen ze zeggen. Al vergaten ze vaak weer, wanneer ze hem de rug toekeerden, hoe blij en vrolijk dat ze waren. Ze gingen gewoon door met hun leven, zoals hij dat bedoeld had. Ja, het leven is zwaar geweest tot bocht negen, maar het is nog ver tot bocht 0. Dan te bedenken dat bocht 0 voorbij de finish ligt.

Jij die een boom hebt geplant
In jouw te kleine tuin in de voorsteden
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen
Ik zing je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen

Hij valt in slaap en je kijkt er naar
Het is jouw kind hij lijkt een beetje op jou
We zingen alleen de ballade
De ballade van blije mensen
We zingen alleen de ballade
De ballade van blije mensen

Bocht negen laat je iets moois zien, iets moois over jezelf. Bocht 9 is een spiegel, echter is bocht 9 geen vertekend beeld? Nee, ik ben overtuigd dat bocht 9, jouw eigen innerlijk weerspiegeld. Net zoals toen je die oude man tegen kwam. Bocht 9 is een keerpunt in je leven, maar je weet nog niet hoe je daar mee om moet gaan. Kijk uit over de bocht en geniet, want vanaf nu zal het beter gaan, ook al heb je dat nog niet altijd door. 

Jij de bovenkant van jouw schijnende ster
Kom tot ons, en je zult het zien
We zingen je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen
We zingen je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen

Koning van de bagger en plezier
Vrijbuiter, gokker of langzaam oud wordend
We zingen je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen
We zingen je gewoon de ballade
De ballade van blije mensen

Ken je al het geheim? Het is zo simpel. Het is echt iets waar je iets aan hebt, maar ik mag het niet verklappen. Je moet het ervaren. Wanneer je niet het geluk hebt om dit te kunnen ervaren, dan wil ik het wel influisteren, maar alleen dan, wanneer het echt niet kan, want ik weet dat er veel mogelijk is.

Als een koor in een kathedraal
Als een vogel doet wat hij kan
Je zingt alleen de ballade
De ballade van blije mensen
Je zingt alleen de ballade
De ballade van blije mensen

Ik kom terug in bocht 9, zo vaak ik kan. Wanneer je in de buurt komt. Zet jouw auto in de berm en je zult een ervaring beleven. Zet hem wel goed op de handrem, in de versnelling. Zorg dat de accu goed is opgeladen wanneer je de radio aan laat. Neem vooral ook zakdoeken mee. Is het niet voor jou, dan wel voor een toevallige voorbijganger. Bocht 9 als bedevaartsoord.

27. mrt, 2017

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 10: Haar

Terwijl mijn gedachten langzaam weer terug komen is het nu inmiddels langer dan een dag erna. Even was ik in verwarring.
Langzaam begin ik er achter te komen wat mij beig hield. Er leek even geen thuiskomst meer te zijn. Zo leek mijn reis te eindigen
bij bocht 11, omdat mijn gedachten mij even verlaten hadden.


Ze vraagt ​​me waarom, ik ben gewoon een harige kerel
Ik ben behaard 's middags en' s nachts, haar, dat is schrikken
Ik ben behaard hoog en laag, vraag me niet waarom, weet het niet
Het is niet voor het gebrek aan brood, zoals bij de Grateful Dead, Darlin'

Geef me een hoofd met haar, lang mooi haar
Shining, glanzend, streaming, vlassend, gewaxt
Geef me haar daar, haar, schouderlengte of langer
Hier baby, daar, mamma's, overal, papa, papa

Haar, waar de flow is, toont het
Zolang God mijn haar kan laten groeien

Symbolisch heb ik in 2015 mijn haar door mijn zus laten verwijderen. Met de tondeuse, laagste stand. Het voelde super.
Ik heb nooit gezegd dat het vanwege de warmte was, of omdat ik al een beetje kaal begin te worden. Nee, een mens trekt haar eihgen conclusies.
Net als Haar een dubbele betekenis heeft. Heeft Haar nog veel meer betekenissen in mijn leven. Al is het maar Haar. Haar beschermt mij, zoals zij doet en altijd heeft gedaan.
Het is nog een lange weg. Ik heb nog zo'n lange weg te gaan.

Laat het vliegen in de wind en raak verstrikt in de bomen
Geef een huis aan de vlooien, in mijn haar
Een thuis voor vlooien, een bijenkorf voor de zoemende bijen
Een nest voor vogels, er is geen woorden
Voor de schoonheid, pracht, het wonder van mijn haar

Waar de Flow is, daar toont het
Zolang God mijn haar kan laten groeien

In de jaren daarvoor had ik mijn haar juist laten groeien. Ik was op het laatst zelf gestopt met naar de kapper gaan. Ik liet mijn haar knippen door haar, die mijn leven er net weer anders uit liet zien.
Zonder jouw leven op te geven, je toch aan iemand geven. Dat was daarvoor onmogelijk. Dus liet ik mijn haar groeien. Dat proces was al een tijdje gaande en zo kwam er ook een baard.
Het was niet haar idee maar ze vond het niet erg. Zo vond ze het wel vreselijk dat ik mijn haar er af liet scheren, ze wilde een compromis, maar die kwam er niet. eraf is eraf. Zo deden we het.
Nu heb ik het niet meer extreem kort, kaal, glad, het is ook niet lang. Maar er zit nog wel wat op.

Ik wil lang, recht, krullend, verward, Snaggy, shaggy, haveloze, matty
Olieachtig, vettig, wollig, glanzend, glimmend, streaming, vlassend, gewaxt
Geknoopt, witte stippen, verdraaid, kralen, gevlochten
Aangedreven, gebloeid en vol met confetti
Bangled, verward, spangled en net als spaghetti

Oh zeg, kun je mijn ogen zien, als je dat kunt
Toen mijn haar te kort was
Weg met hier, tot er
Beneden tot er, naar beneden, waar hij zit vast met zichzelf

Met iedere bocht, begin ik het leven beter te begrijpen. Niet zoals in 2015, toen ik er als een gek doorheen racede. Alsof ik Max Verstappen was, die toen nog niet zo bekend was. Nee, ik moest uitkijken dat ik niet Ayrton Senna was,
in plaats van tegen de muur te lopen, liep ik er doorheen. Uitgeput kwam ik boven. Uitgedroogd, terwijl ik geen water meer kon opnemen. Dat is nu wel anders. Ik drink in iedere bocht, op het leven. Mijn toverdrank, vol met energie.
Volg de kronkelige weg naar boven. Ik ben de Wizzard van Hoss. Terwijl mijn tweede naam Rots betekent en ik met Petra, de stad in de rots naar boven ga, haar man de Rots, weer naar beneden fietst.
Neem een kijkje in bocht tien en geniet er van het uitzicht. Blijf even stil staan en bedenk dat vanaf hier de wereld en eigenlijk alles verandert.

Ze zullen gaan bij het vergaan, als ze me zien in mijn toga hier
Mijn toga gemaakt van blond, met brilliantine, bijbels haar
Mijn haar zoals Jezus het droeg, Halleluja ik ben er dol op
Hallelujah Maria hield van haar zoon, zoals mijn moeder van mij hield?

Haar, waar de flow, toont je het
Zolang God mijn haar kan laten groeien
Mijn haar, stroomt het, laat het zien
Zolang God mijn haar kan laten groeien
Mijn haar, stroomt het, laat het zien
Zolang God mijn haar kan laten groeien

Zij is mijn haar

26. sep, 2016

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 11: adieu mijn zoet gedachtenstation

Ik heb uren gewacht in deze trein

En ik rijd door Brussel in de regen

Terug naar Parijs meer of minder verbaasd

Door de schaduwen van Tractors op het land

Door de verandering van leven waar ik voor sta

Daar is een nieuw leven wat op mij wacht

1 stap verder dan bocht 12 loop ik naar de dubbele 1. Daar waar het panorama begint, maar het afzien achter je verbleekt. Elf is niet voor niets een vreemd getal. Het plezier verdubbelt, maar ook de zwaarte. Het leven speelt met je, bij dubbele getallen. Dat maakt het des te leuker dat ik in 1966 geboren ben. Na je 11e ben je groot en na je 22e pas echt volwassen. Op je 33e is het gezin compleet wat bij 44 in crisis bevind. Wat zal 55 brengen? Ik ken een vrouw waarbij het leven na 77 ineens moest herzien en moest wennen aan haar nieuwe situatie, terwijl haar leven bij 66 pas begonnen was, leek het ineens eindig. Wat getallen met ons spelen kunnen, doen wij in onze gedachten. Het zijn de hersentjes die we onder controle houden moeten. Onze inhoud van de hersenpan bepaald ons leven. Maar soms ook …..

 

Ik vroeg mezelf af welk boek zal ik lezen

In een trein wanneer ik de behoefte voel

Ik kocht "My life with Picasso"

Ik bedacht me, van alle dingen die ik wil doen

Wil ik naar de Centre Pompidou.

Er is ook een nog in leven zijnd deel van mijn leven

 

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt vannacht

Onderweg hier naar toe, heb ik prachtige landschappen gezien. We hebben zo veel mooie dingen meegemaakt De reis was een avontuur op zich. Zelfs het ongeval valt er bij in het niet. Verdwalen op de navigatie, omdat de batterij leeg is. Is de batterij leeg? Ik zie Monet, van Gogh, Daubigny, Mesdag. Zelf zie ik mijzelf als een creatie van MancIni. Zijn creaties lijken nep, omdat ze zo echt lijken, daarom past er iets niet. Ik loop rond als zo’n creatie. Soms mij geen houding te weten en mijn passende reactie ongepast wordt. Ieder mens is een creatie van zichzelf. Maar soms heb je gewoon, heb je gewoon ……

Als een pijl komen we aan op Gare du Nord

Tussen de achterkant van huizen; straten als Fjorden

En de nacht valt over Parijs

Zo kom ik terug bij het Hotel d’ Angleterre

Ik lig op een dubbel bed en staar

Naar het plafond, wat een gevoel (om terug te zijn )

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt vannacht

Op dat moment kom ik weer iemand tegen. Iemand die zeer gezond denkt en het leven had uitgestippeld. Iemand die niks aan het toeval over liet, totdat hij ziek werd. Hij werd zo ziek dat hij zich alleen beroerd kon voelen. Wat een geluk heb je dan, dat je dan ineens beseft dat je ook niet moet vergeten te leven. Hij kwam er achter dat in zijn doelen hijzelf niet meer voorkwam. Oh, ja, het verhaal is ook weer niet zo cliché dat zijn familie niet voorkwam Alleen hij vergat zelf te genieten. Nu denk je dat hij pech had. Ja, hij had ook pech, dat een ziekte die jouw leven beperkt, een levensbeperkende ziekte dus, jou er op moet wijzen dat de smaak van water erg bijzonder kan zijn.

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt

Adieu, adieu sweet bahnhof

Mijn trein van gedachten vertrekt vannacht