4. jun, 2017

De bochten in evaluerende herinneringen bocht 2 (In the Ghetto)

Alpe d'Huzes 2016 / 2017

De dag erna

Bocht 2: voortijdige Finish

*1

Als de sneeuw vliegt
Op een koude en grijze Chicago ochtend
Een arm schattige baby is geboren
In het getto (in het getto)

Nog maar een paar bochten, maar ik heb het zo zwaar. Mijn voeten lood, loop ik op dit pad, wat ik al zo vaak belopen heb. Ik zou eens wat anders moeten doen. Wat anders. Waarom kan ik dat pad niet loslaten. Het pad waarop ik ben neergezet. Het pad, waarop ik nu klem zit. Een beklemmend gevoel en ik durf niet af te slaan. Een onbekende afslag te nemen. Gedwongen in een keurslijf. Zijn mijn voeten zwaar en ben ik traag. Zo traag als in het gedicht van Slauerhoff. Mijn leven als een Fado. Kastij ik mijzelf als een Pelgrim, die van geen wijken weet. Langzaam drupt het zweet mijn ogen in. Het zout verbrandt mijn tranen. Die maar niet komen willen. Te veel gezien, te veel gevoeld. Het delen is moeilijk, om door de dikke huiden van de Nijlpaarden door te dringen. Wat hou ik toch van die beesten, maar waarom kan ik ze niet bereiken en kijken ze door en langs mij heen.

*1

En zijn mama huilt
Omdat er een ding is dat ze niet nodig heeft
Het is nog een hongerige mond om te voeden
In het getto (in het getto)

We vallen allemaal terug op onze gewoonte. Solliciteren steeds naar dezelfde baan, accepteren dezelfde aanstelling, terwijl je weet dat er geen bezieling is. Zolen verslijten altijd op dezelfde manier, terwijl je beter opnieuw moet leren lopen, zodat ze gelijkmatig verslijten kunnen. Iedereen is in onbalans. Met die gedachte loop ik omhoog naar bocht twee. Vanaf bocht 3 heb je extra tijd om na te denken, want het uitzicht veranderd minimaal. Je wilt naar het Dorp. Je ziet de appartementen. De mensen daar zijn uitbundig. Ze schreeuwen, ze zingen, ze lachen, maar jij begrijpt het niet. Of begrijpen zij het niet?

*1

Mensen begrijp je niet
Het kind heeft hulp nodig
Of zal hij groeien tot een boze jonge man op een dag?
Kijk eens naar jou en ik
Zijn we te blind om te zien
We draaien gewoon onze hoofden en kijken de andere kant op

Concentrerend op het ritme, loop je a-ritmisch, want ritmegevoel heb je nog nooit gehad. Geen gevoel voor sfeer, ongemakkelijke grappen, ben je een sukkel, die ook maar iets probeert. Krijg je een rilling doordat het windje opsteekt en is er een gevoel van euforie, want je zal ze krijgen. Je zult het ze laten zien. Want als jij een sukkel bent, laat je de andere ook degraderen tot sukkel. Zodat ze uiteindelijk weggepromoveert worden tot held. Want soms is het beter om de mensen met de grootste bek gewoon het stokje te geven dat ze willen. Ikzelf ben liever nederig en nietig en val liever terug op mijn rust.

*1

Nou, de wereld verandert
En een hongerige jongen met een loopneus
Speelt in de straat als de koude wind waait
In het getto (in het getto)

Vandaag zal het jouw dag worden. Je neemt wraak op het leven, terwijl je het tegelijkertijd viert. Waar komen die harde woorden nu vandaan, die bitterheid, zo zoet. Maar je bent zo moe. Moe van dit alles en je valt terug in oude gewoonte. Mensen kennen jou zo niet, mensen denken, dat jij het begrijpt, maar dat je naïef bent en beter weten moet, dat het zo niet werkt. Gisteren vertelde een man, waarom ga je dan niet die dromen achterna, want als je ze hebt, zul je er toch iets mee moeten doen, je hebt ze immers niet voor niets, maar je doet het niet, terugvallend op het uitgesleten pad, in de richting van jouw versleten zolen. Probeer je opnieuw om het te laten zien, zonder het vuur. Slapjes, denk je, jouw leven te wraken. Met te weinig munitie ga je omhoog. Je wilde finishen dit jaar.

*1

En zijn honger brandt
Zo begint hij 's nachts door de straten te zwerven
En hij leert hoe hij kan stelen, en hij leert hoe hij moet vechten
In het getto (in het getto)

*2

Ben ik droef omdat ik traag ben
Alles vergeefs vind en veil
Op aard geen hogere behoefte ken
Dan wat schaduw onder een zonnezeil

Ben ik traag omdat ik droef ben
Laf geweest, egoïstisch en alleen maar huil
Nu na drie edities nog niet meer voor elkaar gekregen heb
Dan de waarde van een broodkruimel, al heb ik een grote muil

*1

Dan een nacht in wanhoop
De jonge man breekt weg
Hij koopt een pistool, hij steelt een auto
Hij probeert te rennen, maar hij komt niet ver
En zijn mama huilt

Ik ga liggen in het gras. Ik finish dit keer niet. Uiteindelijk ben ik al inhoudloos 6 keer over de finish gegaan. Zonder daadwerkelijk iets toe te voegen. Ik ga liggen. Doe mijn ogen dicht, zodat ik langzaam sterven kan. Was ik maar gesprongen in bocht 9, nee beter 8. Stop ik er mee?

*1

Als een menigte zich rondom een boze jongeman verzamelt
Zijn gezicht op straat met een pistool in zijn hand
In het getto (in het getto)

Ik sta op. Ik ga door, terwijl ik terugkom volgend jaar. Ik ben laf geweest en zal het nu echt eens laten zien. Samen zullen we finishen. Al heb je geen geld, al heb je geen baan. Ik ga niet meer doen wat ik heb gedaan. Lopend mijn dromen achterna, ga ik een nieuw pad bewandelen, al beklim ik dezelfde berg. Ik zal meer naar boven brengen dan ooit, door nog vaker te lopen.

*1

En als haar jonge man sterft (in het getto)
Op een koude en grijze Chicago ochtend
Een ander klein kind is geboren
In het getto (in het getto)

Ik voel me herboren, dit keer doe ik het anders. Zullen we het samen doen? Ik zal nog meer vragen om hulp en ondersteuning. Samen kunnen wij die berg aan.

*1

En zijn mama huilt (in het getto)
(In het getto)

Tranen van geluk, laten mijn rivier stromen. De rivieren die samen komen, uit elkaar gaan en ooit een meer zijn waaruit iedereen kan drinken, er is precies genoeg voor iedereen en niemand zal meer drinken dan nodig is. Zo zullen wij samen finishen en verder genieten van ons bestaan.

 

*1 Origineel: In the Ghetto / Elvis Presley geschreven door : Mac Davis (oorspronkelijke titel the vicious circle) Vertaling: © Hoss Wilstra 4-6-2017

*2 Bewerking van Fado, Gedicht van J.J. Slauerhoff