10. mei, 2017

De bochten in evaluerende herinneringen bocht 4 (Calling Elvis)

 

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 4: 'Elvis bellen'

*1

Elvis bellend - is er iemand thuis
Elvis bellend - ik ben hier alleen
Heeft hij het gebouw verlaten?
Of kan hijaan de telefoon komen
Elvis bellend - ik ben hier alleen

Oh, jij die zorgt dat ik überhaupt besta, ik was heel veel tekst kwijt. Ik heb in mijn dromen gebeden dat die tekst terug kon komen, want ik heb de wereld zo veel te vertellen, maar ik heb geen woorden meer, tenminste, ik kan ze niet reproduceren in dezelfde context, dezelfde compositie. Er is bij mij ingebroken en mijn woorden zijn gestolen. Gelukkig zitten ze nog wel in mijn hart, maar hoe kan ik dat de wereld laten voelen. Hoe kan ik laten voelen, wat jij allemaal hebt doorstaan. Want jij hebt alles voor mij gedaan. Nu loop ik hier en weet ik alleen maar te roepen. Te roepen voor hulp. Een schreeuwende in de woestijn, eenzaam, maar niet alleen, want er zijn 5000 mensen om mij heen. Echter, die mensen zijn als zand en lopen door het glas, de klok van een zandloper. Zij kunnen niks voor mij betekenen, ik hopelijk wel iets voor hen. Mijn rugzak is propvol, maar eigenlijk kan er nog wel wat bij. Vol met mensen, die ik naar boven moet brengen. Naar daar waar hun geliefde is. Het zijn er alleen niet genoeg. Je dacht toch niet echt, dat ik hulp nodig had voor mezelf. Nee, ik red het wel. Ik heb mijn woorden nodig om de wereld te helpen. Ja, ik ben de zoveelste wereldverbeteraar, waar toch niemand naar luistert. Luister jij?

*1

Vertel hem dat ik alleen bel om hem succes te wensen
Laat me mijn nummer achterlaten - heartbreak hotel
Oh, hou van me, baby, wees niet wreed
Ga terug naar de afzender - behandel me als een dwaas

Elvis bellend - is er iemand thuis
Elvis bellend - ik ben hier alleen
Heeft hij het gebouw verlaten?
Of kan hijaan de telefoon komen
Elvis bellend - ik ben hier alleen

Onderweg van bocht 5 naar bocht 4, krijg je het weer moeilijk. Vooral omdat jij er daar alleen voor staat, want iedereen heeft het op dat stuk moeilijk. Je moet je vasthouden aan jouw missie. Je bent te moe om aan andere dingen te denken. Om weg te dwalen in gedachten. Je wilt naar het einden en je weet, dat het einde nabij is, maar nog zo ver weg, dus bijt je op je tandvlees, wetend dat, dat momenteel het enige is dat je kunt doen. Als je geen tandvlees meer hebt, bijt je ergens anders op. Dat doe je, door te bedenken voor wie je het allemaal doet. Het maakt niet uit, hoe vaak je naar boven loopt. Dit deel van de route is altijd hetzelfde en het gevoel wordt iedere tocht heftiger. Omdat je gaat beseffen, dat we er nog lang niet zijn. Als je op 50% zit, dan ben je tenminste nog op de helft, zit je op 75%, vind je dat progressie, erg langzaam gaat. De tocht wordt alleen, moeilijker, naarmate je dichterbij komt. Al heb jij nu nog maar 22-18% af te leggen, het zijn er nog steeds te veel. Alhoewel er dan andere zaken veel meer aandacht gaan krijgen. Enerzijds wil je met genezing van kanker en kwaliteit van leven, ergens tussen bocht 5 en 4 zitten, maar je bent dan nog niet gefinished. Terwijl de wereld jou langzaamaan los gaat laten. We mogen niet in slaap vallen, want juist die laatste loodjes wegen het zwaarst. Al weet ik ook, dat we nog niet bij die laatste loodjes zijn, jammer genoeg niet, waren we maar al zo ver, maar er zijn andere ook belangrijke doelen, die wel al zover zijn, maar nu niet meer verder komen. Of die ziekte, waar slechts 300 mensen aan lijden? Waar onderzoek onbetaalbaar is geworden, omdat er geen landelijke dekking is. Zo mag het niet werken. We moeten elkaar blijven helpen, dat is waar dit over gaat. Daarom breng ik nu mensen virtueel naar boven. Naar boven, waar hun geliefde is. Omdat die mensen moeite hebben om daar te komen. Ik breng mensen samen. Mensen, die de pech hebben moeten accepteren, want dat is dan weer wel zo. Heb je het, dan moet het accepteren, maar ondertussen proberen we wel te voorkomen dat die pech je overkomt. Het gevaar in woorden is dat mensen woorden te letterlijk nemen. Er is een moment dat opgeven, loslaten wordt, dat maakt, loslaten geen opgeven. Er is een moment dat je pech moet accepteren, maar voor die tijd is het geen pech. Omdat jou due pech ook overkomen kan, daarom moet jij niet de pech van anderen accepteren. Daarom is opgeven voor mij geen optie en doe ik wat ik kan.

*1

Waarom ga je hem niet halen? Ik ben zijn grootste fan
Je moet hem vertellen - hij is nog steeds de man
Lange afstandsliefde - zo ver van huis
Denk je misschien niet dat je hem kan aanzetten

Vertel hem dat ik alleen bel om hem succes te wensen
Laat me mijn nummer achterlaten - heartbreak hotel
Oh, hou van me, baby, wees niet wreed
Ga terug naar de afzender - behandel me als een dwaas

Elvis bellend - is er iemand thuis
Elvis bellend - ik ben hier alleen
Heeft hij het gebouw verlaten?
Of kan hijaan de telefoon komen
Elvis bellend - ik ben hier alleen

 

*1 Origineel: Calling Elvis / Dire Straits  Geschreven door: Mark knopfler  Vertaling: Hoss Wilstra © 10-5-2017