14. jun, 2016

De bochten in evaluerende herinneringen bocht 16

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna 

 Bocht 16:  berustende bezinning

Wel, mijn temperatuur stijgt als mijn voeten de vloer raken
Twintig harten kloppen want ze willen wat meer
Laat me binnen , baby, ik weet niet wat je hebt
Je zou het beter rustig aan doen, want deze plek is heet

Zo blij dat we het gehaald hebben, zo blij dat we het gehaald hebben
Je moet een stukje lopen, ga maar een stukje lopen. Ga maar
Ga maar een stukje lopen, iedere dag

Bocht 16 hebben we gehaald. Reden voor een feestje, al is bocht 16 voor mij geen mijlpaal meer. We vullen ons water aan en als je moet plassen kan dat ook.

Nou , ik voel me zo goed, mijn lichaam voelt warm
Doe het maar rustig aan, want de plek is in brand
Op een zware dag en je weet niet wat te doen
Wacht even , baby, kan het door jou gebeuren

Zo blij dat we het gehaald hebben, zo blij dat we het gehaald hebben
Je moet een stukje lopen, ga maar een stukje lopen. Ga maar
Ga maar een stukje lopen, iedere dag

Volgende week mag ik al weer lopen. Wat een geluk heb ik toch, al zie ik er wel tegenop. Er is ook iets waar ik de kriebels van krijg en waarover ik nu mijn mond hou. Er gaat geen 100 meter voorbij dat ik niet aan Karin denk. Het is al ook niet zo donker meer. Vorig jaar was het een half uur vroeger. Wat een verschil.

Nou, ik voel me zo sterk, iedereen klimt steeds hoger
Doe het maar rustig aan, want de plek is in brand
Je gaat lopen, omhoog of juist vlak, misschien
In estafettevorm, de natuur,  waar iedereen van houdt

Bocht 16 is een prachtige bocht, maar we kunnen niet te lang stil blijven staan we gaan verder, naar de toekomst. Verder over de kronkelweg. Naar de Tovenaar of de toverstorm.
"Dorothy? Naar Oz?"
"Ja, naar Oz!

Zo blij dat we het gehaald hebben, zo blij dat we het gehaald hebben
Het geeft me veel liefde, ga maar een stukje lopen. Het geeft
Ga maar een stukje lopen, veel liefde iedere dag