9. jun, 2016

De bochten in evaluerende herinneringen bocht 17

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna 

Bocht 17:  de droomverlichting

Elke nacht wandelt ze recht in mijn dromen
Sinds ik haar ontmoette al vanaf het begin
Ik ben zo trots dat ik de enige ben
Die speciaal is in haar hart
Het meisje is van mij
Het verdomd mooie meisje is van mij
Ik weet dat ze van mij is
Omdat het verdomd mooie meisje van mij is

Een hinde doorkruist mijn pad. Het is een jonge vrouw. Lange benen, mooi donker haar. Het is er één waarvan je niet weet of ze Indisch is, of Nederlands. Nee, ze is duidelijk Indisch. Mooi zwart lang haar en een prachtige looptechniek. Ze verteld me, dat ze pas weer begonnen is. Nu voel ik me toch altijd al aangetrokken door vrouwen. Dat zonder sexistische gevoelens te hebben. Maar sportvrouwen hebben een soort mentaliteit die mij wel bevalt. Ze hoeven zich van mij niet meer te bewijzen dan mannen. Ze hoeven van mij ook geen rokjes te dragen. Mooie sportvrouwen zijn vrouwelijk genoeg in normaal tenue, met een tight, kort, driekwart of lang.
Ik begrijp dat gedoe niet met ladiesruns en dat mannen hun niet in hun waarde zouden laten. Ik vind ze fantastisch. Als ze normaal zijn, vrouwelijk en sportief.
Door dat soort vrouwen laat ik me graag door omsingelen, al kan ik het ook goed vinden met mijn mannelijke vrienden.

Ik weet niet de manier waarop je het zult begrijpen
Zeggen dat ze van jou is, niet van mij
Het verzenden van rozen en jouw domme dromen
Eigenlijk gewoon een verspilling van tijd
Omdat ze van mij is
Het verdomd mooie meisje is van mij
Verspil geen tijd
Omdat dat verdomd mooie meisje van mij is

Deze vrouw is vroeger een topper geweest en ook als veteraan heeft ze nog haar mannetje gestaan. We blijken veel meer gemeen met elkaar te hebben. Door haar kom ik in contact met een andere bijzondere vrouw. Ook een ex topsporter. Door haar kom ik uiteindelijk uit bij Alpe d'Huzes en als mijn zus ziek wordt, kan ik daar niet meer onderuit.

Ik hou meer van je dan hij
(Ik neem je overal mee naar toe)
Mijn doel is eindeloos van jou te houden
(Liefde zullen we delen)
Dus kom en ga met me mee
Naar de ene stad
Wij beide kunnen haar niet hebben
Dus het is de een of de ander
En op een dag zul je ontdekken
Dat ze mijn meisje is voor eeuwig en altijd

Een paar weken geleden kreeg ik te horen dat deze vrouw, die mijn pad als jong meisje doorkruiste en een uur later ouder bleek dan ik, dat ze longkanker heeft. Nooit gerookt, altijd verstandig geleefd. Het is een echte schrik, omdat, alhoewel alleen nog virtueel, wij dichter bij elkaar staan, dan soms familie. Ook ken ik haar dochter en een aantal van haar vriendinnen.

Ik weet niet te bouwen op jouw verwachtingen om in de steek gelaten te worden
Want ik heb echt het gevoel dat het tijd is
Ik weet dat ze je zal vertellen dat ik degene voor haar ben
Want ik zei dat ze haar mening zal bazuinem
Het meisje is van mij
Het verdomd mooie meisje is van mij
Verspil geen tijd
Omdat het verdomd mooie meisje is van mij

Onderweg naar bocht 17 denk ik aan haar. Ik wil dat ze geneest, voordat ze bij bocht 16 is. Dat ze niet verder hoeft te lopen dan bocht 16. Net als de berg die wordt afgetopt door de mist. Als de berg lager is, hoef je niet zo hoog te lopen. Ik wil dat haar berg lager is. Ik wil dat zij Dorothy is en ik de vogelverschrikker. Samen gaan we naar Oz. Ik heb vandaag gepland 3x in Oz te komen. Ik wil naar de Tovenaar of ben ik de tovenaar, of ben ik de "Blizzard" i.p.v. de "Wizzard", nee, ik ben de "Lizzard". In bocht 17 heb ik haar kaarsje staan, dat is wat ik doen kan. Ik ben (H)Ozzy en ik kan niet meer doen, dan lopen, kaarsjes branden, petten dragen en vertellen over later.
"Weet je nog, vroeger?" "Dat je toen dood ging aan kanker."

Ze is van mij, ze is van mij
Nee, nee, nee, ze is van mij
Het meisje is van mij, het meisje is van mij
Het meisje is van mij, het meisje is van mij
Het meisje is van mij, (yep) ze is van mij
Het meisje is van mij, (yep) ze is van mij
Verspil geen tijd
Omdat het verdomd mooie meisje is van mij
Het meisje is van mij, het meisje is van mij

Er zijn zoveel mensen die ik niet verliezen wil. Zij hoort er bij. Ik droom dat we in het bejaardentehuis belanden. Met haar, haar man, ik en Karin. Haar man en ik weten het dan niet meer. Ik ga naast Geeske zitten, met Karin aan de andere kant. Een jonge Riem de Wolf zingt een liefje van Boudewijn de Groot, begeleid door Ernst Jansz. Een wonderkind van 50. Herman Brood zit aan een tafel te lonken naar de dames. Naast hem zit Henny Vrienten. Ze zingen mee en Herman loopt naar Geeske toe. Hij geeft haar een bijzonder Hermannetje. Alpe d'Huzes taal voor een duwtje in de rug.
Ik kijk naar de kaarsen en denk aan mijn droom. Bocht 17 zal nooit meer dezelfde zijn.

Michael, we zijn niet van plan om er over te vechten, oké
Paul, ik denk dat ik je gezegd heb, ik ben een minnaar niet een vechter
Ik heb het allemaal al eerder gehoord, Michael, ze vertelde me dat ik haar eeuwig minnaar ben,
Weet je, je niet te herinneren
Nou, na van me te houden, zei ze dat ze kon niet van andere houden
Is dat wat ze zei
Ja, zei ze, je blijft dromen
Ik geloof het niet
Het meisje is van mij (de mijne, de mijne, de mijne)