3. jun, 2016

De bochten in evaluerende herinneringen bocht 21

Alpe d'Huzes 2016

De dag erna

Bocht 21: kettingreactie vertragende valse start

Hemel zal nu een engel moeten missen
Missen een engel, lieverd, want je bent hier met mij nu
Jouw liefde is hemels, lieverd
Hemels voor mij, lieverd

Het kan niet anders zijn dat ik gezegend ben met engelen, want ondanks alle pech wordt ik toch weer gered. Zo gaat het al de hele week. Al mijn hele leven. Ik ben degene die het verknoeid en dan krijg ik weer hulp van buitenaf. Eigenlijk ben ik dat alles niet waard, vertellend over mijn nietigheid voel ik mij groots.

Jouw kus,
is gevuld met tederheid
Ik wil alles wat ik kan krijgen,
Ook jouw sex appeal
Stortregens, je liefde komt als een stortregen over mij heen
En van uur op uur
Je geeft me je liefdevolle kracht
Er is een regenboog achter mijn schouder [Ooh, ooh]
Als je kwam, mijn beker stroomt over

Het is 3 uur 's morgens, de wekker gaat of. Zowel bij mij als bij jou. Maar wie ben jij. Ben jij de berg, of ben jij degene die naast me ligt. Vandaag een dag later weet ik het niet meer. Ik heb een jaar nodig, om alles te verwerken, al denk ik niet dat ik volgend jaar terugkom, want er is zoveel meer. Te geven. Nemen die ik niet, al zal ik misschien ooit leren dat te doen. Maar wat ik nu voel is verwarrend.

Je gaf me je hemelse liefde
En 's nachts hoor ik je huilen van boven
Het is omdat de hemel zijn engel moet missen.
Missend een engel, lieverd, want je bent hier met mij nu.

In de auto bedenk ik mij dat ik aan de late kant ben, ik heb deze week iets met koplampen, dus ben ik mijn hoofdlamp vergeten. Dan maar lopen zonder licht. Aankomend in Bourg d' Oisans is het lastig parkeren. Vorig jaar was ik de eerste, hmmm, dit jaar dus klaarblijkelijk de laatste. De stressfactor is hoog. In het dorp worden we weer omgeleid, lopend. We worden een straatje ingestuurd. Ik zie een man staan met oranje jas. Ik loop langs hem en plots lig ik op de grond. Een ketting snoeit in mijn schenen. Mijn knieën branden. Maar ik ga door, op zoek naar het 1e startvak en naar Petra. Ik ken haar nog als Running Petra. We hebben met elkaar op een bijzondere manier kennis gemaakt en nu gaan we samen 3x de berg op. 5, 4, 3, 2, 1, het aftellen is begonnen en ik ben nog over het dranghek aan het klimmen, want 1e startvak is 1e startvak. Een paar 100 meter inhalen,  terwijl ik de eerste stappen rustig zou doen, zie ik haar.
Peter, haar man, zie ik ook nog even en we spreken af nog even sanitair te gaan op het latere Startplein.  Mijn eerste Grande Boucle, of grote boodschap, waarvan ik er normaal voor de wedstrijd 3 doe. Dan zetten we onze eerste stappen naar bocht 21 op bekend terrein.

Jouw liefde is hemels, lieverd
Hemels voor mij, lieverd
Ooh, hemel, de hemel
Ooh, hemel, de hemel
Ooh, hemel, de hemel
Hemel, de hemel
Ooh, ik ben gevangen genomen door je spell [Ooh, ooh]
Je bent anders, meisje, ik kan het je vertellen [Ooh¡ ooh¡ ooh¡]
Wanneer je ligt op mijn kussen, lieverd
Boven je mooie hoofd, er is een 'halo', dat is waarom ik dat weet
Hemel moet een engel missen [de hemel]

De wereld is nog klein in het donker. Overal dansen de lichten. Het is warmer dan ik dacht. Mijn koplamp mis ik niet. Misschien was het zelfs wel groot licht. Op het moment dat we echt gaan stijgen,  gaan we even uit elkaar. Dat gaat vanzelf. Zoekend naar ons eigen tempo. Wat is 21 toch weer ver weg, het blijft me verassen. Ik ben mijn telefoon vergeten, ligt hij nu in de auto, of op de auto? Karin en ik hebben elkaar amper succes gewenst en ze was al niet zo blij met mijn gestress. Ik neem dit nu mee naar boven. Ik maak mij zorgen om haar, om ons.

Missend een engel, lieverd,
Want je bent hier met mij nu (Mmm¡ ha)
Uw liefde is hemels, lieverd
Hemels voor mij, lieverd (Ooh¡ mijn lieve engel)
Hemel (Mijn mooie kleine engel)
Hemel (Ik hou van je, hou van je, hou van je,
hou van je, hou van je, lieverd, zeker op dit moment)
Hemel