1. jun, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 0

Alpe d'Huzes 2016 

De voorbereiding 

Bocht 0: gefinished, wachtende hertartende focus

Ik leef mijn leven alsof er geen morgen bestaat
En alles wat ik heb ik moest om bedelen, stelen
Tenmminste Ik hoef niet te bedelen of lenen
Ja, ik leef in een tempo dat doodt
Lopend met de duivel
Lopend met de duivel

Ik sla af bij bocht 1, nog 1x omhoog en hoe. Het dorp in. Linksaf, de bierstraat, virtuele finish, hoog, hoger, hoogst. Ik weet niet meer of ik moet rennen, strompelen of kruipen. Ik zie degene die me hebben ingehaald en vroeg om samen te finishen, vertragen. Ik herstel en ben weer moe. Dan plots het kerkje. Emoties overvallen me. Ik zet het op een lopen. Dit is het en beter wordt het nooit.
Voor de finish ligt er nog een matje die ik bijna mis.  Armen omhoog, ik zou Betty willen omhelzen, maar ik mag niet stoppen,  ik moet doorlopen,  anders stokt het.

Ik vond het eenvoudige leven niet zo eenvoudig
Toen ik op die weg sprong
Ik heb geen liefde, geen liefde die je echt zou aanspreken
Is het niet dat niemand thuis op me wacht
Lopend met de duivel
Lopend met de duivel

Ik weet ik moet bezinnen.  Het is een week waarin ik heel moeilijk mijn rust vinden kan. Ik kom mensen tegen en dan is het 's avonds ook niet rustig. Wat een verschil met vorig jaar toen ik hier alleen boven was. 's avonds kwamen de ouders van Madelief. Gisteren was ik vermoeid, duf. De wandeling door Bourg 'd Oisans heeft me goed gedaan. Ik probeer mijn focus te vinden. Emoties zitten vast. Kan ze nog niet kwijt, omdat anderen mijn aandacht vragen. Bij het riviertje in het dorp staat een bankje. Duifjes vliegen op ons af. Wederom hebben we geen brood bij ons. Dat is waar ze om bedelen. Zo brutaal. Liza heeft een stukje stokbrood. Dat was vorig jaar. Ze staat die aan hun af. Al heeft ze al bijna een halve op. Deze avond hebben wij niks, dat is anders dan op die vrijdagmiddag. Toen kinderen in het water speelde,  nu verderop een baasje met zijn hond. De hond wacht telkens de sprong, die ik niet zou durven nemen, om een balletje te halen. Het balletje waarop hij gefocust is.
En jij, ben jij klaar om te springen?

Je weet dat ik, vond dat het eenvoudige leven, niet zo eenvoudig is, geen excuus
Toen ik op die weg sprong
Heb je geen liefde, geen liefde die je echt zou noemen
Er is toch niemand die thuis op me wacht
Lopend met de duivel
Lopend met de duivel
Lopend met de duivel
Lopend met de duivel

Tja, gefinished 2x, nu wachtend op de herstart. Ik lig hier nu al vanaf kwart over vier tot nu vijf uur twintig. Nog 1 dag. Morgen ben ik onderweg. Al bijna een uur en zit mijn 1e en 2e gelletje er al in.
Ik moet me gereed maken. Focussen. 
Kleding gereed maken, klaar voor de start?