26. mei, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 2

Alpe d'Huzes 2016
De voorbereiding
Bocht 2: tijdelijke verantwoording

Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij

Elk klein ding dat je zegt of doet
Ik hing op
Ik hing op je
Wachten op uw oproep
dag en nacht baby
ik ben het beu
Ik ben moe van het wachten op jou
Na verloop van tijd zo langzaam voor degenen die wachten
Geen tijd om te aarzelen
Degenen die lopen lijken al het plezier te hebben
Ik ben gevangen
Ik weet niet wat te doen

Van 3 naar 2, dan zit je er doorheen. Dat is onvermijdelijk. Het stuk is mooi van saaiheid en er zit ook al zo veel op. Je ziet de appartementen langzaam naderen. Maar zo langzaam ga jij ook nog. Je verheugt je op wat komen gaat, maar weet dat je het rustig aan moet doen.

Bijna knipte ik mijn haar af
Het gebeurde gisteren
Het is mogelijk wel lang
Ik kon het op mijn manier hebben gezegd
Maar ik deed het niet en vraag me af waarom

Ik voel me alsof ik mijn 'freak' imago laat vliegen
En ik voel alsof ik het iemand verschuldigd ben, yeah
Het zal zijn omdat ik de griep had deze kerst
En ik me nog steeds niet geweldig voel

Ik heb vorig jaar mijn haar helemaal gekortwiekt. Standje 1 of standje zelfs 0, net als Liza, weinig haar, al had zij het weer laten groeien. Mijn wilde haren heb ik afgedaan en niet meer laten groeien. Eigenlijk weet ik het niet meer, maar ga er gewoon mee door. Ik ga door omdat het mij iets heeft gedaan en ik het eigenlijk aan een ieder verschuldigd ben. Al wordt het niet altijd begrepen of zelfs op welke waarde dan ook gewaardeerd. Ik ga er mee door.

Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij
Tijd gaat zo langzaam voorbij

Ik weet niet wat te doen
Elk klein ding dat je zegt of doet
Ik hing op
Ik hing jou op
Wachten op uw oproep
dag en nacht baby
ik ben het beu
Ik ben moe van het wachten op jou

Elk klein ding dat je zegt of doet
Ik hing op
Ik hing jou op
Wachten op uw oproep
dag en nacht baby
ik ben het beu
Ik ben moe van het wachten op jou

Vanavond heb ik mijn trainer gebeld. Degene die Leukemie heeft overleefd.
Ik vond het tijd om hem weer eens te spreken. Om hem mijn verhaal te doen en weer mijn steun te betuigen. Hij heeft ook een aantal souvenirtjes. Souvenirtjes van zijn behandeling. Maar godzijdank, hij is er nog. Ook heb ik hem nog iets anders verteld. Jammer dat, dat is gebeurd.

Het verhoogt mijn paranoia
Alsof ik kijkend in mijn spiegel een politieauto zie
Maar ik geef geen duimbreed toe aan angst
Omdat ik het mezelf beloofd heb dit jaar

Ik heb het gevoel, alsof ik het iemand verschuldigd ben
Wanneer ik mezelf bij elkaar geraapt heb
Ga ik even rusten in dat zonnige zuidelijke weer, yeah
Ik moet wat ruimte vinden om te lachen, ja
Scheidend, naar mijn gevoel het kaf van het koren
Omdat ik het verschuldigd ben, yeah, aan iemand

Ring ring ring gaat de telefoon
De lichten zijn aan, maar
Er is niemand thuis
Tick tick tock het is 01:45
En ik ben klaar
Ik knoop je op
Ik kan niet blijven wachten op jou
Ik weet dat je nog steeds aarzelt
Huil niet om mij
Want Ik zal mijn weg vinden
je zult op een dag wakker worden
maar het zal te laat zijn

Ook mijn zoon aan de telefoon gehad. Hij wil wel mee, maar ook weer niet. Tja, hij mag zelf beslissen, maar het is zo'n overweger. Tja, zo'n laatste dag us toch altijd weer bijzonder. Ik ben toch wel lichtelijk nerveus.

Elk klein ding dat je zegt of doet
Ik hing op
Ik hing jou op
Wachten op uw oproep
dag en nacht baby
ik ben het beu
Ik ben moe van het wachten op jou

Elk klein ding dat je zegt of doet
Ik hing op
Ik hing jou op
Wachten op uw oproep
dag en nacht baby
ik ben het beu
Ik ben moe van het wachten op jou