24. mei, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 8

Alpe d'Huzes 2016
De voorbereiding
Bocht 8: er als een zilverkleurige berg tegen opzien en dan doorlopen

Ik ben een wiel, ik ben een wiel
Ik kan rollen, ik voel
En je kunt mij niet tegenhouden
Want ik ben de zon, ik ben de zon
Ik kan bewegen, ik kan lopen
Maar je zult mijn vlam nooit doven
Kom naar beneden met vuur
Hef mijn geest hoger
Iemand schreeuwt mijn naam
Kom en maak me weer heilig

Ik ben de man op de zilveren berg
Ik ben de man op de zilveren berg

Van 9 naar bocht 8, dan weet je dat je een bocht verder de Nederlandse bocht krijgt, maar het is nog vroeg. Ik verwacht nog niet zo veel, misschien met de tweede klim. Het daglicht is nu volledig en je ziet dat de zon zo echt gaat beginnen, al is hij er nog niet. Hier maakt het allemaal niet zo veel uit, wel verlang je naar bocht 5, omdat je daar een paar dagen geleden al het laatste stuk gelopen hebt. Je weet wel dat je er dan nog niet zo maar bent, maar het verlangen van finishen is groot. Het publiek is fantastisch en houdt je letterlijk op de been. Iedere bocht speelt er een show in je af en heb je de neiging iets kleins terug te doen. Zwaaien, dat is het minste dat je doen kunt.

Ik ben de dag, ik ben de dag
Ik kan je de weg wijzen
En kijk ik ben rechts naast je
Ik ben de nacht, ik ben de nacht
Ik ben het donker en het licht
Met ogen die jou zien
Kom naar beneden met vuur
Hef mijn geest hoger
Iemand schreeuwt mijn naam
Kom en maak me weer heilig

Ik ben de man op de zilveren berg
Ik ben de man op de zilveren berg

Vandaag liep ik 20 km.
Van mijn meissie naar Kijkduin (ca. 4 km. ), door de duinen naar Scheveningen, lekker klimmen en dalen(4km), ik ontmoet medehardlopers, dik aangekleed, wandelaars, al dan niet met kinderen of hond, kinderen met stepjes razen naar beneden, ze kijken niet uit, rijden me bijna aan, ik vlucht naar de berm waar takken met doornen mij schrammen. Ik kom aan bij Duindorp en loop langs Houtrust. Daar loop ik het strand op. Het strand ligt vol schuim. Wel zwaar. Er is geen hard stukje zand. Of je zakt weg in los zand of in blubber. Maar wat mooi dat schuim, soms loop ik er tot mijn enkels in. Je ziet Kijkduin naar je toekomen. Ik heb nog maar paar keer over strand hardgelopen. Tijdens Egmond en een keer met de bunkeren van Rinus Running. Het landschap is zo wijds aan zee en iedereen is bezig. Geen auto's, geen fietsers. Ik kijk naar beneden en zie dat mijn schoenen onder het schuim zit. Vlak voor Kijkduin zegt een moeder tegen haar zoon: "kijk, die meneer loopt er gewoon doorheen."
Terug in Kijkduin loop ik nog iets verder tot 14 km., dan loop ik terug naar Kijkduin via de Promenade en dan weer terug naar mijn meissie om daar de 20 km. vol te maken.
Wel tijd genomen voor fotootjes en drinken, een banaantje en een reepje. Geen gelletje meegenomen. Maar lekker ontspannen gelopen. Op her strand zakte mijn gemiddelde van de 6.05 naar uiteindelijk 6.40 min./km., dat kon ik de laatste 5 km. niet meer goedmaken, maar het was prima zo.
Thuisgekomen heerlijk gedouched. Gisteren al begonnen met stapelen. Toen had ik een klein rondje gelopen en 's avonds, spaghetti, spinazie met wilde zalm gegeten. Vanavond onszelf getrakteerd op mihoen van Fat Kee. Dat is de overtreffende trap van oesters van Nam Kee, waar ik ook alleen maar Mihoen eet, omdat ik oesters zwaar overgewaardeerd vind. Eindelijk begint het gevoel weer te komen. Ik ben ook al in bocht 8. Nog twee weken.

Kom naar beneden met vuur
Hef mijn geest hoger
Iemand schreeuwt mijn naam
Kom en maak me weer heilig

Ik ben de man op de zilveren berg
Ik ben de man op de zilveren berg

Kijk maar naar me en luister
Ik ben de man, de man, geef je mijn hand
Kom naar beneden met vuur
Til je je geest hoger

Ik ben de man op de zilveren berg
Ik ben de man op de zilveren berg

Ik ben de nacht en het licht
Ik ben zwarte en ook wit
De man op de zilveren berg