24. mei, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 10

Alpe d'Huzes 2016
De voorbereiding
Bocht 10: tandje meer of minder

Ik ga nergens heen en ik ben snel gegaan
Ik moet een plek vinden om te gaan rusten
Ik moet een plek vinden om mijn hoofd vanavond neer te leggen
Elke ochtend is er een andere start
Iedere ochtend raakt zo hard
Denk dat ik ben bang om te hard te lopen
Denk dat ik me leeg heb gelopen.

Van bocht 11 naar 10 zie je het licht.
De zon komt nu echt op en je zit behoorlijk hoog in de bergen. Je ziet alleen nog toppen, al ben je op de daadwerkelijke helft, terwijl je mentaal pas in bocht 7 op de helft zit. Dat weet je. Het wordt nog zwaarder. De teleurstelling is er, wanneer in bocht 10 niet de versnapering staat die je verwacht. Je mag over een klein matje, in de bocht, dat dan weer wel. Nee, voor de versnapering moet je nog even hoger.
Je weet dat je het rustiger aan moet doen, om niet in het rood te lopen, want je wilt overhouden voor een tweede keer en het is nog erg vroeg. Even denk ik aan mijn zus. Ik denk dat zij en Karin net wakker zijn nu en ha, daar loop ik dan. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht. Wordt ik krankzinnig of ben ik nu gelukkig?

Meneer, kunt u me helpen
Want het lijkt erop dat ik op een dwaalspoor stuit
Ik blijf op zoek naar een antwoord
Voor een manier
Kun je me niet helpen
Je moet

Rustiger aan doen, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Denk je dat ik het ooit zal leren
Ik gebruikte zonder zorgen
Na alles wat ik ooit heb gehad lijk ik niet vrij

Na een dag werken en een fietstocht naar huis, is her even acclimatiseren. Ook nog even woorden met mijn dochter over wie wat moet doen, terwijl zij vanmorgen haar taken heeft verzaakt. Daar trapt deze jongen dus niet in. Daarna komt het goed, soms moet je geen discussie toe laten, al is dat nog zo moeilijk, omdat het toch jouw dochter blijft. Dan besluit ik toch om de stoute schoenen aan te trekken. De Nike Pegasus van Runshop Greg van Hest bevallen mij goed. Zeker met deze warmte. Beladen met twee bidons, in mijn riem, vertrek ik voor een uur. Iedere 3 km. neem ik een slok en een foto. Ik heb van Patrick de Vries geleerd om het rustiger aan te doen. Al heb ik de neiging om mijn hart voluit te laten pompen. Een hoge hartslag, een hoge ademhaling. Toch doe ik dat al 50 jaar. Altijd maar voluit. Nu doe ik het rustiger aan, althans dat denk ik. Voor ik het weet zit ik toch nog onder de 6 min. /km. Dat ik 10 km. niet gehaald heb binnen het uur komt door de trap af, trap op. Wachten bij de deur en het stoppen en activeren op de drinkposten. Maar ik heb iets geleerd. Een jaar geleden liep ik altijd nog de 10 in 50 - 52 tijdens trainingen, met een PR, mannen 45 van 48 hoog. Ach mijn PR heb ik vandaag neergezet, mannen 50.
Dan de trappen weer op en rustiger aan.

Meneer, kunt u me helpen
Want het lijkt erop dat ik op een dwaalspoor stuit
Ik blijf op zoek naar een antwoord
Vandaag
Kun je me niet helpen
Je moet

Rustiger aan doen, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan
Rustiger aan, broer
Rustiger aan, broer
Vertraag als je niet kan doorgaan