18. mei, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 14

Alpe d'Huzes 2016

De voorbereiding 

Bocht 14:  spijtige spijt

Nee! Niets van dit alles
Nee! Ik betreur niets
Noch hetgeen dat me goed deed
Ook de slechte dingen die ik veroorzaakte!
Nee! Niets niets
Nee! Ik betreur werkelijk niets
Hij wordt betaald, weggevaagd, vergeten
Mijn zorgen uit het verleden!
Met mijn herinneringen
Ik stak het vuur aan.
Mijn verdriet, mijn genoegens
Ik heb niet langer wroeging!
Veegde de liefdes uit
En al hun trammelant
Weggevaagd voor altijd
Mij achterlaat met niets.

Als je eenmaal in bocht 15 bent kom je in een roes. Je wilt zeker door blijven lopen tot bocht 10. Je weet ook dat eenmaal wandelen betekent dat je niet meer kunt hardlopen. Je loopt door in een roes. Al ben je niet meer zo fit als aan de start. De bochten zijn afwisselend. Dan weer een lange, dan weer een korte. Eigenlijk weet je niet meer wat er komt. Dat weet je pas weer vanaf bocht 7. Deze bochten zijn de vergeten bochten.

Nee! Niets van dit al
Nee! Ik betreur werkelijk niets
Noch hetgeen dat mij goed heeft gedaan
Ook de slechte dingen die ik veroorzaakte!
Nee! Niets niets
Nee! Ik betreur echt niets
Omdat mijn leven, omdat mijn vreugde
Vandaag begint bij jezelf!

Spijt heb ik zeker niet van gisteren, maar even dacht ik vanmorgen dat we echt veel hadden omgelopen op her laatst. Ik denk het nog steeds, maar heb het nog niet kunnen vinden, in mijn training van vanochtend. Ik wil tijdig bij bocht 0 aankomen deze maand.
Genoten van de nodige rustdag. Ik voel het wel, al gingen de 8km. vanmorgen niet verkeerd. We hebben ontspannen, we hebben gelachen. Op een camping, waar we heerlijk een karaf limonade op het terras dronken, hoorde Karin een mevrouw haringen bestellen. Ze vroeg mij: "wil jij ook een haring." Waarop ik antwoordde "geen tentharing". Daarna moest ik even naar de WC om mijn overdosis limonade te doneren.
Bocht 14 dus. Het schiet op en ik heb er nog steeds plezier in.