11. mei, 2016

De bochten in voorbereidende herinneringen bocht 21 (the Man who sold the World)

 

Alpe d'Huzes 2016
De voorbereiding 
Bocht 21: de man die de wereld verkocht 

 

We passeerden op de trap , we spraken waar en wanneer
Hoewel ik het niet was, zei hij dat ik zijn vriend was
Dit komt met enige verbazing sprak ik in zijn ogen
Ik dacht dat je gestorven was, een lange tijd geleden.

Oh nee, niet ik
Ik heb nooit de controle verloren
Je staat van gezicht tot gezicht
Met de man die de wereld verkocht

Lopend na de start om kwart over vier, is het erg donker. Ik loop er redelijk vooraan. Ik zie lichtjes voor me. Aan de start stapte iemand even opzij her gras in. Hij had geen zin om nog naar het toilet te lopen en hij staat te plassen in het gras. Hé, we hebben daar ook toiletten roept de jongedame voor ons na. Mijn veter is los, ik bind hem vast en ineens wordt een foto gemaakt. We staan bij bocht 22. Ik ben nu onderweg naar 21. Bocht 21 is erg ver weg. We lopen langs de camping. Het is erg donker. Ik zie geen hand voor ogen. Ik hoor al klappen met wat klappers. Een bochtje, geen bocht 21 en lampjes dansend voor mijn ogen komen steeds dichterbij.  Ik loop makkelijk. We passeren een watertje en dan gaat het beginnen een stukje omhoog naar bocht 21. Waar de eerste toeschouwers staan.

*1

Ik lachte en schudde zijn hand, en baande mijn weg terug naar huis
Ik zocht naar de vorm en het land, sinds jaar en dag rond te zwerven
Ik staarde naar mijn gezelschap
staren op al die miljoenen hier
We moeten zijn gestorven, reeds een lange tijd geleden

Wie weet? Niet ik
We zijn nooit de controle kwijt geraakt
Je bent van aangezicht tot aangezicht
Eender met de man die de wereld verkocht

Vertaling: Hoss Wilstra © 11-5-2016