Oh Karin


Het mooiste geluid dat ik ooit heb gehoord
Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin
Alle prachtige geluiden van de wereld in een enkel woord
Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin
Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin

Ik heb net een meisje ontmoet genaamd Karin
En opeens die naam
Zal nooit meer hetzelfde betekenen
Voor mij

Oh Karin
Ik heb zojuist een meisje gekust ze heet Karin

Opeens heb ik het gevonden
Wat een geweldig geluid
Kan zijn!

Karin!
Zeg het luid en er is muziek aan het spelen
Zeg het zacht en het lijkt bijna op bidden
Karin

Ik zal nooit stoppen met te zeggen, oh Karin!

Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin
Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin, Oh Karin

Oh Karin
Zeg het luid en er is muziek aan het spelen
Zeg het zacht en het lijkt bijna op bidden

Karin, ik zal nooit stoppen met te zeggen, oh Karin!

Het mooiste geluid dat ik ooit heb gehoord

Oh Karin!

Origineel: Maria - West Side Story
Geschreven door: Leonard Bernstein / Stephen Sondheim
Vertaling en bewerking:
© Hoss 18-3-2018




Muzikaal intermezzo

Op de bank speelt hij de blues. Wanneer hij plots een aanbod krijgt, is hij nieuwsgierig. 140 km. verderop gebeurd er hetzelfde bij haar. 

Ze krijgen elkaars foto te zien. Wie was nu eerst? Wie was nu laatst? Wat moet hij nu met Den Haag, wat moet zij nu met Helmond. Zo zien ze elkaar voor het eerst.

Terwijl op de achtergrond de Mango speelt.

De belofte

Er gaat iets gebeuren

Wacht af
Wie weet?
Er is iets te wijten aan elke dag;
Ik zal meteen weten,
Zodra het blijkt.
Het kan als een kanonskogel naar beneden
Uit de lucht vallen,
Glans in zijn oog,
Helder als een roos!

Wie weet?
Het is gewoon buiten bereik,
Onderaan het blok, op een strand,
Onder een boom
Ik heb het gevoel dat er een wonder,
Gaat uitkomen,
Komend naar mij!

Zou het kunnen
Ja, dat kan
Er komt iets, iets goeds,
Als ik kan wachten!
Er komt iets op,
Ik weet niet wat het is,
Maar wat het ook is
Zal geweldig zijn!

Met een klik, met een shock,
Beltoon klinkt, klop de deur
Open het slot!
Er komt iets, weet niet wanneer
Maar het is binnenkort
Vang de maan,
Vang met één hand!

Om de hoek,
Fluitend langs de rivier,
Kom op, verzend het
Voor mij

Zal het zijn Ja, het zal.
Misschien gewoon door stil te houden,
Het zal er zijn!
Kom op iets, kom binnen,
Wees niet verlegen,
Ontmoet een man,
Pak oo de stoel!

De lucht is zoemend,
En er komt iets geweldig!
Wie weet?
Het is gewoon buiten bereik,
Onderaan het blok, op een strand,
Misschien vanavond

Origineel:
Something's coming - West Side Story
Geschreven door:
Leonard Bernstein en Stephen Sondheim
Vertaling:
Hoss Wilstra © 4-10-2017

Atleten in Helmond


Geboren in Helmond
Ben je Helmonder zonder twijfel
Vanaf jouw eerste stress tot jouw laatste mauw vrouw

Wanneer je er woont, laat ze doen wat ze kunnen
Het zijn matjes om jouw heen jij ben een mensen man!
Jij bent nooit alleen
Nooit ben je losgekoppeld!
Je bent thuis in je eentje
Wanneer je gezelschap verwacht, ben je erg  beschermd!
Dan ben je gesettled jouw kapitale fout
Die je nooit zult vergeten
Tot ze jou wegzetten als
Eens een Amsterdammer
Altijd een grote bek!

Ik ken Hozzy, zoals ik mezelf ken
En ik garandeer je dat hij van de partij zal zijn
Laten we breken
Maar waar vinden we Sebasty?

Het is niet veilig om jouw territorium te verlaten
Hij zal vanmiddag online zijn on side
Maar onderweg is zijn neutraal terrein
Hé Karel ik zal mij er goed gedragen ik zal alleen contacten maken
Mooi, Tonnie, luister eens allemaal laten we ons als heren gedragen

Ontmoet Hozzy en mij online om 11 uur?
En loop snel
We lopen altijd snel
We zijn atleten, de beste

Wanneer je atleet bent, ben je de eindbaas in de stad
Jij draagt gouden medailles met een zwaarwegende kroon!

Wanneer je in Helmond woont, loop je als een swingende aap
Kleine jongen, jij ben een grote kleine man, toe aan wat slaap!

Atleten zijn gewild
Jouw honger is gestild
Atleten aan het stuur
Want iedere Helmonder is een luie rat!

Hier komen  we aan als ratten uit de kelder
Iemand die ons blokkeert , iemand die zich onwel voelt!

Hier komen we aan, kleine werled, stap opzij!
Je kunt beter ondergronds gaan, Loop weg, of schuil!

We trekken één lijn
Houdt je neus verborgen!
Er hangt een uithangsbord
Waarop staat "bezoekers verboden"
Wij maken geen grapjes

Hier komen we aan, jaa we looen in de maat
Iedereen zal naar ons luisteren in de meeluisterende straat!
In de meeluisterende straat, jaaaa


Origineel: West Side Story Cast Ensemble - Act 1. Scene 1. Jet Song
Schrijvers: Leonard Bernstein, Stephen Sondheim, Stephane Audard
Vertaling en bewerking: © Hoss 9-2-2018


West Side Story revisited

Helmond 2011- Jaren geleden (De opening, half dansend, half mime. Er is een condensatie bij hem aanwezig van de groeiende rivaliteit tussen twee werelden. De hardheid van zijn bestaan zijn nietigheid, de wil om toch iets van deze wereld te maken, een mengelmoes van wie hij is  'Amsterdammer, Helmonder of Fries'. In Brabant neemt hij steeds meer afstand van  hun territorium wat ze behouden en zich ontdoen van het stempel importbrabander.)
Gebaseerd op: ​​Westside Story - Prologue 

Landschap van herinnering in Symfonie

Alpe d'Huzes 2016
De voorbereiding
Bocht 5: je bent er bijna, hou vol nu!

(1)
Noem me goed
Noem me slecht
Noem me alles wat je wil lieverd
Maar ik weet dat je verdrietig bent
En ik weet dat ik je gelukkig zal maken
Met iets dat je nooit eerder hebt gehad.

Schatje
Ik ben je man. Weet je dat dan niet?

(2)
Buiten, waar de rivier ontstaat
Bloedend hout, een eik in de woestijn
Wrakken vastgehouden, kokende dieselmotoren
Stoom van 45 graden

De tijd is gekomen
Om te zeggen dat eerlijk eerlijk is
Om de huur te betalen
Om ons deel te betalen

De tijd is gekomen
Een feit is een feit
Het is van hen
Laten we het teruggeven

(Plot)
Bocht 5 is echt stiekem mijn favoriete bocht. Daar waar Huez eindigt. Eigenlijk heb je niet door dat je in een bocht uitkomt. Ik kom uit Villard Regulas. Het land tussen Villard Regulas en Huez is prachtig. Een aanbeveling voor iedereen. Ik kom zelfs nog van een dorpje verder Sardonne. Heen en weer is het ca. 30 km., ca. 5 uur lopen. Als je die wandeling maakt dan kom je op het balkon van de hemel. Op dat balkon ben ik geweest vorig jaar en toen kwam ik aan in bocht 5. Mijn eerste avontuur te voet op de berg. Even verderop staat een huisje met een schuur en weer verder een waterplaats. Stromend water. Tenminste als de voorraad niet op is en dan klim je weer naar boven. Boven op de berg hoor je een stem. Het is tweestemmig. Twee vrouwen, met ieder een andre bedoeling.

(3)
Wat je wilt
Wat je maar nodig hebt
Alles wat je gedaan wilt hebben, schat,
Ik doe het natuurlijk
Omdat ik elke vrouw ben (elke vrouw)
Het zit allemaal in mij
Het zit allemaal in mij
Ja

Ik ben elke vrouw
Het zit allemaal in mij
Alles wat je gedaan wilt hebben, schat,
Ik doe het natuurlijk

(2)
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?

(1)
Schatje ik ben je man.
Wedden!
Als je het gaat doen, doe het goed. Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij

Zo goed
Je bent goddelijk

(2)
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?

De tijd is gekomen om te zeggen dat eerlijk eerlijk is
Om de huur te betalen, om ons deel te betalen

Vier wielen maken de kakatoes bang
Van Oost-Kintore tot Yuendemu
De westelijke woestijn leeft en ademt
In 45 graden

De tijd is gekomen
Om te zeggen dat eerlijk eerlijk is
Om de huur te betalen
Om ons deel te betalen

(Plot)
Vorig jaar stond ik daar dus op het balkon. Ik sprak tot God, zonder in hem te geloven. De lucht was zo helderblauw.
Jou kon ik nog niet, Els, maar Liza wel. Een geit stond zeer oncomfortabel op een steile afgrond. Vlak voor mij. Ik zal er nooit met de auto durven rijden. Geen vangrail. Maar wat een uitzicht. Als je dan Huez in komt zijn de straatjes smal, heel smal, maar ook daar rijden auto's. Ik ben James Bond of Louis de Funes. Op naar boven naar bocht 5. Waar komt dat toch vandaan, een dubbele echo, maar dan anders.

(3)
Ik ben elke vrouw
Het zit allemaal in mij
Ik kan je gedachten nu lezen
Iedereen van A tot Z ...
Whoa whoa whoa
Whoa (oh) whoa (oh) whoa

Ik kan jou betoveren
Geheimen die je niet kunt vertellen
Meng een speciaal brouwsel,
Steek vuur in jezelf
Altijd wanneer je
Gevaar of angst voelt
Dan meteen
Zal ik verschijnen
Ja oh

(2)
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?
Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?

De tijd is gekomen
Een feit is een feit
Het is van hen
Laten we het teruggeven

De tijd is gekomen om te zeggen dat eerlijk eerlijk is
Om de huur te betalen, om ons deel te betalen
De tijd is gekomen, een feit is een feit
Het behoort hen toe, we geven het terug.

Hoe kunnen we dansen als onze aarde draait?
Hoe kunnen we slapen als onze bedden branden?

(1)
Ik wil je, ik wil je
Maar ze zeggen dat het mis is
Iedereen weet waar de goede mensen heen gaan
Maar waar gaan wij heen schatje
Geen nee geen woord als nee

Schatje, ik ben je man. Weet je dan niet wie ik ben?
Schatje, ik ben je man.
Wedden!

(Plot)
Nu met mijn 1e klim lijkt naar boven nog ver weg, maar gisteren was het verder, want ik ben nu dichterbij, al kwam ik gisteren van verder. Een jaar later zou ik geleerd hebben van Patrick de Vries dat je niet moet kijken waar je naar toe moet, hoe ver je nog moet gaan, maar naar waar je vandaan komt. Ik ben al bij bocht 5 en ik kom van 22. Ik volg de gele weg, maar ik ben de tovenaar van Oz, want daar kom ik vandaan, waar ga ik naar toe, waar loop ik naar toe met mezelf.

(1)
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij. Kom op schatje!
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij. Oh, neem mij mee naar huis!
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij. Oh, alsjeblieft, verlaat mij nu niet!
Als je het gaat doen, doe het goed.
Om het voor mezelf te doen.

Eerste klas informatie
Ik ben je sensuele inspiratie
En met een beetje stimulance
Kunnen we het goed doen.

Dus waarom zou je tijd verspillen
Met die andere jongen
als je mij kunt krijgen?
Ik vraag je niets om op te offeren
Schatje, jouw rienden hoeven er niet van te weten
Ik heb een hele gezellige plek om heen te gaan

(3)
Ik ben elke vrouw
Het zit allemaal in mij
Alles wat je gedaan wilt hebben, schat,
Ik doe het natuurlijk
Whoa whoa whoa
Whoa whoa whoa

Ik kan je behoeften invullen
Als regen voor de zaden
Ik kan een rijm maken
Van verwarring in je gedachten
En als het gaat om een ​​goede ouderwetse liefde
Ik snap het, ik snap het, ik snap het, schat, schat

(1)
Luister:
je hoeft niet voor me te zorgen
Ik hoef je niet te begrijpen, ja ...
Alles wat ik wil is er voor je te zijn
En als ik me omdraai
Als je me wil
Ben ik je man!
Ik ben je man!

Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij

Luister nou:
Als je het gaat doen - hoor je wat ik zeg?
Als je het gaat doen, verknoei het niet


(Plot)

Aan het einde van de tunnel is het lichter en doet de massa er niet meer toe. Je ziet de kleuren die je graag wilt zien en ruikt soortgelijke geuren, die ik niet ruiken kan.
Als het moment van loslaten gekomen is, is het loslaten geen opgeven, maar genieten van wat je had. Je kunt finishen. Wanneer de finish er is.
We zien elkaar boven in virtuele staat. Een soort van virtuele realiteit, maar zonder computers.
Misschien vreemd om te zeggen, maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet alvast denk aan het moment van jouw finish.
Maar ook denkend aan jouw echtgenoot, jouw vrienden en jouw kinderen, die ik in het loslaten veel kracht wens.
Mijn app op de telefoon zegt:"Je bent er bijna, hou vol nu". Ik versta: "ik hou van u!"

(1)
Verknoei het niet, schatje. Doe dat niet!
Ik zal jpuw jongen zijn. Ik zal jouw man zijn
Ik word degene die je begrijpt.
Ik word jouw eerste, ik word de laatste
Ik word de enige die jou zal vragen
Ik word je vriend, ik word jouw speeltje
Ik word degene die jij jouw speeltje brengt
Ik word jouw hoop. Ik word jouw parel
Ik neem je mee de halve wereld over!
Ik maak je rijk. Ik maak je schaars.
Gebruik de deur maar niet.

(3)
Ik ben elke vrouw
Het zit allemaal in mij
Alles wat je gedaan wilt hebben, schat,
Ik doe het natuurlijk
Ik ben elke vrouw
Het zit allemaal in mij
Ik kan gedachten lezen
Iedereen van A tot Z ...
Whoa whoa whoa
Whoa whoa whoa

Ik ben geen pocher
Omdat ik degene ben
Vraag me gewoon
Oh, het zal gebeuren
En doe geen moeite
Om te vergelijken ik heb het
Whoa whoa whoa
Whoa whoa whoa
Whoa whoa whoa

Ah Ik ben elke vrouw [4x]

Ik ben elke vrouw [4x]

Ik ben elke vrouw (karin)
Ik ben elke vrouw (kaatje)
Ik ben elke vrouw (ha, ha, ha)
Ik ben elke vrouw (jouw meisje)

(3)
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij
Als je het gaat doen, doe het goed, Goed?
Doe het met mij

(Slot)
Ik denk aan jou en al die anderen in bocht 5.

(1)
Origineel:
I'm your man - WHAM
Geschreven door: George Michael
vertaling en bewerking:
© Hoss 25-5-2016

(2)
Origineel:
Beds are burning - Midnight Oil
Geschreven door: James Moginie, Martin Rolsey, Peter Garrett, Peter Gifford, Robert Hirst
© Hoss 25-5-2016

(3)
Origineel:
I'm every Woman - Chaka Khan
Geschreven door:
Nicholas Ashford en Valerie Simpson
Vertaling:
© Hoss 29-12-2017

Zomertijd Blues

Hoss Platenbonanza

De zomer van '69 werd bepaald door wat er in oktober van '68 gebeurd was. Het kind werd geboren op de langste dag. Moeders werd oma, tegen wil en dank. Terwijl moeders zelf nog een krijsend kind had. Er is iets met die jongen. Hij gaf, of hoge tonen, of de allerlaagste tonen. Het register er tussen lijkt hij niet te kennen. Moeders kon die zomer slechts zingen met heel veel lucht. Waardoor het knijpen werd. Van wie is het kind, krijste ze, terwijl alles werd afgekneld en ze flauw viel. Het was, of de donkerste zomerblues, of juist zeer schelle rockmuziek in haar hoofd. Een maand later zet Neil Armstrong een grote stap voor de mensheid. Uiteindelijk kwam de vrede terug en kwam alles goed.
Behalve met 'Janis Joplin', die een jaar later stierf. In 1970 beleefde ze haar laatste 'Summertime'. Ze stierf op 4 oktober, terwijl het kalf met een treurig oog naar het slachthuis gebracht werd en de gans nog niet vet genoeg was.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zomertijd

Zomertijd, tijd, tijd
Kind, het leven is makkelijk
Als een vis in het water
En de katoen, Heer
Hoge katoen, Heer zo hoog
Je vader is rijk
En je moeder is zo mooi, schat
Ze ziet er nu goed uit
Sssst, baby, baby, baby, baby nu
Nee nee nee nee nee nee nee
Huil niet, huil niet
Eén van deze ochtenden
Sta je op, sta je op ​​zingend
Je spreid je vleugels, kind
En ga, ga naar de lucht
Heer, de hemel
Maar tot die ochtend
Liefje, n-n-niets gaat je schaden
Nee nee nee nee nee nee nee...
Huil niet, huil

Originineel: Summertime - Janis Joplin
Geschreven door: Du Bose Heyward, George Gershwin, Ira Gershwin
Vertaling: Hoss © 9-10-2017

Heb vertouwen

Hoss Platenbonanza

Vandaag een latertje. Er gebeurde veel vandaag. Zelf sta ik op een 7 sprong waar 6 wegen zijn afgesloten inmiddels, maar er zijn nog wel zijwegen die mij weer naar één van die andere paden kunnen brengen. Ik denk zelfs dat ik de ventweg neem. Nee, het hoeft geen snelweg meer te zijn. Ik moest veel doen vandaag. Mijn auto naar de APK. Wat mij niet zo uit komt, waarbij ik niet méér hoef te zeggen. Ik wilde nog wat kopiëren in de stad, wat uitprinten, ontdekken. Oh, ik heb zo veel inspiratie, op die andere weg, terwijl ik volgende week op vakantie ga en daarna aan een 40 urige bijbaan begin. Een bijbaan, die ik zeker ook met passie uitoefen. Was Nescio ook niet naast succesvol schrijver, nog iets anders? Ik ben nog geen succesvol schrijver, maar ik wordt gelezen en dat is prima zo. Maar wat ik belangrijker vind, is dat mensen er iets aan hebben. Al is het maar om een kleine glimlach of een warm gevoel te veroorzaken. Ik hou nu eenmaal van mensen. Ik wantrouw niet snel, maar pas mijn verwachting aan, na een teleurstelling. 
Na zo'n dag waarop je tussen neus en lippen hoort dat een burgemeester is gestorven, ja, hij was bijzonder. Ed van Thijn, Job Cohen, Eberhard van der Laan, nee, ze zijn allemaal anders en bijzonder dat die man doorwerkte, ondanks zijn ziekte, zeker. Daar wil ik niet aan voorbijgaan. Maar wat ik zojuist zag, zeker niet. 
Toon Geurts is overleden. Hij won zilver tijdens de Olympische Spelen in Tokio 1964 op de K2 1000 meter. Het is een broer van de oma van mijn kinderen en het verhaal is bijzonder. Hij werkte in die tijd fulltime voor Philips te Eindhoven. Dus na het werk ging hij onder toeziend oog van zijn vrouw trainen. Een liefde die tot op zijn laatste dag duidelijk was. Zijn vrouw overleed een jaar geleden. Ik was ooit op een familiereünie, overigens een jaarlijkse leuke traditie en daar begon zijn dochter Monique van Otterdijk het nummer van 'John Hiatt', 'Have a little faith in me' te zingen. Een mooi nummer, dat ik eigenlijk best van toepassing vind.
"Mensen heb vertrouwen, ik heb het in jullie." Ik wens de familie veel sterkte.

**********************************************************************************************************************

Als de weg donker wordt
En je kunt hem niet meer zien
Laat mijn liefde gewoon een vonk overspringen
Heb een beetje vertrouwen in mij

Wanneer jouw tranen huilen
Is alles wat je kunt geloven
Om deze liefdevolle armen gewoon een poging te geven
Heb een beetje vertrouwen in mij
En

Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij

Als je geheime hart
Niet zo makkelijk kan praten
Kom hier liefste
Vanaf een fluisterend begin
Om een ​​beetje vertrouwen in mij te hebben

Als je rug tegen de muur staat
Draai gewoon om en je zult zien
Ik zal je vangen, ik zal jouw herfstbaby vangen
Heb maar een beetje vertrouwen in mij

Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij
Heb een beetje vertrouwen in mij

Origineel: Have a lttle Faith in Me - John Hiatt, Vertaling: Hoss © 9-10-2017

Een nieuwe start

Hoss Platenbonanza

Soms moet je iets laten varen, iets laten voor wat het is. Om daarna opnieuw te beginnen. In zekere zin is het nummer 'White Wedding' van 'Billy Idol' in mijn visie erg actueel. Neem nu het Nederlands Voetbal Elftal. Ze houden zich zo vast, terwijl dieper dalen eigenlijk al niet meer mogelijk is. Wanneer ze los laten, oude patronen doorbreken, dan zouden ze niet zo vast zitten en zichzelf niet helemaal naar beneden halen. Het is een mooie dag voor een witte bruiloft. Gewoon opnieuw beginnen en geen schuldige zoeken, laten voor wat het is.
Het Nieuwe Kabinet, dat is ook zo iets. Een rariteitenkabinet. Ze houden vast aan meningen van degene met de grootste mond. Terwijl niet bewezen is, dat, dat ook de realiteit is. Ja, ook ik ben globalist. Ik ben niet anti-Europa. Niet om handelsbetrekkingen en om nog meer geld te verdienen. Nee, ik meen uit het diepste van mijn hart dat we met globalilisme, universalisme, de wereld echt kunnen verbeteren. Tenminste, dat is de voorwaarde, dat de ander daar ook vatbaar voor is. Heel veel mensen zijn blind. Ze zijn blind geschreeuwd, door populisten. Kom gewoon op, waar je echt voor staat. Laat je niet meeslepen, ik probeer dat. Het is een mooie dag, voor een witte bruiloft, het is een mooie dag om opnieuw te beginnen.
Komende week ga ik op vakantie. Ik heb best hard aan mezelf gewerkt, het afgelopen half jaar. Ik ben trots op wat ik gedaan heb en ik wil nog veel meer. Ik heb ook nog zo veel niet gedaan en ik ben ook dom en lui geweest, soms, al ben ik op de juiste momenten, er vol voor gegaan. Ergens vond ik het wel goed, een leven zelfstandig. Maar helaas is een WW uitkering, niet zelfstandig genoeg. Ik werd gesubsidieerd om dit te kunnen doen. Om aan mezelf te werken en hopelijk, plukt de wereld haar vruchten uit die investering, die ook voor een groot gedeelte sigaar uit eigen doos is. Ook ik betaal immers premie. Maar na onze vakantie, waar mijn vrouw, de Workaholic, echt recht op heeft overigens, dan start ik met mijn 40 urige bijbaan. Een baan die fondsen moet creëren om nog meer te kunnen doen, dus ik zal me hier ook zeker voor de volheid voor inzetten, al ben ik vooral schrijver, levensgenieter en verliefd op mijn vrouw, die ook altijd mijn vriendin zal zijn. Het is een mooie dag om opnieuw te beginnen. Een mooie dag, voor een witte bruiloft.

Witte bruiloft

Hé, kleine zus, wat heb je gedaan? 
Hé, kleine zus, wie is de enige? 
Hé, kleine zus, wie is je Superman? 
Hé, kleine zus, wie wil je? 
Hé, kleine zus, pistoolschot! 
Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. Het is een mooie dag voor een witte bruiloft. Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. 

Hé, kleine zus, met wie heb je iets? 
Hé, kleine zus, wat is jouw visie en ideaal? 
Hé, kleine zus, pistoolschot (oh ja) 
Hé, kleine zus, wie is je Superman? 
Hé, kleine zus, pistoolschot! 

Het is een leuke dag om weer te beginnen (kom op) 
Het is een mooie dag voor een witte bruiloft Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. 

(Raap het op) 

Breng me naar huis 

Hé, kleine zus, wat heb je gedaan? 
Hé, kleine zus, wie is de enige? 
Ik ben zo lang weg geweest (zo lang) 
Ik ben zo lang weg geweest (zo lang) 
Ik laat je zo lang gaan 

Het is een leuke dag om weer te beginnen (kom op) 
Het is een mooie dag voor een witte bruiloft Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. 

Er is geen eerlijkheid in deze wereld 
Er is niets veilig in deze wereld 
En er is niets zeker in deze wereld 
En er is geen puur in deze wereld 
Kijk voor wat er in deze wereld overblijft Opnieuw beginnen 

Kom op 
Het is een mooie dag voor een witte bruiloft Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen. Het is een leuke dag om opnieuw te beginnen

Origineel: 
White Wedding - Billy Idol
Vertaling:
Hoss © 8-10-2017

Bakkie troost

Hoss Platenbonanza

Ik stap het kantoor binnen en open de deur van de vergaderruimte. Drie mannen zitten mij aan te staren. Ze hebben op mij gewacht. Iets langer dan gebruikelijk. Ik zie drie bekers koffie staan en ik vraag of ze voor mij ook willen inschenken. Oh, zegt de duidelijke leider, we hebben een kopje te weinig. Ik denk, nee, er staan er twee te veel. Ik passeer de drie mannen, ik heb niet met deze clowns van de firma afgesproken, maar met iemand anders, hun koffie neem ik mee, met de drie bekers, terwijl ik voor mezelf inschenk. De directeur is vandaag niet aanwezig. Ik dacht met hem te hebben afgesproken, maar hij had een delegatie gestuurd, verkleed als een wolf in schaapskleren. 
Er staat nog een rekening open, die hij heeft te betalen. Al draag ik een geheim mee. Hij kent mij niet. Zal ik met een subtiel wapen afrekenen. Met de pen, die hij mij ooit gaf, op een moment dat ik bezig was om de schade te beperken. Iemand te redden van de ondergang. Kreeg ik een pen, in plaats van spierkracht, geneeskracht, een helpende hand. "Zo, nu kun je er altijd over schrijven.", zei jouw stem. Sommige dingen wil ik niet over schrijven. Ik zal jou ooit ontmoeten, een appeltje met jou schillen. Het duel uitvechten. Afrekenen, niet met geld of met mijn pinpas, nee, met het wapen, met jouw pen.
'Once upon a time in the West' behandeld verschillende thema's. De muziek van Ennio Morricone is briljant. Wanneer je het los van de film beluisterd kun je andere dingen horen. Wanneer ik in de stemming ben, dan luister ik hier naar. Het werd tijd om de film weer te zien. Hij stelde niet teleur.

Loslaten zonder op te geven

Hoss Platenbonanza

'Decades' *1 van 'Joy Division' *2 is nu niet echt een voor de hand liggend nummer. Het album waar het vandaan komt 'Closerwordt meestal als duister betiteld. Het maakt op mij ook een duistere indruk. Echter is dat voor mij geen reden om er niet aan te beginnen.  Er zitten nu eenmaal duistere kanten aan het leven, de kunst is om daar overheen te komen, zonder jouw gevoelens weg te drukken. Loslaten zonder er aan voorbij te gaan. De limiet bereiken en dan los te laten, want over de grens, door het rood gaan, dat willen we nu ook weer niet. 'De dood of de gladiolen' is slechts een notitie, een paar woorden in een gedicht van mij, want ik zeg er altijd achteraan: "of worden het gladiolen op mijn graf".  

Nu weet ik niet of Joop Tervoort dit gelezen heeft. Hij heeft wel voor dit lied gekozen en ik mag dit dan weer interpreteren. Joop is zo'n Facebookvriend, van mij, die ik waardeer voor zijn sporthart. Hij is sportleraar, vroeger noemde we dat gymnastiekleraar. Hij is ook atletiektrainer en wat voor één. Hij mag een aantal jeugdatleten begeleiden op het EK voor hun leeftijdsgroep. Mijn liefde voor de atletiek brengt mij nogal eens in contact met dit soort mensen, waarbij ik geïnteresseerd ben in de mens, achter de atleet, achter de trainer. De drijfveervan de mens. Ik ken inmiddels namelijk ook een hoop sporters, waarbij ik geen idee heb waarom ze het doen, of zouden ze het echt alleen doen om zelfverheerlijking? Wat natuurlijk best mag, echter ben ik nu eenmaal niet zo geïnteresseerd in de daadwerkelijke absolute prestatie, mits je geen wereldrecord gelopen, geworpen, gesprongen hebt Zelfs dat is relatief. Er lopen zo veel mensen onder de 3 uur een marathon, al lijkt de spoeling voor de één dunner te worden, zie ik het toch regelmatig en er lopen ook zoveel mensen een marathon onder de 6 uur. Voor die mensen heb ik niet meer, of minder respect. Het gaat mij om de drijfveer, ik ben echt overtuigd van Joop, wat dat betreft. Ik ben overtuigd dat hij die jongeren echt iets wil leren in het leven. Doorgaan tot aan je grens van kunnen en loslaten wanneer je dat hebt bereikt. Ik ben overtuigd, vooral omdat hij dit nummer heeft gekozen en in plaats van te luisteren naar de duisternis, hier de echte boodschap uit te halen. 

Zanger, Ian Curtis, heeft geprobeerd om alles uit het leven te halen. Hij schreef zijn duistere stemming van zich af. Ik ga niet vertellen of dit nu wel of niet gelukt is. Feit is, dat hij, vlak voor dit album werd uitgebracht, een rigoureuze beslissing nam. Juist één waarvan je niet wilt dat zijn boodschap is, in dit lied. Echter dat is iets, wat je dan ook maar weer moet loslaten. Want het is juist de onmacht wat je frustreert. Je hebt niet kunnen helpen voorkomen, wanneer het al gebeurd is. Daarvoor doe je alleen je best om er voor iedereen te zijn. Beginnend bij jouw partner, jouw kinderen, jouw ouders, jouw vrienden. Zelfs wanneer het jouw beroep is. Bram Bakker is een bekende psychiater, vriend van Joost Zwagerman. Hij heeft niet kunnen voorkomen. Het enige wat je kunt doen is mensen stimuleren om het beste uit het leven te halen, tegenslagen te overwinnen, of leren hier mee om te gaan. Zo wordt 'Decades' een nummer waar je uit kunt halen dat je niet moet wachten op de helden. Voordat je aankomt bij de Hel, kun je stoppen om er een Hel van te maken. Ga niet door rood, maar haal er wel alles uit wat er in zit. Wees jouw eigen held. Wees trots op waar je vandaan komt en op de door jouw afgelegde reis. Die is interessanter dan het eindresultaat zelf. 

*1 Een lied van de Britse band Joy Division afkomstig van het tweede en laatste album Closer uit 1980.

*2 Een Britse band uit het genre postpunk, opgericht in 1976. Toen de zanger, Ian Curtis, overleed richten de overgebleven bandleden de band 'New Order' op.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Decennia

Hier zijn de jonge mannen, het gewicht op hun schouders, 
Hier zijn de jonge mannen, waar zijn ze geweest? 
We klopten op de deuren van de duistere kamer van de hel, 
Doorgaan tot de grens, dat deden we onzelf aan , 
 
Gekeken vanaf de vleugels wanneer de film zich afspeelde, 
Zagen we onszelf zoals we nooit hadden gezien. 
Uitbeelding van trauma en de degeneratie, 
Onszelf opofferend waren we nooit vrij. 
 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
 
Vermoeid van binnen, nu is ons hart voor altijd verloren, 
Kan de angst niet vervangen, of de opwinding van de achtervolging, 
Elk ritueel toonde ons de deur voor onze omzwerving , 
Open en sluit, sla hem dicht in ons gezicht. 
 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
Waar zijn ze gebleven? 
 
Origineel: Decades - Joy Division 
Vertaling: Hoss Wilstra  © 5-8-2017 

 

 

Positieve Wending

Hoss platenbonanza

Denise van der Linden Morris heb ik leren kennen doordat zij, toen als atlete in de categorie V35 de mastersranglijst uitgebreid bijhield. Binnen de atletiek wordt je vanaf je 35e master, vroeger heette dat veteraan. Iedere 5 jaar ga je een categorie omhoog. Dat gebeurd dan op de dag dat je jarig bent. De V staat dus voor vrouwen, omdat binnen de sport slechts heel zelden gelijkheid is, dit zou ook het wezenlijk verschil geen recht aan doen. Echter Denise deed wel iets bijzonders. Ze hield alle uitslagen bij, dus niet alleen van de beste 10 boven een bepaalde prestatie, maar gewoon alles. Iedereen kon participeren. Zo hielp ik haar door de uitslagen door te geven van wedstrijden die ik spotte. Vaak deed ik daar ook zelf aan mee, in de categorie M40. 
Echter al snel was er ook een andere klik tussen Denise en mij. Het zijn dingen zoals we in het leven staan, dus volgen we elkaar ook enigszins privé. Zo vertelde ze mij dat ze met plezier mijn mijmeringen leest. De positieve kijk was hetgeen haar aandacht trekt. Nu hoef ik niet over mezelf te propageren. Dat doe ik dus ook niet. Ik vond het wel leuk.
Daarom vond ik haar verzoek ook extra mooi. Er zit een boodschap in haar verzoek. Zo lijkt het. Al is het 'What's going on' van 'Marvin Gay' ook gewoon een mooi nummer. 
Over een aantal dagen op 3 augustus loopt Denise in de ochtend de series 200meter op het Europees kampioenschap. Inmiddels V45. Ik zie haar nog het liefst over de horden scheren, wat ze nog steeds kan en haar zoon bijbrengt, met veel liefde. Liefde voor haar zoon en liefde voor de atletiek. Terwijl ze ook van een klein cafeetje houdt waar iemand hemels op een gitaar tokkelt en daar even rust kan vinden, door alleen maar te luisteren. Denise, deze is voor jou.

=> reactie Denise: Wat lief. Bedankt Hoss. What's going on is inderdaad een song met een boodschap waarin Marvin "love not hate" predikt. Des te zuurder natuurlijk dat hij vlak voor zijn 45e verjaardag door zijn eigen vader (zelf predikant, maar jaloers op het succes van zijn zoon) is doodgeschoten. Het schetst ook het tijdsbeeld waarin ik in mijn vroege jeugd ben opgegroeid. Ik ben dankbaar dat ik tussen verschillende culturen heb kunnen opgroeien, wat me in staat heeft gesteld bijna vanzelfsprekend een bredere kijk op de wereld te hebben. Bij jou is dat begrip voor andere culturen wellicht toch minder met de paplepel ingegoten. Ik ben daarom blij om te zien dat we ondanks die ogenschijnlijke verschillen toch hetzelfde in het leven kunnen staan. Volgend jaar bij de V50 ga ik het weer proberen op de horden. De afstand op de lange horden is dan 100 meter korter dus minder kans op blessures en op de korte horden 1 meter korter waardoor ik eindelijk in 3-pas zou moeten kunnen uitkomen. Vorig jaar nl. op de 400mh geblesseerd geraakt omdat de afstand toch iets te lang was voor mijn in de loop der jaren toch wel wat verminderde fysieke gesteldheid en ik daardoor op het laatste rechte stuk niet meer "hoog" kon blijven lopen. Dit jaar is het doel dus heel blijven als oudste in de categorie V45.

=> antwoord Hoss: Lieve Denise, ik kom uit een omgeving waar verschillende culturen met elkaar samen moesten leven. In het Amsterdam uit mijn jeugd zat ik reeds in de klas met verschillende culturen. Ik weet dus wat je bedoelt, al heb ik het nooit zo gevoeld dan jij het gevoeld hebt. Ik heb er echter van geproefd, mee geslapen, mee gegeten en gedronken. 50 jaar is weer een nieuwe fase. Blijf fit en ik kijk er naar uit.

Dansend voor het leven

Hoss Platenbonanza

Voor vandaag plaats ik de keuze van Loes Louise Wilbrink. Maria, Maria (*1) van Santana (*2).
Deze brengt mij naar zwoele plaatsen, die ik samen met mijn Maria, die Karin heet, wil bezoeken. Gisteravond was zo'n avond die ik graag met haar had willen delen. Alhoewel op dit moment de keus om Brussel met mijn dochter Merel te doen een goede lijkt te zijn. Zo komen we toe aan goede inhoudelijke gesprekken, ondanks wat vertroebeling van Belgische liquide middelen, vloeiend verkoelende die overheerlijke tintelende Spaanse delicatesse genuttigd in de Beenhouwerstraat. Santana brengt mij altijd naar plaatsen waar ik over het algemeen alleen van droom. Dansende de Kilimanjaro. Dans, dans, dans.

Kilima Njaro

Er is geen roltrap naar de hemel
Ooit, wanneer ik de tijd heb
En niks meer uitmaakt

Dan beklim ik de Kilimanjaro
Dichterbij de hemel kom je niet
Zonder verdere hulpmiddelen 
Dan alleen je voeten

Natuurlijk kun je de K2 nog bedwingen
Maar evenals K3
Is dat niet iets wat ik ambieer
Alhoewel de K2 wel aantrekkingskracht heeft

De Kilimanjaro zal mij geven
Het uiterste van mij vergen
Het is namelijk geen roltrap
Al zal ik de Kilimanjaro dansen

De Kilimanjaro is een dans
Dans de Kilimanjaro
Dans
Dans 
Dans

© HW 25-2-2017

*1) Maria Maria lied uitgevoerd door 'Santana' samen met 'The Product G&B. Het is afkomstig van Santana’s album 'Supernatural'. Het lied is geschreven door Raul rekow, Jerry Duplessis, Wyclef Jean, David Mcrae, Marvin Moore-Hough, Carlos Santana en Karl Perazzo. Ook is er een versie opgenomen met Marc Anthony.

*2) Santana is een latin rockband die eind jaren zestig is opgericht door Carlos Santana.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Karin Karin

Ze doet me denken aan Romeo en Julia
Geboren in een Haagse opbouwwijk
Ze leeft het leven gelijk een filmster
Karin Karin
Ze werd verliefd in Scheveningen
Naar de geluiden van de gitaar, ja ja
Gespeeld door Barry Hay
Stop de plundering, stop met de uitbuiting
Kies het spelen om de hoek
Als de rijken steeds rijker wordt
De armen worden armer
De Ooievaar kijkt om de hoek
Denkend aan manieren om het beter te maken
In mijn mailbox zit een sollicitatiebrief
Iemand zei tegen je
Nu kom ik mijn Schollekop mijn Schollekop
Nu kom ik mijn Schollekop
Nu kom ik mijn Schollekop mijn Schollekop
Nu kom ik mijn Schollekop
Ik zie de kleuren van de sloppenwijk
De straten worden warmer
Er is geen water om het vuur te blussen
De hoop gevestigd op mijn lied
De Ooievaar kijkt om de hoek
Denkend aan manieren om het beter te maken
Toen ging ik in de lucht op
Hopend op de dagen van het paradijs
Nu kom ik mijn Schollekop mijn Schollekop
Nu kom ik mijn Schollekop
Karin, je weet dat je mijn geliefde bent
Als de wind waait,
kan ik je voelen
Door het weer en zelfs wanneer jij niet bij mij bent
Voelt het alsof we samen zijn

Origineel: Maria Maria - Santana
Schrijvers: Raul rekow, Jerry Duplessis, Wyclef Jean, David Mcrae, Marvin Moore-Hough, Carlos Santana en Karl Perazzo

Vertaling en bewerking: © Hoss Wilstra 4-8-2017

 
 

Draai het eens om

Hoss Platenbonanza

Robert Palmer (*1) is nu niet echt een artiest waar ik het eerste aan denk. Eigenlijk best vreemd, want ik ken al zijn hits en waarschijnlijk zijn ze zo briljant en vanzelfsprekend, lekker in het gehoor liggend dat ik mijzelf niet afvraag van wie of die compositie nu komt. Het zijn stuk voor stuk meesterwerkjes in zijn categorie. Van Gio Rosetta haar eerste keuze weten we dat, daarin koos ze voor 'The Supremes', toch geef ik even de voorkeur aan haar tweede keuze. Zo kan het ook. Al begrijp ik d link niet tussen een Renault en dit nummer, maar ik begrijp best dat Robert Palmer de kans met beide armen heeft omarmd om toestemming te verlenen, aan Renault, om het nummer 'Johnny and Mary' (*2) te gebruiken. Hij heeft zelfs later nog een alternatief gecomponeerd op een vervolgreclame, voor dezelfde club. Even eerlijk, ik geef zelf niet méér om auto's dan dat hij mij van A naar B brengt. Toch wil ik nog even kwijt dat ik de keuze van Renault niet helemaal begrijp, want ondanks dat het nummer best lekker klinkt, is het eigenlijk een heel serieus nummer.

Natuurlijk is het best vertederend dat zij weet hoe Johnny in elkaar zit. Echter Johnny loopt zichzelf voorbij, door maar rond te blijven rennen. Ze zijn tegenhanger van elkaar. Daar waar zij haar rust neemt, neemt hij dat niet. Hij zou beter moeten kijken, beter moeten luisteren. Het is een perfecte weergave van hoe het vaak gaat. Het reclamefilmpje van Renault geeft dit wel weer. Een beetje als een parodie op het leven, echter zitten ze dichter bij de waarheid, dan ze zelf weten. Wat mij dan bezwaard is, dat dit als normaal wordt gepresenteerd. De vrouw loopt langs het strand met haar vriendinnen, terwijl de man dingen aan het regelen is. Natuurlijk mag iedereen dit soort dingen zelf weten, maar ik ben toch een beetje allergisch voor de pro secco drinkende vrouwen en de voetbal kijkende Alfa mannetjes. De jongens tegen de meisjes. Nee, daar doe ik niet aan mee. Ik participeer met beide. Terwijl niks moet en alles in dit kader mag, heb ik altijd graag met de meisjes gespeeld, misschien wel, omdat ik het enige echte overgebleven Alfa mannetje ben. Ik heb echter niet gezegd, dat ik het zeg dat ik dat ben. Ik begrijp echter best dat meisjes graag tussen de meisjes zijn, want ik ben ook graag, als jongen, tussen de meisjes. Ik begrijp ook best wanneer een meisje even tussen de jongens wil zijn. Al zie ik sommige dingen liever niet. Daarom begrijp ik dat genderneutraal ding niet. Onze verschillen maken ons zo mooi en dat geldt dus ook voor degene die noch het één, noch het ander zijn of juist het tegenovergestelde. Alles zien binnen de context waarbinnen het wordt gepresenteerd. Ik heb nog geen vrouwenloop, een hardloopevenement slechts voor vrouwen, gezien waarbij de mannen Alfa starend, oer geluiden uitstotend, langs de kant staan, de vrouwen te bewonderen. Echter heb ik ook geen gemengde loop gezien, waar vrouwen als zodanig worden benaderd. Al gun ik de dames een feestje, begrijpen doe ik het niet.

Dus terwijl Mary ook Johnny kan zijn, alsmaar rondrennend, zoekend naar bevestiging, is de boodschap om meer te kijken en te luisteren naar elkaar. De rust nemend, om jouw echt diepste innerlijke droom te verwezenlijken. Uitgaande van de juiste intentie wens ik niemand toe om 100% een Johnny, of 100% een Mary te zijn en verwijzend naar Shakespeare heeft dat niks met de naam te maken, omdat Jannie ook Mario kan zijn.

*1) Robert Allen Palmer (19 January 1949 – 26 September 2003) zanger - tekstschrijver, muzikant en platen producent.
*2) Johhny and Mary is een lied geschreven en uitgevoerd door Robert Palmer in 1980, voor het eerst opgenomen voor zijn album 'Clues'.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jannie en Mario

Jannie draait altijd rond
Zij probeert zekerheid te vinden
Zij heeft de hele wereld nodig om te bevestigen
Dat zij niet eenzaam is
Mario staart naar de muren
Wetend dat zij vermoeid is

Jannie denkt dat de wereld goed zou zijn
Als het de waarheid van haar kon kopen
Mario zegt dat zij vaker verandert van idee dan een kameleon
Maar hij maakt zijn bed op
Zelfs als de kans mager is

Jannie zegt dat zij bereid is te leren
Als zij een dwaas besluit neemt
Jannie zegt dat zij ergens zal leven
Wanneer zij tijd verdient
Mario kamt zijn haar
Zegt dat hij eraan zou moeten wennen
Mario hekelt altijd zijn weddenschappen
Hij weet nooit wat hij moet denken
Hij zegt dat zij nog steeds handelt
Zoals zij ontdekt werd
Bang dat zij gevangen zal worden
Zonder een tweede gedachte
Rondrennend

Jannie voelt dat zij haar adem verspilt
Wanneer zij probeert met hem te praten
Mario zegt dat er echt wat ontbreekt
Alles moet binnen proportie zijn
Zo kamt hij haar haar
Wetend dat zij vermoeid is
Jannie draait altijd rond
Proberen zekerheid te vinden
zij heeft de hele wereld nodig om het te bevestigen
Dat zij niet eenzaam is
Mario staart naar de muren
Zegt dat hij eraan zou moeten wennen

Jannie draait altijd rond
Rondrennend

Origineel: Johnny en Mary - Robert Palmer
Vertaling: Hoss Wilstra © 2-8-2017

 

Er is geen thuiskomst op de Ponderosa

Hoss platenbonanza

Vandaag starten we de enige echte platenbonanza die overblijft. Samen zullen we hier van genieten. Dat is mijn doel. Ik deel al jaren muziek met jullie, diverse artiesten zijn de revue gepasseerd. Mijn artiestenalfabet heb ik ooit gestaakt. Ik heb des te meer zin om van de platenbonanza een succes te maken. Omdat dit iets is, wat bij mij past. Saamhorigheid en verbinding. Samen maken we de muziek. Natuurlijk doen de artiesten dat.

Er zijn al een aantal verzoekjes binnen gekomen. Geen verzoek is mij te gek en ik zal proberen om overal gehoor aan te geven. Ook zal ik niks dubbel doen en ben je aan de beurt geweest sluit je achter aan. Zo krijgen we een mooie mix.

Ik open met het verzoek van Casper de Weerd. Waarom hij voor dit nummer gekozen heeft weet ik niet, Waarschijnlijk kwam hij er op uit hilariteit. Het is namelijk een nummer die over een oude western gaat waarin de beruchte acteur John Wayne speelt. John Wayne dronk nog wel eens een glaasje whisky te veel, zo ook de zanger van dit nummer Gene Pitney.

Gene kennen we natuurlijk van het nummer dat Marc Almond met hem heeft gezongen: 'Something's gotten hold of my heart'. Zelf ken ik zijn repertoire al langer. Ik ben mijn ouders en mijn zussen dankbaar voor mijn brede muzikale opvoeding, waar uiteindelijk ook mijn brede interesse voor vandaan komt.

Nu ga ik even terug naar het jaar 2010. Ik werkte in Boxtel bij een grote multinational die behalve automobiel onderdelen, witgoed en elektronisch gereedschap ook aanwezig is binnen de industrie, civiele werken en offshore. Een gigantische cilinderfabriek en ontwikkelaar vaan Hydraulische systemen. Sinds kort had ik een nieuwe collega, een leuke vent die nogal eens Theo Maassen citeerde, op een leuke manier. Hij nam wat dingen over die ik in het verleden ook had gedaan. Zijn voorganger had het niet zo netjes achtergelaten, dus was ik zijn vraagbaak. Dan leerde ik hem wat trucjes en zei hij: "ze zouden je kapot moeten schieten." , naar de sketch van mengvoeders united, uitgesproken unie tet. De eerste keer keek ik hem wat verdwaasd aan. Later speelde ik met hem mee, waardoor een enkele zonderling wel eens dacht dat wij elkaar niet zo goed lagen. Het tegendeel was echter het geval. Op een ochtend kwam ik binnen en achter goedemorgen zei hij: "the man who shot Liberty Valence." Ik droeg nog geen hoed, maar kende wel het lied. Nieuwsgierig dat ik was zocht ik het op, op YouTube, die ik soms schertsend 'jouw buis' noem. Daar zag ik ook de film, waar het lied op geïnspireerd is. De film is een aanbeveling. Ik zal zeker niet de clue verklappen. Dat noemen ze tegenwoordig een 'spoiler'. Al heb ik wat moeite met het Angliceren van de mooie Nederlandse taal zal ik het ook maar zo noemen. Dus geen spoiler, wel vraag ik toch om de film te bekijken wil je mijn verhaal begrijpen. Want de dynamiek tussen mijn collega Fons Kuhnen en mijn persoon hebben enigzins hetzelfde verloop als de film. Al is dat nooit 100%, echter wel merkwaardig veel gelijkenis.

=> reactie Casper de Weerd:

Hilariteit, het verwaarloosde stiefzusje van homerisch gelach. De burger, wiens hoed al lang geleden van zijn punthoofd is gevlogen, veroorzaakt een vrolijke rimpel in de dagelijkse grauwzone. Of moet je tegenwoordig dan toch " episch" zeggen, alsof Homerus nu definitief is bijgezet in een enwatertoengebeurde joetjoep filmpje van 1:46 minuten.
Was het hilariteit dat mij dit nummer deed kiezen? Ben ik dan hilarisch, dat lievere broertje van pathetisch? Zie jij mij zo? Ironisch, absurdistsch, bot desnoods, maar hilarisch, hm.
Een verhaal over generaties. Naast allerlei andere dingen is Marc Almond een begaafd archeoloog. De Stier van Brel. Een ongeluk. En daarna dan twee meesterwerkjes “the days of pearly spencer” (die David McWilliams mag eigenlijk ook wel in de bonanza tombola) en een samenwerking met mijn oude favoriet Gene Pitney. Vertolker van de beschaafde wanhoop, nog maar vierentwintig uur en hij zou er zijn. Je begrijpt hij redde het nooit naar Tulsa. Een snik in de stem waar Willy en André nog een puntje aan kunnen zuigen.
Hoe breng je muziek over op je kinderen? Door aan te sluiten op de emotie van het moment. Je bent een jaar of tien. Kijkt de hele dag naar de WWF en voelt je een hele Hulk Hogan. En dan hebben we daar John Otway. In een duo met Wild Willy Barett en op een obscure verzamel LP staat hun vertolking van “the man who shot Liberty Valence”. Dat opzwepende intro, de kogels vliegen in het rond midden in het refrein. Het kan niet genoeg gedraaid worden. En daarna kwamen de Ramones en natuurlijk Babylon is Burning.
John Otway heb ik de laatste jaren nog wel eens aangetroffen optredend in kroegen in en om Londen. Hij is nog steeds onovertroffen wild.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De man die Lieberty Valence neerknalde

Als Liberty Valance naar de stad reed
Zouden de vrouwen, mensen zij zouden zich verstoppen, ze zouden zich verstoppen
Als Liberty Valance rondliep
Zouden de mannen opzij gaan

Omdat de punt van een geweer
De enige wet was die Liberty begreep
Dan het kwam recht door snel te schieten
Hij was machtig goed

Vanuit het Oosten kwam een ​​vreemdeling
Een wetboek in zijn hand, een man
Het soort man dat het Westen nodig zou hebben
Een ontsteld land te temmen

Omdat de punt van een geweer 
De enige wet was die Liberty begreep
Dan kwam het recht door snel te schieten
Hij was machtig goed

Veel mannen zijn met zijn geweer geconfronteerd en velen zijn er al gevallen
De man die Liberty Valance schoot
Hij schoot Liberty Valance
Hij was de moedigste van allemaal

De liefde van een meisje kan een man maken
Hij blijft dan wanneer hij moet gaan, hij blijft bij haar
Gewoon proberen om een vreedzaam leven te bouwen
Waar de liefde vrij is om te groeien

Maar de punt van een geweer
Was de enige wet die Liberty begreep
Toen het laatste bezoekje eindelijk kwam
Was een wetboek niet genoeg

Alleen en bang had ze gebeden dat hij zou
Terugkeren, die noodlottige nacht, ah die avond
Toen niets beloofde dat ze haar man kon houden
Vooruitlopend op het gevecht

Vanaf het moment dat een meisje volgroeid
Is het eerste dat ze leert
Wanneer twee mannen naar buiten om elkaar aan te kijken
Komt er maar een terug

Iedereen hoorde twee schoten, het verhaal is uit 
Eén schot deed Liberty vallen
De man die Liberty Valance schoot
Hij schoot Liberty Valance
Hij was de moedigste van hen allen

De man die Liberty Valance schoot
Hij schoot Liberty Valance
Hij was de moedigste van allemaal

Origineel: The Man Who Shot Liberty Valence
Schrijver: door Burt Bacharach, Hal David
Vertaling: Hoss Wilstra © 3-8-2017

Heimweepijn naar het onbekende land

Hoss Platenbonanza

Wanneer Patrick de Vries iets over zijn moeder loslaat is het liefdevol en vol respect. Je twijfelt er niet aan. Zij heeft dat verdient. Hij is 100% zijn moeder, dat kan niet anders. Natuurlijk is hij ook 100% zijn vader. Zelf heb ik ook gemerkt dat 1 + 1 bij mij, echt 2 is geworden, Natuurlijk ben je maar 1 persoon, je bent de samensmelting van jouw ouders. 2:1 blijft 2. Dus je kunt de eigenschappen niet delen, omdat je die door jezelf deelt. Dit wordt anders wanneer je de juiste partner treft, wanneer de parameters kloppen, dan is op dat moment 1 + 1 ook 2, maar dat kun je delen door 2, dus ben je samen 1. De eigenschappen van jouw ouders, die je probeerde te verwerpen, omdat ook zij fouten hebben gemaakt, die komen uiteindelijk toch terug, maar je komt erachter dat de eigenschap niet slecht was. Je herkent deze en doet er iets nuttigs mee, terwijl ondertussen ook jij fouten maakt. Nee, geen fouten, laten we het leermomenten noemen.

Terug bij het onderwerp. Bij Ierland moet ik denken aan een Ierse Terriër. Van nature lieve beesten, maar wel met karakter. Het karakter heeft wat weg van een Fries. Ware het niet dat Ieren en Friezen een andere geschiedenis hebben. Waarschijnlijk dat daar de verschillen vandaan komen. Ierland heeft net als Friesland, ook een merengebied. De Connemera. Het is ook een lange weg naar Tipperary. Ja, Patrick, een hele lange weg, zoals er bij geen thuiskomst is op de Ponderosa, hoort deze nog wel bij mij. Ik heb niet voor niks die naam van mijn ouders gekregen. Ik heb mijn thuis gevonden en jij? Ook jouw thuis is niet in Tipperary, of welke Ierse plaats dan ook, maar het hoort wel bij jou , omdat jij haar geworden bent. Vandaag is jouw dag, al is St. Patrick's day al geweest. Ach, jij bent tenslotte ook geen heilige, al is zij dat wel voor jou en degene waar jouw thuis is ook. Ik weet niet of het jouw bedoeling was, maar ik vind jouw woorden te mooi, om deze niet te delen. Dit is wat jij zei:

" 'Song for Ireland' brak mij. Nog steeds. Het was het lied dat mijn moeder zelf koos. Na haar lange lijdensweg van kanker en een te vroeg verlies van haar kind, de eeuwige hunkering terug naar ierland. Met pijn en moeite haal ik het einde van het lied. Mentaal sterk. Ieren knokken. Maar toch ... Doe je best. Maar leg t neer als t niet lukt."

Ik hoop dat het mij gelukt is en luister gewoon tot en met het slot. Niet alleen, maar samen. Ik weet niet, maar misschien ook met jouw vader. Het maakt niet veel uit hoe je het doet, als je het maar doet, het liefst niet alleen.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Lied voor Ierland

De hele dag lopen  langs hoge torens, waar valken hun nesten bouwen
Zilver gevleugeld vliegen zij, zij kennen de roep van vrijheid in hun borstkas
Hun zwarte kop stijgt op in de lucht
Tussen jouw rotsen die naar de zee leiden
Wonend op jouw westelijke kust, kijkend naar zonsondergangen, vragend om meer
Ik sta bij jouw Atlantische zee en zing een lied voor Ierland

De hele dag praten met echte vrienden, die proberen jou te laten blijven
Grappen makend en nieuws schrijvend, liedjes zingend om de nacht door te geven
Kijkend naar de Galway-zalm, zoals zilver dansend in de zon
Wonend op jouw westelijke kust kijkend naar zonsondergangen, vragend om meer
Ik sta bij jouw Atlantische zee en zing een lied voor Ierland

Drinkend de hele dag in oude pubs waar vioolspelers graag spelen
Iemand raakt de strijkstok aan, hij speelt oozwepend, het lijkt zo goed en vrolijk
Staande op Dingle Beach en daar badend, in het wilde schuim zien we de zeebaars
Wonend op jouw westelijke kust kijkend naar zonsondergangen, vragend om meer
Ik sta bij jouw Atlantische zee en zing een lied voor Ierland

In de nacht droom ik van een land waar niemand vechten moet
Wakker in jouw dageraad zie ik jou in het ochtendlicht huilen
Liggend waar de valken vliegen, ze draaien en draaien allemaal in jouw Ėire'se blauwe lucht 
Wonend op jouw westelijke kust kijkend naar zonsondergangen, vragend om meer
Ik sta bij jouw Atlantische zee en zing een lied voor Ierland

Origineel: Mary Black - song for Ireland
Tekst: Phil Colclough
Vertaling: Hoss Wilstra © 31-7-2017

Meer dan Woorden

Hoss Platenbonanza

Herinneringen kunnen bitter, zoet, zuur, zout terwijl ze altijd ongezouten zijn. Levend mooi In al haar facetten. Nadat eigenlijk al vanaf 5:00 uur deze ochtend bezig ben om mijn profiel op mijn werkblad bij te werken aan mijn huidige zoektocht op de arbeidsmarkt en tegelijkertijd motivatiebrieven te formuleren en tevens om te zetten naar sollicitaties op huidige vacatures, wil ik even op de ontspanningsstand. Terwijl ik dat doe kijk ik op mijn telefoon naar de berichtjes die op Facebook zijn binnen gekomen. Ik had nog geen quote van de dag, dit terwijl ik er altijd wel eentje in mijn achterhoofd heb, zelfs al ben ik er op gevallen. Op dat moment komt er een eerste herinnering voorbij. Ik besluit om deze herinnering te gebruiken, als quote van de dag, niet wetende wat mij nog te wachten staat, schrijf ik de zin er boven die mij binnenvalt.

"Als de donderwolken regen voorspellen, laat het dan regenen op mij.", staat bij de herinnering van een foto die ik al weer vergeten was. Ik weet nog niet waarom ik deze vertaling van een regel uit een liedtekst *1 , een slaapliedje die refereert aan Martin Luther King. Het liedje geeft mij altijd rust, wat iets anders is als berusting. Berusting kan namelijk ook betekenen dat we het maar laten gebeuren, maar als het berusting is, dan is het meer in de zin van, het is goed. Het is daadwerkelijk goed. Ik ben niet de Don Quichot die tegen windmolens vecht. Al ben ik de dag begonnen met het lied, "the impossible dream" *2. Dit kan natuurlijk geen toeval zijn. Zo beland ik van de ene ervaring in de andere. Daar het lied geschreven is voor een musical naar het verhaal van Don Quichot. Zodra ik mijn herinnering gedeeld heb kijk ik naar de volgende herinnering. Plots schiet er een bliksemschicht door mijn hart. Daar ik niet dagelijks heel Facebook vol wil kliederen, maar deze herinnering wel wil delen, neem ik het besluit om deze op te nemen in mijn dagelijkse Platenbonanza. Wat een item is voor ons allemaal, maar dus ook van mij. Dit betekent dat ik voorlopig zelf niet aan de beurt ben. Echter heb ik al het voordeel dat ik mag kiezen tussen jullie keuzes. Vandaar dat ik vandaag kies voor mijn keuze.

Zomer 2011
Merel Wilstra​ en ik gaan op bezoek bij mijn ouders, ze hebben een huisje gehuurd. Mijn zus is er ook met de kinderen. Ze is herstellende van één van de chemo's i.v.m. een borstkanker behandeling. Ze heeft er nog twee te gaan. Ze heeft een sjaal om haar hoofd, wat haar bewonderenswaardig goed staat. Mijn zus is altijd een knappe meid geweest. Vreemd genoeg zie ik haar eigenlijk weer sinds lange tijd. Soms gebeuren gewoon van die dingen. Eigenlijk had het niks met ons te maken, maar met de wereld om ons heen. We praten heel even over die wereld, waar we door worden opgeslokt. Maar we genieten vooral van de dag. Mijn neef Patrick Wattimena​ heeft een gitaar meegenomen en hij riedelt wat. Op een gegeven moment zingt mijn nicht, Nicole Wattimena​, dit lied mee. Later ga ik nog wat judoën met Jordy.
's Avonds eten we op het terras van het parkrestaurant, althans wat er voor door gaat. Het is heel gezellig en Patrick helpt mijn moeder wat. Ondertussen is er heel wat gebeurt. Het gaat te ver om het hele verhaal verder te vertellen. Mijn vader en mijn zus zijn inmiddels overleden. Maar de herinnering is groter dan mijn woorden. De timing was perfect.

'More than words' is een 'ballad' van hardrockgroep Extreme. Het nummer wordt een enorm succes. Ik heb gezien dat Extreme weer op tournee is. Ik denk niet dat ik er zelf heen ga, maar ik beloof dat ik wel ook andere nummers van hen zal beluisteren, al zal het dit nummer nooit overtreffen.

*1 MLK – tekst Bono, muziek U2
*2 populair lied met vele uitvoeringen, uit de musical uit 1965 'man from La Mancha', geschreven door Joe Darion {tekst} en Mitch Leigh {muziek}. Het lied is uitgevoerd door diverse grote bekende artiesten o.a., Elvis Presley, Andy Williams en Frank Sinatra.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Meer dan woorden

 

Zeggen dat ik van je hou 

Zijn niet de woorden die ik van je wil horen 

Het is niet dat ik niet wil 

Dat jij dat zegt, maar als je eens wist 

Hoe makkelijk het is om mij te laten zien hoe jij het voelt 

Meer dan woorden is alles wat je moet doen om het echt te maken 

Dan hoef je niet te zeggen dat je van me houdt 

Want ik zou het al weten 

Wat zou je doen als mijn hart in tweeën gescheurd is 

Meer dan woorden om jou te laten voelen 

Dat jouw liefde voor mij echt is 

Wat zou je zeggen als ik die woorden weghaalde 

Je kunt de dingen niet goed maken 

Gewoon door te zeggen dat ik van je hou 

  

Meer dan woorden 

La di da da da di di da da 

  

Nu heb ik geprobeerd met je te praten en je te begrijpen 

Alles wat je hoeft te doen is je ogen sluiten 

En reik gewoon je handen uit en raak me aan 

Hou me dicht tegen je aan, laat me nooit gaan 

Meer dan woorden is alles wat ik ooit nodig heb om jou het te laten zien 

Dan hoef je niet te zeggen dat je van me houdt 

Want ik zou het al weten 

  

Wat zou je doen als mijn hart in tweeën gescheurd is 

Meer dan woorden om jou te laten voelen 

Dat jouw liefde voor mij echt is 

Wat zou je zeggen als ik die woorden weghaalde 

Dan kun je de dingen niet goed maken 

Gewoon door te zeggen dat ik van je hou 

  

La di da da da di di da da 

Meer dan woorden 

La di da da da di di da da 

Meer dan woorden 

La di da da da da 

La di da da da, meer dan woorden 

La di da da da di di da da 

La di da da da, meer dan woorden (oh uh uh uh) 

Meer dan woorden 

 

Origineel:  More than Words - Extreme

Schrijvers: Gary F. Cherone, Nuno Bettencourt 

Vertaling:  Hoss Wilstra © 3-8-2017

 

Een eigen interpretatie van Black Sabbath - Time Machine

De tijdmachine - stille zaterdag

Oh wat ga je nu doen
Wanneer ieder deel van jou
De behoefte heeft om met de wind mee te rennen.

De ochtend is stil. Het is zaterdag, de zon schijnt in mijn gezicht. Ik hang hier op Golgotha. Het is stil, heel stil. 
In mijn visioen, zojuist, af en toe val ik weg. Ik heb pijn overal. In mijn visioen, zag ik een jongeman, vernoemd naar één van mijn voorvaderen, David. David liep naar buiten. Het is 2016 en ik weet nog niet dat we nu in het jaar 33 leven. Ik zag David naar buiten lopen op wat ze noemen, een vliegveld.  Alleen mijn vader kan zich voorstellen dat mensen ooit in grote machines, waarvan ik het woord ook nog niet ken, gaan vliegen, als een vogel. Later zie ik David vliegen, ook vallen er delen van hem af. Wij kennen nog geen explosies, wij kennen vuur en het geweld van een aardbeving of een vulkaan. Maar wat daar gebeurt is onvoorstelbaar.

En her vuur dat gisteren brandde
Kan alleen de weg verlichten
Die jou kan leiden door
De donkere tuin
Blijf uit de schaduw.

Gisteren liep ik Golgotha op. Samen met een grote menigte. Ik had wel hele zware bagage. Mijn eigen kruis. Bij bocht 7 stond een kerkje. We kwamen bij een bergdorp en daar stortte ik in. Ik zag een kerk, hij was er niet, want er bestaan nog geen kerken. Het was een visioen. Simon liep naar me toe. Simon, waarover later nooit meer zal worden gesproken. Simon hielp mij. Bij het dragen van mijn kruis. Mensen bespuugde mij. Wie denk je wel dat je bent. Simon moest mij helpen, want ze wilde mij zien hangen. Hangen aan het kruis. Ik was de laatste in de rij. Twee dieven: Dismas en Dumachus, gingen me voor. Echter zij worden met rust gelaten. Anders zouden ze het niet hebben gered.

Kijk nu er een verandering gaande is
Is morgen al voorbij
Vandaag zal nooit zijn.

Ik hang hier en hij zit daar op de bank. Hij schrijft over mij. Omdat het zo'n stille zaterdag is. Hij voelt mijn steken in zijn zij. Iedere pijn die mensen voelen is de pijn van mij. Ik heb het Dismas uitgelegd. Hij begrijpt, wat ik bedoel. Dumachus wilde niet luisteren. Hij bleef maar tieren en hij bleef maar godennamen aanroepen.  Goden, die nooit bestaan. Dismas vertelde ik, dat de hemel, in jezelf zit en dat je vrede moet hebben met de goede dingen, die je hebt gedaan. Hij stierf eerder dan ik. Vredig. Je moet niet stil blijven staan bij door jou gemaakte fouten. Wij zijn mensen. Zelfs ik ben nog even mens. Ik hoor Dumachus naast mij grommen. Ik denk dat ik eerder dan hem ga. In 2016 zal er een man zijn die dit beschrijft.

Ga door en waag de sprong
In de orkaan
Je zal de pijn forceren
Het is maar plaatselijk
Om jouw gedachten te blokkeren.

Kijkend naar de wereld
Wanneer je jouw ogen opent
Zul je de belofte zien die ze hebben gemaakt
Hun bloederige leugens en de gebroken dromen
Een schreeuwende stilte.

Soms wanneer hij zijn ogen opent, wordt hij verblind door alles wat hij ziet. Wat je ziet is een vertroebeld beeld. Het is wat ze je willen laten zien. Niks ik wat het lijkt, al denk je het te zien. Heb je het gehoord, of heb je beter geluisterd. Sluit je ogen en je kunt het beter zien. Soms proef je niet, dat het smerig ruikt. We worden bedonderd, door onze eigen beperking. Door verkeerde associatie trekken we conclusies die er niet zijn en nemen we verkeerde maatregelen.

Je leeft in een tijdmachine 
En je kunt kiezen, wie je wilt zijn
Iemand die je nog nooit hebt gezien
Ergens waar je nog nooit bent geweest
Je leeft in een tijdmachine.

Ik geef hem visioenen, ik geef hem signalen.  Laat hem loopschoenen winnen, laat hem alsnog deelnemen om mee te zwemmen met Maarten van der Weijden. Ook laat ik hem vallen en geef hem stekende pijn. Wanneer hij de verkeerde keuze heeft gemaakt. Ik plaag hem door zijn banden te laten knallen. Toen deed hij het goed. Hij liep 's avonds alsnog 12 km. Ik laat hem twijfelen. Nadenken over de wereld.

Nou wat ga je nu doen
Wanneer ieder deel van jou
De wind wil vangen.

Hij waait niet met alle winden mee. Hij maakt het zich moeilijk, om de juiste keuze te willen maken. Hij wil niet dat zijn kinderen geconfronteerd worden met mannen zwaarbewapend, ter controle, op de stations. Wat is het gevaar.

Een hardloper wordt nog net niet aangereden, door een welstaand ondernemer. De hardloper ziet hem stoppen. Hij gaat er achteraan. De hardloper is licht getint. Het is een Syriër, althans een vluchteling. Hij wil vragen, waarom de man zo reed. Een patrouillewagen rijd door de straat. De politie ziet zijn gordel met vloeistof. Hij roept naar de hardloper. Handen omhoog. De man wilde net een gelletje pakken, uit zijn gordel. De politie schiet. In één keer raak.

En het vuur dat gisteren brandde
Kan alleen de weg verlichten 
Die jou leid door
De donkere tuin.

Kijkend naar de wereld
Wanneer jij jouw ogen geopend heb
Zie je, dat je onzichtbare kettingen gekregen hebt
Het zijn alleen maar leugens
Niet wat het lijkt
I hoor jouw stille schreeuwen.

Vandaag is de dag dat ik ga sterven
Sterven in alle stilte. Sssssst. Het is stille zaterdag.  Je hoeft niet zo te schreeuwen.  Je leeft om gelukkig te zijn en om te doen, wat je kunt, in al jouw geluk. Waar vind jij jouw geluk in? Hij in door te doen, wat hij kan. Ik sluit nu mijn ogen. Ik denk, het komt wel goed. Damachus kreunt nog steeds. Hij leeft nu, in zijn hel.

Je leeft in een tijdmachine 
Niemand geeft er om waar jij naar toe gaat
Pakken waar jij, nog nooit bent geweest
Ergens, wie weet waar.

Je leeft in een tijdmachine
Waarom blijf je niet wie je bent
Om te zien wie je nog nooit bent geweest
Iemand die je nog nooit gezien hebt
Je leeft in een tijdmachine.

Hoss 26-3-2016

--------------------------------------------------------------

Het 16e album van Black Sabbath - Dehumanizer wordt een ware reünie.
De zanger Ronnie James Dio komt weer terug met zijn drummer Vinnie Appice. Al gaat de drummer Cozy Powell ook wel mee op tour later. Cozy kent Dio weer van zijn Rainbow periode. Ook de oorspronkelijke bassist Geezer Butler komt weer terug. Zo wordt de sound weer naar zijn oorsprong teruggebracht. 
De thema's wijken af van het occulte.  Zo heeft Black Sabbath al jaren meerdere gezichten.

De verloren vader zo zoon, zo moeder

Ik mis jou heel erg.
Vannacht fietste ik op het randje van het kanaal en viel met mijn goede fiets.
Ik bleef zitten. De achterkant kwam er als eerste in.
Toen zwom ik met mijn fiets naar de overkant, maar de kant was te hoog en jij kon me er niet meer uittrekken.
De wekker?

* 1

Breng hem thuis
Ik heb u niets gevraagd
toen hij werd geboren
of toen hij zo ziek was,
drie jaar oud, toen
heb ik niets gevraagd
want wie zou het horen?
Mijn God, U had vast wel iets beters te doen
en toen met die scooter
veertien jaar oud, o hoe
heb ik gevloekt
God ik was kwaad
maar weet je, het doet 'r
later niet veel toe
als je hem zoekt
achttien jaar en verslaafd
Kijk, dit is mijn zoon
dit is zijn foto
dezelfde als op het politiebureau
ik heb nooit iets gevraagd
laat staan gebeden
in 't verleden
tot vandaag                -

Ik rijdt naar zijn woongroep. Ze hebben me gebeld. Helemaal vastgelopen, wat hebben ze al geprobeerd, dat hebben ze niet verteld.  Ik klop op zijn deur. Ik ga naar binnen. Ik zie een jongen zitten. Stil en star. Ik krijg er niks uit. Ik wil dat hij opstaat, meegaat, waar dan ook naar toe. Nee, geen feestje, die truc werkt niet. Daarvoor is hij te slim en schaad ik zijn vertrouwen.  Maar meekomen zal hij, zover zal ik hem krijgen. Even wist ik niet wie die jongen was, het is mijn zoon. Ik geef hem een time out en kom over 5 minuten weer terug. Ik wil iets weten, ik wil weten hoe het komt. Ik wil beweging. 1 ding tegelijk, kleine stapjes. Autisme,  gameverslaving, hoe pak jij dat aan? Hoe pakt de professional dat aan? Niet. Ze hebben het zo gelaten en vader maar weer gebeld. Ik had hem beter thuis kunnen laten wonen. Dan had ik hem tenminste iedere dag bij mij gehad.

*1

Breng hem thuis, breng hem thuis
't blijft je kind, hoe 't ook zij
breng hem thuis

Ik heb zoals U zegt,
hem zelf op straat gezet
maar toen dacht ik nog echt
dat ie zichzelf op 't eind wel redt
en ik wil niet dat ie uit een gracht wordt opgedregd
en afgedaan
zeg hem dat zijn moeder wacht,
neem mij, maar God laat hem gaan   -

Ik zie een jongen, genietend van de vrijheid. Hij wil voetballen, rennen door de duinen. Ravotten. Hij is een voetbaltalent,  maar hij begrijpt niet waarom de andere het spel niet snappen en hij legt dat onaangenaam uit. Ongeschikt is het stempel. Ongeschikt, omdat hij er niet mee om kan gaan. Siem en zijn recht.

*1

En breng hem thuis, breng hem thuis
't blijft mijn zoon, hoe 't ook zij
breng hem thuis, breng hem thuis
zijn leven is dat van mij
breng hem thuis    -

Simon gaf de man wat drinken. De Romeinen sloegen Simon met de zweep.
De man was ingestort. Simon moest hem helpen.  Bij het dragen van het kruis. Op Golgotha. Zijn rechtvaardigheid werd afgestraft. Toen hij 's avonds thuiskwam was zijn vader woest. Hij kon het niet uitleggen. Hij begreep niet wat er was gebeurd en dat zijn vader alleen bezorgd was. Simon liep weg, hij liep weg van Golgotha.  Zoveel onrechtvaardigheid kon hij niet aan. De vader die had spijt.  Hij had een arm om de jongen moeten slaan. Ja, de wereld is zwaar. Maar maak het niet zwaarder dan het is. Kijk naar elkaar. Vraag naar elkaar, meer doen kun je niet.

Hopelijk kom jij nu wel uit dat water vannacht,  dat ik verdrink is niet zo erg. Geen gemis en loopt wel los. Mij redden zou waanzinnig en gevaarlijk zijn. Zoveel ben ik niet waard. Maar jij, voor jou riskeer ik mijn leven, een leven die alleen met jou waardig is en anders gaat het leven verder, met of zonder jou, zal bepalen hoeveel water de planten krijgen, ik zal echter de zonnestralen plukken en op jou laten schijnen en te reflecteren, op jou, zodat jij ze ziet.

© HW 12-4-2016

*1  Rob de Nijs, Breng hem thuis (Album Engelen uitgezonderd)

 

Jacques Brel en ik

*3
Hoss Platenbonanza
 
Vandaag kies ik de vers binnengekomen keuze van Hendrien Landeweer. Zij verraste mij met haar keuze voor een nummer van Brel. Ach het stukje wat ik hieronder bij aanlever is nog maar 1 mijmering die ik ooit heb gehad bij deze meneer. Dit jaar zijn we bijvoorbeeld naar een dansvoorstelling geweest van choreografe Isabelle Beernaert met de veelbeloofde titel Ne me quitte pas. In mijn favoriete theater in Rijswijk. Het was een prachtige voorstelling die de titel recht aan deed. Als je in het woord spoiler gelooft, zal ik deze niet geven, voor de anderen zal ik zeker het plot c.q. de clue niet verklappen. Eigenlijk schrijf ik liever mijn eigen vertalingen, omdat de vertalingen welke zodanig worden bewerkt, omdat ze bij de melodie moeten passen, vaak tekstuel gekunstel is, het lied geen recht aandoet. Toch is de eerste keer dat ik met dit lied in aanraking kwam de Nederlandse versie. Ik heb hem nog niet zelf durven vertalen. Later hoorde ik de originele versie van Brel en terwijl ik dacht aan de woorden van de nederlandse versie gingen er koude rillingen door mijn lijf vermengd met warmte. Ik dacht aan mijn ouders, ik dacht aan de schoonheid zoals liefde kon zijn en had zo mijn twijfels toen. Nu weet ik meer. Over het toen van nu en de toekomst van toen. Over 10 jaar zal ik vast weer terugkijken naar het nu, ik heb vertrouwen in het nu en in het dan en ooit. Al leef ik meer met de dag en kijk ik niet meer zo ver vooruit, omdat het overmorgen er al anders uit kan zien, dan je vandaag denkt. Het enige wat je kunt doen, is jouw best, om het enigzins te beïnvloeden, al zullen geluk en pech zeker factor zijn. Dit was toen:
 
Jacques Brel en ik *2
 
Weinig woorden heb ik nodig om dit gevoel te omschrijven. De eerste keer dat dit lied bij mij aansloeg was toen we voor het eerst een cassettebandje hadden opgenomen van Herman van Veen. Ik had een CD geleend en nam hem op. Dit lied kende ik nog niet en we hadden net ruzie gehad, een paar dagen terug. We waren nog jong en ik kan me niet herinneren of we al kindjes hadden. Tja, de jaren beginnen nu ook bij mij te tellen en wat is 1 jaar op 50?
 
Liefde Van Later *1
 
Als liefde zoveel jaar kan duren,
dan moet 't echt wel liefde zijn.
Ondanks de vele kille uren,
de domme fouten en de pijn.
Heel deze kamer om ons heen,
waar ons bed steeds heeft gestaan,
draagt sporen van een fel verleden,
die wilde hartstocht lijkt nu heen,
die zoete razernij vergaan,
de wapens waar we toen mee streden.
Ik hou van jou,
met heel m'n hart en ziel hou ik van jou,
langs zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik hou nog steeds van jou.
 
Onze ruzies waren soms best heftig, maar ons plezier ook. We konden ook heel rustig op de bank zitten. We hadden een droom. Het kwam altijd weer goed en zou altijd weer goed komen.
*1
Jij kent nu al m'n slimme streken,
ik ken allang jouw heksenspel.
Ik hoef niet meer om jou te smeken,
jij kent m'n zwakke plaatsen wel.
Soms liet ik jou te lang alleen,
misschien was wat je deed verkeerd,
maar ik had ook wel eens vriendinnen.
We waren jong en niet van steen,
zo hebben we dan toch geleerd,
je kunt altijd opnieuw beginnen.
Ik hou van jou,
met heel m'n hart en ziel hou ik van jou,
langs zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik hou nog steeds van jou.
 
We hadden het voorbeeld van onze ouders gehad. Toevallig waren we van beide kanten gepassioneerd. Het was om erger te voorkomen, om elkaar juist te tonen hoeveel ze van elkaar hielden. Het gaf niks,zij hielden van elkaar. Wij hielden van elkaar.
*1
We hebben zoveel jaar gestreden,
tegen elkaar en met elkaar.
Maar rustig leven en tevreden,
is voor de liefde een gevaar.
Jij huilt allang niet meer zo snel,
ik laat me niet zo vlug meer gaan,
we houden onze woorden binnen.
Maar al beheersen we 't spel,
een ding blijft toch altijd bestaan,
de zoete oorlog van 't minnen.
Ik hou van jou,
met heel m'n hart en ziel hou ik van jou,
langs zon en maan
tot aan het ochtendblauw,
ik hou nog steeds van jou.
Voorgoed van jou...
 
Nu bleek onze liefde niet voor later. Er waren andere omstandigheden en ik heb ook geleerd dat het anders kan. Er is nu een andere liefde, die we beleven. Alles doen om deze te behouden. Voor nu, morgen en later. Inmiddels heb ik dit lied nu al zo vaak gehoord, hij is oorspronkelijk van Jacques Brel. Jacques Brel is inmiddels een zanger waarvan ik hou. Hij kan het Drama zo in zijn teksten leggen. De juiste toon, de juiste klank. Er is nog een lied van hem dat mij bekoort. Het gaat om het vlakke land, het vlakke land waar ik woon, is ook zijn vlakke land. Af en toe is daar een bultje. Het vlakke land met water. wind, IJs, Sneeuw, trillingen wanneer het gisteren nog onder de 10 graden was en vandaag zonnig en over de twintig. Het extreme wat we soms treffen in de herfst en de lente, of juist in de zomer extreme hitte, of in de winter extreme kou. Ziekte, superfit, dwaas en razend of verliefd doch bij je volle verstand. Vandaag gaat over extreem. Extreme doch prachtige melancholie, dat is Jacques Brel.
 
 
© Hoss Wilstra 20-1-2016
 
1 Lennaert Nijgh – Liefde van Later / uitgevoerd door Herman van Veen ( vertaling en bewerking van Les Chanson des vieux Amants - Jacques Brel / Gérard Jouannest).
https://youtu.be/dU-OD5_Dxrs
 
 
*3 aanvulling gemaakt op Facebook 2-8-2017
 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Het lied van oude geliefden

Natuurlijk hebben we stormen gekend
Eenendertig jaar heb wij al lief gehad, is de liefde gek geworden
Wel duizend keer heb jij jouw bagage meegenomen
Wel duizend keer nam jij jouw vlucht
En elk stuk herinnert ons
Aan een kamer zonder vloer
Uitbarstingen van oude stormen
Niets er is helemaal niets
Jij was de smaak van wijn verloren
En ik die van de verovering

Maar mijn liefde
Mijn liefde, mijn aanbod, mijn prachtige liefde
Van de heldere zonsopgang tot het eind van de dag
Ik hou van jou, weet je, ik hou van jou

Ik ken al je spreuken
Jij kent al mijn grollen
Zou jij mij laten vallen
Had ik jou dan verloren
Natuurlijk waren er toen minnaars
Om de tijd te doden
Het is noodzakelijk dat het lichaam zich verheugt
Maar uiteindelijk
Hadden wij de vaardigheid
Om oud te worden zonder volwassen te zijn

Oh mijn liefde
Mijn liefde, mijn aanbod, mijn prachtige liefde
Van de heldere zonsopgang tot het eind van de dag
Ik hou van jou, weet je, ik hou van jou

Hoe meer tijd dat er voorbij gaat
Hoe meer tijd dat we elkaar kwellen
Maar kunnen we niet in het ergste geval
In vrede leven met de vorige minnaars
In het vervolg huilen we een beetje minder vroeg
Scheurt ons hart een beetje later
Wij beschermen onze kleinste mysteries
Wij laten minder aan het toeval over
Voorzichtiger zijn wij met ons kaartenhuis
Het is een zoete overwinning

Oh mijn liefde
Mijn liefje, mijn altaar, mijn prachtige liefde
Van de heldere zonsopgang tot het eind van de dag
Ik hou van jou, weet je, ik hou van jou

Origineel: Les Chanson des vieux Amants - Jacques Brel / Gérard Jouannest
Vertaling en bewerking: Hoss Wilstra © 3-8-2017

 

 

 

Blauwe Maandag

Hoe voelt het, om zo behandeld te worden. Hoe voelt het, om door de wereld onbegrepen te zijn. Hoe voelt het om jezelf steeds dieper te zien vallen. Af te laten glijden in de ellende, die mogelijk zelf veroorzaakt hebt.
Typisch een lied uit de zwartgallige New Wave uit de jaren '80. 
Dit is zo'n beetje de eerste electronische muziek, afkomstig van oorspronkelijk een punkband, Joy Division. Ze zouden altijd bij elkaar blijven, in die samenstelling. Toen een bandlid hen verliet, omdat hij stierf, veranderde ze van naam: New Order.
Er was een stroming in de jaren '80, die zich altijd depressief gedroeg. Zelf werd ik er wel vrolijk van, omdat ik zo niet in elkaar steek. Het is maar een compositie. 
Evenals het melodrama van Jacques Brel.
Hoe toepasselijk is dit nummer vandaag. Alhoewel, het blauw symboliseert dit jaar, de kleur van de lucht. Wat is het jammer dat ik ziek ben.
Hoe voelt het nu, om niet met jouw doel bezig te kunnen zijn.
Gisteren, je bonusdag in te hebben moeten leveren en waarschijnlijk de 365 dagen, ook niet meer haalt. Hier hadden we even geen rekening mee gehouden.
Goedemorgen Nederland!

18-1-2016

Muzieknoot Prelude

Op facebook heb ik al heel wat muziek van commentaar voorzien. Soms zijn mijn vertellingen erover voor mij wel van waarde en dan raken ze weer in de vergetelheid. Ik wil toch een poging wagen om ze te verzamelen.