Gedichten

8. nov, 2021

Tekening gemaakt op mobiel met sketchbook © Hoss 8-11-2018
In de trein tussen Alphen aan den Rijn en Den Haag Centraal Station.

8. nov, 2021

De doode Beminde

Ik hoor niets meer van haar, en vroeger
Was 't ruisdhen van haar gewaad al vreugde;
Leeg en stil staat haar zaal,
Stof hoopt zich op, ongestoord,
Blaren ritselen verlangend langs 't raam -
Hoe kan ik haar dan missen?

Daar op dat gordijn,
Gleed haar schim er niet langs?
Ruischte haar rok niet?
Kom, kom toch terug!

(Woe Ti)
J. Slauerhoff

het punt des doods

kruipend als een spin
lopend over mijn voorhoofd
recht in mijn ogen kijkend

kroop zij door mijn hoofd
martelend iedere zenuwcel in mijn hoofd
het ene oor in
1 jaar later het andere uit

als een naald
die zeer langzaam wordt ingebracht

als een naald
die in mijn vinger is gestoken
en het gif zijn weg vind naar mijn hart

haar gif verspreidt zich door mijn lichaam
via de bloedsomloop
mijn organen zijn al aangetast

het is een harde aanval
een aanval op mijn hart
al ben ik als de dood
voor dit punt des Doods
uiteindelijk red ik me wel

© Hoss 12-1-1987

Hygiëaplein - Amsterdam
12. aug, 2020

Ze zou me even een stuk op weg helpen
Vanuit Winterswijk
Tot ze vroeg:
"Heb je trek in een kopje soep?"

Ik zei:
"Nou ik lust wel wat!"
Wat hebben we gevreeën
Aan de soep zijn we niet toegekomen

Immers, ik had de laatste trein te halen
Nu sta ik hier op station Assen
Haar bellen kan ik niet meer
Haar kinderen zullen inmiddels thuis zijn

Bovendien ben ik mijn mondkapje
In Winterswijk vergeten
Te voet richting Zwolle dan
Mijn route naar Eindhoven

Waar ik mijn reis zal voortzetten


© Hoss 11-8-2020