23. jul, 2020

DAG 2: 22-7-2020

Na 5 kilometer kun je toch ook al een beetje stijf zijn. Gisteren liep ik op mijn hardloopschoenen, vandaag voor 2 uur lopen toch maar de wandelschoenen aangedaan. 10 kilometer is natuurlijk nog geen wereldafstand. Ik heb besloten om de route op te splitsen in 3 stukken van 40 minuten. de eerste 20 minuten loop ik de route van gisteren. Dat lijkt saai, maar morgen is het nog saaier als ik de eerste 40 minuten dezelfde route loop van vandaag, dan loop ik daarna 20 minuten door. Dus na 40 minuten sla ik rechts af. Daarna zal twee keer rechtsaf mij thuis brengen. Dat lijkt logisch. Maar als je iedere keer een stuk verlengd klopt dat dan theoretisch niet, wanneer je het in drie delen verdeel. Ik zie voor vandaag geen probleem. Morgen is het 20 kilometer. 4 uur is gewoon beter in 4 delen te splitsen. 

Na 40 minuten sla ik dus af en kom terecht in het Hof van Delfland. Een prachtig natuurgebied. Ik moet er slechts aan denken om de zon links van mij te houden, dan blijf ik de goede kant oplopen. Ik loop zonder navigatie. Althans, ik gebruik hem niet. Mijn toestel is uiterst alleen voor noodgevallen. Ik ben goed in dwalen en in afdwalen. Niet alleen als ik schrijf. Een dame laat het paard uit de hond staat er slechts bij voor de sier, of is het twee vliegen in één klap. Ik klak wat en de hond kijkt. Ik schud mijn kop, de hond wil wel, maar hij is goed opgevoed. Ik ben niet specifiek een poezenmens, of een hondenmens, een paardenmens, of een koeienmens. Al ben ik zeker geen slangenmens, daarvoor ben ik ten eerste niet lenig genoeg, al kan ik nog altijd met mijn tong mijn neusgaten uitbaggeren, niet dat ik dat doe, maar ik na het wel. Er waren tijden dat ik mijn hoofd tussen mijn benen kon steken, ik kon zelfs mijn benen in mijn nek leggen, maar dat heb ik verwaarloosd, toen ik er achter kwam dat het niet zo veel waard is om die dingen te kunnen. Ik kon er geen vrouw mee imponeren en om nu op de biljarttafel op die manier mijn biljarthandicap te compenseren leek mij niet juist. Dus inmiddels ben ik een stijve hark. Ik vind slangen imponerend, maar heb ze liever niet in mijn buurt.

Ineens sta ik weer op bekend terrein. Laan van Wateringse Veld, ik zie lijn 16 weer rijden. Stukje om via Wateringen, daarna kom ik weer terug op de Laan van Wateringse veld. Nog een ommetje maken, via de Noordweg naar Rijswijk, om aan de kilometers te komen en weer terug naar huis. Waar ik kan douchen en na het douchen Tosti en Thee klaar staan. Missie geslaagd en ik ben nog niet overleden, morgen 20 kilometer.

© Hoss 23-7-2020