12. jan, 2016

Bevrijdingsdag

Ik heb slecht geslapen vannacht.Nou eigenlijk, wanneer ik sliep, sliep ik goed. Op het moment van wakker worden lag ik ongemakkelijk, vooral toen ik in mijn droom die duizenden ogen zag. Lichtgevende rode ogen, van beesten met een puntige neus, met een knik. Een lange staart en een hoog piep geluid. Het alarm loeit hevig en blauwe zwaailichten kleuren rood. Een stem roept: "dit is een nieuwe orde, voor wie niet meedoet is er Chaos." "Voor wie meedoet beloven we geen Hemel en het hangt van jezelf af, wat je er van maakt, misschien schep je zelf wel, de Hel."

Mijn schouder blijft steken, ik vindt geen houding. De droom was heftig. Ratten met Diamanten tanden. Ze bijten zich overal doorheen. Ik verbijt me. Het lukt me wel alleen. Alleen slaap ik onrustig. Gelukkig ben ik met ons twee. De rest vertel ik niet. Het maakt me weer rustig en tevree. 's Morgens heb ik moeite om uit bed te komen, maar wanneer ik op gang kom lukt het wel. Zo gaat het de hele dag en de dag gaat steeds beter. Ik kan me weer vrijer bewegen. Mijn schouder werkt wat mee. 

Zodra ik thuis kom kleed ik me om in hardloopkleren. Tijd voor een nieuw rondje. Ook mijn beentjes voelen al weer wat minder stijf. Ik zet mijn app aan en loop naar buiten. De trappenhal in. Trappen af. Naar buiten, het poortje onderdoor, het bruggetje voor de deur. De Plaetse richting Herenlaan, de Rotonde rond, de Voort naar rechts, op naar de 1e km. Dan het viaduct onder het spoor door. Weer omhoog, richting het tuincentrum, waar ik niet kom, km. twee. Tijdens zo'n loopje heb je niet veel tijd om je gedachten te laten gaan. Je denkt aan hoe je, je voelt. De wind van voren, best wel koud. Ga je nog versnellen, of vind je het wel goed zo. Toch denk je ook nbog even aan de dag. Je hebt gelezen over Jacques Beemsterboer, zijn monument tegen geweld. Gisteren luisterde je naar de onbekende legenden van Neil Young, die een andere vriend had gedeeld en je denkt aan je eigen actie. Nog altijd pril. Je weet dat je nu door moet pakken. De wereld is in beweging. 130 km. lopen voor de samhorigheid. Zorg voor elkaar, echt onderwijs voor alle jeugd, waarin ieder zich ontwikkeld op eigen niveau, niet met de verkeerde valse intentie, van prestaties, die niet tellen. Ieder mens heeft potentie. We zullen het moeten doen met elkaar. Daarom loop je voor de vrijheid, voor de vrede, de onbekende soldaat. Jaepie op het strand van Egmond, maar ook voor jou, omdat jij het ook kan. Ieder mens is wel ergens toe in staat.Als je maar buiten je kaders kijkt, kaders die voor jou, maar ook door jezelf zijn geschapen. Kunstmatig opgezet. Niemand houdt jou in de gaten, ook niet al was het als in 1984, het is tijd om even niet naar de beeldbuis, radio of  in de krant te kijken, of te luisteren.

Op 4 mei start ik om 07:00 uur, vanuit Helmond, richting Den Haag. Voor 130 km., mijn eerstvolgende stap, op weg er naar toe is mijn kilometers uitbouwen. Ik ben al goed begonnen, om in ieder geval door te lopen, doorlopen is mijn herstel. Vandaag 4 km., morgen weer meer. Berichten hierover volgen nog. Vandaag ging het weer een stuk beter.Vannacht zal ik weer tevreden slapen. Welterusten allemaal.