4. jan, 2016

Het tandvlees van Don Giovanni

Vannacht nog even genoten van het samen zijn. Al heb ik wel moeilijk geslapen. Gisteravond zag ik ineens dat een stuk tekst van deel 2 kwijt is. Ik ben bang dat het verloren is gegaan en dat laat mij niet los. Het was een prachtig stuk, over schinbare tegenstrijdigheden. Een verklaring voor het hartlopen. Op dat moment kan ik dan heel donker uit mijn ogen kijken en ben ik in droomland. Dan denk ik verschillende dingen gelijkertijd. Ik probeer het stuk te reproduceren en gelijkertijd een verklaring en een oplossing te vinden,

Het is het noodlot dat mij volgt. Net als dat Mozart een achtervolger had. Ik kom maar niet op de speciale versie, de parodie op Don Giovanni. Zo liep ik vandaag op mijn tanvlees, maar had ik mijn tandvlees überhaupt nog wel. Verder ging het allemaal wel, ware het niet, dat ik wist dat ik vanavond de hond in de pot zou vinden. Nou, ik bedoel eigenlijk, dat ik alleen ben met de hond. Nu is het een lieverd, ik ben dol op hem. Hij ligt nu ook tevreden naast me. Soms brent hij mij een bot, dan moet ik met hem spelen. Waar ik natuurlijk ook niet altijd zin in heb, maar meestal wel. Even boxen, op zijn platte neus.

Dat betekent dat ik nogal met gemengde gevoelens naar huis ging. Dat betekent soms, dat mijn lust van hardlopen weg is. Denkend aan de genoemde zware opera, de achtervolger van het noodlot. Echter mijn belofte breek ik niet. Ik ga 365 dagen hardlopen met een bonus. Dus nadat ik Boris heb uitgelaten, heb ik mijn hartloopkleding aangetrokken. Het voelde wat stijfjes, maar op het moment dat ik vertrok voor mijn rondje van 5 km, met verlenging, had ik er zin in. Het voelde heerlijk. Ik vloog. Jammer alleen dat het zo donker is, want dat betekent dat ik extra moet uitkijken, doordat de lichten van auto's mij verblinden. Er wordt soms hard gereden in de wijk, in de spits. Dan willen ze allemaal naar de soep, geen rekening houdend met andere weggebruikers. 

Na 33 minuten was ik tevreden thuis, incl. trappen af en trappen op. Deze week zal ik korte stukjes lopen, aangezien zondag de halve van Egmond op het programma staat.Plus ik loop nu iedere dag, dat doet ook iets met je lichaam. Ik maak ook geen planning, doe een training, zoals ik me voel, maar dat ik morgen weer ga lopen, is geen vraag. De vraag is: waar, wanneer en hoe. Heel misschien waarmee, maar dat is niet zo belangrijk.