27. apr, 2017

Voor: de les in Marathon

Bij de start vol zenuwen
Warmte en slappe benen
Van de stadswandeling gisteren
We staan vooraan
Ik praat wat met een vriend
Mijn debuut, zijn debuut

Gisteren was ik bij haar
Mijn zus direct opgenomen
Na de diagnose Leukemie
Ik begrijp niet hoe dat kan
Vandaag loop ik voor haar
Op dat het goed zal komen

Ik weet dat ik behouden moet starten
Toch vind ik het al snel te langzaam gaan
Dus ga nog iets naar voren
Ik denk aan te klampen bij 3 km.
In het Vondelpark
Een vluchtige kus bij het zien van mijn lief

Ik weet niks van behandeling
Niks van prognose
We gaan er gewoon in
Wachtend op wat komen gaat
Ze zal weer kaal worden
Net als toen, net als toen, met de borst

5 km., 5 km okay, na de sensatie van het Rijksmuseum
We lopen door mijn oude buurt van vroeger
Ik had dit nooit kunnen bedenken
10 km okay
15 km okay, te goed, we zijn nu bij de Amstel
Ik loop te snel, veel te snel

Met mijn zus al veel meegemaakt
Ze heeft mij vaak beschermd
Ze heeft mij vaak behoedt
Ook met haar gevochten
Ze was heel stoer
Maar ook bijzonder populair

Iedere 5 km. neem ik een slokje
Een hap van een banaan
Maar ik krijg het niet weg
Bij 20 km. Ouderkerk a.d. Amstel
Ik loop goed, snel
Ik zie geen bekende, onverwacht

Af en toe waren we elkaar uit het oog verloren
Maar praten konden we goed
Al zeiden we niks
Het was altijd direct weer goed
Ze was altijd enthousiast
Ze was de spin in het web in haar familie

Op de helft weet ik het zeker
Moet even wat rustiger gaan
Ik lach wat om de lopers
Die nu al moeten wandelen
Maar waar ik toch iedere keer
weer door wordt ingehaald

Ze zou komen kijken maar dat gaat nu niet
Mijn andere zus zou wel komen
Ben benieuwd of ik haar nog zie
Verwacht eigenlijk pas weer in het Vondelpark
Misschien weer nabij het Rijksmuseum
Maar loop te veel op zaken vooruit

Tussen 25 en 30 km. begint het wat te kwakkelen
Ik moet zelf regelmatig wandelen
Eenmaal begonnen
Kun je niet meer stoppen
Is het erg verleidelijk
Om door te gaan

Nabij of rond de 30 km.
Zie ik ze staan.
Ik loop even iets soepeler
Ik wil me niet laten kennen
Al gaat het eigenlijk niet meer
Net alsof en wacht even on te stoppen

Zo wandel ik nog steeds
Weer in de bewoonde wereld aangekomen
Alles doet mij pijn
Ik wil gaan zitten, rekken
Maar weet dat het niet helpt
Ik wil doorgaan

Ik wil niet stoppen
Ik wil niet opgeven
Dat heb ik nog nooit gedaan
Ik ga aan de kant
Even uitrusten
Even zitten, ik krijg kramp

Zo lig ik op de grond
Wat ooit opgeven leek
Wordt ineens loslaten
Mijn 1e les in de Marathon
Wordt ineens een levensles
Loslaten is een optie, al ga je door

© HW 1-4-2017