21. apr, 2017

Voor meer dan oneindige herhaling van zetten (moddergevecht)

Zoals de Uitvreter van Nescio eerst in het heldere water keek en op het laatst in de modder.,
Zo verbaasde ik mij over de schoonheid van de reflectie van het licht in die modder.
Ik werd er lyrisch van en probeer iets van dat gevoel te delen. 
Wel moet je, je dan verplaatsen naar een situatie dat je daar alleen staat.
Op weg van je werk naar huis.
Met op de achtergrond een enkel geluid van een vreemde vogel.
Temperatuur van ca. 10 graden.
Een gejaagde dag achter de rug en nu alleen gejaagd door de wind.
Hou dat vast en bekijk nu de foto's.

© HW 1-11-2013

Ik dacht dat ik dit bericht gisteren al gedeeld had en hier ook iets op geschreven.
Dit bericht maakte namelijk iets bij mij los.
Namelijk een jaar geleden kreeg mijn zus te horen dat ze maar moest nadenken over de dingen die ze nog wilde doen.
In 2013 was daar nog geen sprake van.
Toen had ze nog geen leukemie.
Zij was de enige die toen dit bericht geliked heeft. Daarom had ik het gedeeld, maar ik kan het niet meer vinden.
Daarom een nieuwe poging, omdat het mij een poging waard was en zij in 2013 de enige was die begreep dat ik er gewoon een drukke werkdag op had zitten. En dat je dan gevoelig bent voor de reflectie van modder in een landschap van verwoestte maisvelden, die winterklaar zijn gemaakt.

© HW 1-11-2016