21. apr, 2017

Voor Kopzorgen voor hij die de wereld draagt

Atlas kopzorg

Loop me niet voorbij
Kijk me aan
Luister nu toch eens naar me
Lach me niet achter mijn rug uit

Het gaat niet zoals ik wil
Ik wil het niet zoals het gaat
Want dan zou ik niks meer doen
In bed blijven wachten tot het over gaat

Nee, anti depressiva hoef ik niet
Ook geen pammetje
Om de prikkels te verminderen
Mijn lichaam maakt genoeg eigen stofjes aan

Maar geen gevoel doet het meeste pijn
De wereld bol te zwaar voor Atlas
Al kan ik de wereld aan
Dragen kan ik hem niet meer

Ik loop in het donker
Het moet langzamer
Maar het is zo zwaar
Zo zwaar als regen vallen kan

Nat wordt ik van het zweet
Koud wordt ik van het nat
Mijn zweet zijn mijn tranen
Huilen lukt mij al heel lang niet meer

Zo zwaar als lood
Mijn benen
Hoe mooi het is
Kan ik nu even niet zien

Met volle bepakking
Eindig ik mijn loop
Missie is volbracht
Maar liever had ik een ander met succes afgesloten

Te veel mensen om me heen gevallen
Te veel mensen waar ik van houdt
Die ik niet helpen kan
Maar ik kan niet stoppen met proberen

Al doet mijn nek pijn van die bol
En staat mijn rug op knappen
De stoom afgeblazen
Valt het wel weer mee

Als mensen vallen
Leg ik eerst onder hen
Een matras
Om de val te breken

Als mijn nek breekt
Valt de wereldbol
Wie ligt voor mij
Heel even een matras?

© HW 25-10-2016