22. jan, 2015

De tijd staat aan mijn kant!..

Afgelopen dag ging over Time Management. Dit is het meest uitgeholde onderwerp dat er is, terwijl je denkt er alles over te weten, ontdek je toch altijd weer nieuwe dingen. Ik ben op een hoger niveau gaan denken, in regelkringen. Natuurlijk het liefst in stuurkringen, alhoewel we geen geautomatiseerde processen zijn. Wat ik nu leuk vind, is dat ik mijn week juist begonnen ben met Time management, echter daar ik het overzicht niet heb over de hele week, heb ik geen weekplanning. Het boek is mijn weekplanning. In mijn dagplanning ben ik iedere dag wel op momenten gekomen dat ik mijn planning moest wijzigen, al hield ik de grote lijn wel aan. De vraag die ik me dan stel, is het verantwoord om de volgende activiteit over te slaan , om deze af te maken. Vandaag was voor mij dus een makkie, in die zin van het woord, toch was er een moment buiten de comfortzone en heb ik wel wat geleerd.

05:00 Ik start weer op, metr het dagelijks ochtendritueel en Boris is weer blij me te zien, al begrijpt hij er nog steeds niks van. Dat zal morgen nog erger worden, daar waar ik de nacht moet opblijven.

05:45 Ik start mijn activiteiten met lezen en denk er ineens aan dat ik geen planning heb gemaakt. Foei! Dus maak ook maar een planning. Ondertussen dat ik lees kom ik op ideeën voor de middag. Het maken van een to-do list, jaarplanning, maandplanning, weekplanning, etc.

07:00 Ik begin met het schrijven van mijn verslag., van de vorige dag.

08:30 Mijn verslag vordert gestaag, maar ik ben er nog niet, nu eerst proberen de juffrouw van de school van Merel aan de telefoon te krijgen. Al snel kom ik er achter dat ik weer een cruciale fout gemaakt heb. De school begint om half negen, juffrouw Inge zit dus in de les. We spreken af dat we toch maar weer proberen of ze terugbelt, maar geef wel aan dat ik niet vrolijk ben over het feit dat ze gisteren niet heeft teruggebeld. Om 09:30 is het koffiepauze, dan zou ze misschien bellen.

09:30 Ik heb mijn verslag afgerond en ik krijg een telefoontje. Het is juffrouw Inge. Ze geeft aan dat ze hoorde dat ik een beetje boos was. Ik geef haar aan dat, dat nog genuanceerd is, dat ik verwacht dat een juffrouw verantwoordelijkheid neemt. Ik laat niks liggen, maar geef haar wel de mogelijkheid om te reageren. Ze vertelt me dat inschrijven bij het vervolgonderwijs een taak is van de ouders, dit heeft tot gevolg dat ik nog bozer ben. Ik neem die taak namelijk serieus en daarvoor bel ik juist. Wij zitten te wachten op de cijferlijst en er moet een doorstoomformulier worden ingevuld. Bovendien  begrijp ik niet dat er zo laks mee wordt omgesprongen. Zij geeft aan dat er geen kinderen geweigerd mogen worden op het entreeonderwijs. Ik geef aan dat, dat zeker wel zo is als de klas te groot dreigt te worden. Bovendien begrijp ik niet dat de juffrouw er zo een groot probleem mee heeft in zo een kleine klas. Verder geef ik aan dat we niet allemaal zijn zoals Merel en ik. Er zijn ouders die er nog eerder bij zijn en er zijn ouders die gewoon het volle vertrouwen hebben in de school. Juist voor deze doelgroep is een goede begeleiding gewenst. Als ze weer begint over verantwoordelijkheid van de ouders, stop ik. Ik eis dat ik vandaag de cijferlijst krijg en haar mailadres, zodat we het doorstroomformulier kunnen opsturen. Ook neem ik me voor om vrijdag even te checken of het doorstroomformulier al is aangekomen bij de Rooi Pannen. Het is een online document en daardoor verlies ik anders de controle.

10:00 Inmiddels heb ik de mail binnen met de cijferlijst. Dus het kan wel. Ik start door d omstandigheden een uur later met mijn hardlooptraining. Ik besluit ook om mijn sportschoolactiviteit te verplaatsen naar vrijdag, of later in het weekend. Mijn doel is om twee tot drie keer naar de sportschool te gaan voor mijn krachttraining. Vandaag staat mijn rondje van ca. 11 km op te programma, of eigenlijk 10km + rondje, ik verleng hem doordat ik 5 versnelluingen wil doen, het viaduct omhoog. Ik twijfel meerdere keren of ik het wel zal doen, of dat ik gewoon doorloop. Het viaduct bevind zich naast mijn ex-werkgever. Waar dan wel weer een leuke symboliek in zit. Ik doe ze toch en wat geeft dat een heerlijk gevoel. In mijn hoofd zie ik mijn oud-collega’s bij het hek staan om mij aan te moedigen. RunHozzyRun!

11:30 Voldaan sta ik onder de douche. Mijn plan voor vandaag heb ik helemaal in mijn hoofd zitten. Ik heb besloten om Quality Time Management met mijn vriendin te doen. Zij is naast mijn kinderen en mijn moeder, de belangrijkste persoon in mijn leven.

13:00 Na mijn gebruikelijke lunch maken wij aanstalten om te starten met Time Management als er een mail binnenkomt van mijn zorgverzekeraar. Het is de reactie op mijn ingediende declaratie van de sportarts. Hij is geweigerd, omdat de behandeling gedaan is, voor dat ik bij hun verzekerd ben. Adrenaline stijgt weer. Ik neem de telefoon en ga de discussie aan, dat mijn vorige verzekeraar uitgaat van de rekening datum en daar destijds ook een discussie over heb gevoerd en dat het lijkt dat wanneer het uitkomt er ineens van de behandeldatum uit wordt gegaan. Dat zou mooi zijn zegt ze nog, want ziekenhuizen hebben de neiging om pas na een half jaar de rekening te sturen. Ik vertel haar dat ik dat dus heb meegemaakt en dat hij werd afgerekend met eigen risico van het nieuwe jaar, terwijl in het jaar dat de behandeldatum was, mijn eigen risico al was verbruikt. Dit is dus pure fraude. Legaal, of illegaal, maar het stinkt behoorlijk. Ik laat verder maar over gaan en declareer wel bij mijn oude verzekeraar, zie wel waar het schip strand.

15:00 We hebben heerlijk even gewerkt aan de planning. Het was echt even Quality Time. Ik moet zeggen, ze is echt een steun en zij vind dat, zo ze zegt, ook van mij. Belangeloze verstrengeling noem ik dat. Ik ga naar de Lidl in Mierlo om zalm te halen, voor het avondeten. Mijn kleine meissie van 17 wil dit leren koken. Pasta, spinazie, zalm. Ze wil dit een keer voor haar moeder maken. Ik zie in de schappen Friese kruidkoek liggen en heb er behoorlijk zin in, dus neem ik dat ook maar mee.

17:00 Merel start het koken, ze doet het heel knap. Ze stelt vragen, ik doe nog even de Zalm voor. 1 maal omdraaien, niet bewegen.

18:30 We hebben gegeten, ik maak me gereed om naar Martijn te vertrekken, hij appt me nog even, wanneer of ik kom, want hij is nog aan het eten. Kon pas later koken, want de groep was ook wat later gereed en vanavond was zijn koopavond voor hemzelf. Trots op die jongen, hij doet het toch allemaal. Net 19, met een drang naar zelfstandigheid.

20:30 voldaan van ons gesprek ga ik naar huis. Afgesproken om 26 februari naar de open dag van Summa te gaan.

22:00 Vandaag een nieuw rekord bewegingskilometers, 25 kilometer. Toevallig vandaag steeds bij me gehad. Niet altijd als ik hardloop neem ik hem mee. Nu bedtijd.

Vandaag dus niet direct een Heldag gehad. Morgen wordt lastiger en probeer de bergen waar ik tegenop zie weg te denken. Overdag drie sollicitatiegesprekken, Geldrop, Tilburg, Eindhoven en tussendoor ook nog fysio, gelukkig nog voor Tilburg. Daarna de nacht doortrekken. Ben heel erg benieuwd en bereid me voor op wat ik de nacht ga doen, heb een klein idee. Moet iets zijn wat ik al lang wil doen, maar tegenop zie. De dingen waar ik tegenop zie kan ik alleen overdag doen, maar er is toch wel 1 ding, wat ik al langer van plan ben en sinds vanmiddag meer vorm krijg, denk dat ik dat ga doen.