20. jan, 2015

Genesis: in den beginne

Deze titel heeft een andere associatie, echter past hij heel goed in het verlengde van mijn inleidend artikel van gisteren, genaamd de grote boodschap, wat in hoofdletters geschreven weer iets anders betekend. Echter doordat mijn opstartende activiteit mij uit mijn comfortzone bracht, kreeg de grote boodschap voor mij een bijzondere betekenis. De eerste dag ging over gewoonte: herkenning en erkenning. Nu ben ik geen held om zelfreflectie te verwoorden, al ben ik er geestelijk wel altijd wel mee bezig. Hoe is de eerste dag verlopen?

In den beginne had ik zondag een planning gemaakt via mijn Samsung app op mijn mobiel. De hele dag was vol gepland en bood weinig ruimte voor bankhangen, facebooken, etc. Ook zaten er wel wat uitdagingen in. Daarnaast had ik wel wat lichaamsbeweging ingepland, om zodoende toch aan mijn ontspanning te komen. Ontbijt, lunch en diner had ik ook ingepland.

05:00 Mijn eerste activiteit na het kattenwasje, tandenpoetsen en mijn gebit grondig schoonmaken met een ragertje, zoals ik onlangs geleerd heb bij de tandarts, was Boris uitlaten en ontbijt.Voor Boris was het een bijzondere ervaring dat het baasje er uit was, maar hem niet direct eten gaf. Rust, ruimte, regelmaat vind ik ook voor hem belangrijk. Na het ontbijt, 1 boterham kipfilet, ging ik dus direct naar buiten voor een ochtendloopje, veel apps noemen het een Monday Morning Run, maar ik vind het altijd wel leuk om dat te vertalen. Er zijn zoveel Engelse termen tegenwoordig, dat we gewoon vergeten dat er een Nederlands woord voor is. 

05:30 Het loopje ging eigenlijk best lekker, gebruikelijk start ik mijn app op direct nadat ik de deur uitloop, dan moet ik dus nog de trappen naar beneden, neem nooit de lift en dit werkt dan ook altijd nadelig op mijn gemiddelde tijd per km. Wat niet lekker ging was dus de drang om de grote boodschap te doen en dat speelt me dermate op dat mijn tempo’s automatisch wisselen. Bij het bordje Geldrop lijkt het me nog wel leuk om een foto te maken, achteraf blijkt dat ik te snel wegdrukte en hij hem niet had opgeslagen. Jammer, want het was een leuke schemerochtendfoto. Uiteraard levert dit een kleine vertraging op en ook het oversteken in de wijk, waar inmiddels de eerste auto’s naar hun werk vertrekken, levert vertraging op. Na een bezoekje aan de WC, begin ik direct aan mijn verschoning. Wat is een douche dan toch lekker. Dit is een doorbreking van mijn gewoonte, normaal gesproken rust ik eerst wat uit alvorens ik ga douchen. Tot slot kijk ik naar mijn gelopen tijd en ben niet ontevreden. 

07:00 De volgende activiteit is, het inleidende verhaal. Dat gaat me makkelijk af, daar ik mijn verhaal al geschreven had onderweg, in mijn hoofd. Wat overigens een gewoonte is, echter publiceer ik niet ieder stukje. Ik noem dat mijn dwalingen, zoals ik ook mijn begeleidende foto’s noem die ik niet kan rubriceren, die ik spontaan maak, omdat er een gedachte opkomt. 

09:00 Mijn doel is om een afspraak te krijgen met de stagebegeleider en mentor van mijn dochter, Merel. Ook voor haar zijn er belangrijke stappen te nemen. Ik wordt teruggebeld, dit haal ik dus ruim binnen de planning. Gepland was een kwartier. 

09:05 Ik maak me gereed om naar UWV te fietsen als ik gebeld wordt door de voorzitter van mijn atletiekvereniging. Dit is dus onverwacht, niet geplande activiteit. Ik sta haar te woord en betrap me al snel op een gewoonte van mezelf wanneer ik te enthousiast wordt en ongeduldig. Ik kan niet wachten om te reageren. Dat moet echt professioneler. Normaal ben ik de rustheid zelf, maar wanneer ik te enthousiast en geprikkeld wordt, ga ik er zo knoeihard overheen. Dat is natuurlijk niet nodig, gelukkig heb ik wel herstellend vermogen en herken ik dit tegenwoordig iets eerder. Bovendien, laat ik me te veel meeslepen en duren dit soort onverwachte gebeurtenissen dan te lang. Ik had gewoon moeten zeggen dat ik er nog op terug kom. 

09:30 dus een kwartier te laat, maar doordat mijn vorige activiteit is ingelopen, toch nog binnen de perken, vertrek ik naar UWV. Na mijn fietstochtje valt me direct op dat er een flinke rij staat aan de balie en dat er verder maar weinig personeel aanwezig is. De loketten zijn niet bezet. Het geheel ontgaat me een beetje. Mensen die komen op afspraak moeten zich melden aan de balie, maar daar staat dus een flinke rij. Het is een gigantisch gebouw met verdwaald personeel. Ik wordt hier niet vrolijk, Verder weinig tot geen informatie. Ik wordt hier niet vrolijk en ga naar buiten. Ik ga een afspraak plannen via de site, even kijken wat dat gaat opleveren. Het is echt gigantisch moeilijk om uit die virtuele wereld te stappen, want dat was de bedoeling. Neem de stap en ga op bezoek. Niet dus. 

10:15 onderweg op de terugweg wordt ik gebeld door de school van Merel. Toevallig dat ik net mijn telefoon in mijn hand had om een foto te maken, ik neem niet op tijd op, dus bel terug. Gelukkig hebben ze nummerweergave niet geblokkeerd. De secretaresse neemt op, maar weet in eerste instantie niet met wie door te verbinden, ik vraag haar aan wie ze mijn verzoek dan had doorgegeven en het knopje gaat om en ze verbind mij door. Ik krijg de stagebegeleider, Peter aan de telefoon en we maken een afspraak samen met haar mentor. Helaas kan het niet eerder dan over een week, dus geef ik op dat ik wel verwacht dat zij de benodigde documenten voor de inschrijving op de MBO wel graag direct in orde maken, die hoeven niet te wachten. Peter geeft aan, dat de mentor van Merel, Inge, mogelijk niet alles paraat heeft. Ik geef aan dat, dat toch wel zo zou zijn, het is een klein klasje en Inge is toch hopelijk wel al een half jaar met Merel bezig. Peter denkt dat het niet zo een vaart zou lopen en ik geef aan, dat ik daar niet zo gerust op ben. Er is wel degelijk een strikt aannamebeleid en er is ook niet zo veel ruimte. Geleerd door eerdere ervaringen uit het verleden. Wel vind ik dat dit gesprek goed is verlopen, ik ben hard gebleven op de feiten, maar toch zakelijk en in goede sfeer. Hij beloofd zijn uiterste best te doen, wat mij niet direct gerust stelt, want het is geen antwoord op mijn vraag. Maar voorlopig moet ik het er maar mee doen en er wacht dus nog een uitdaging. 

10:45 ben ik thuis en ik praat Karin, mijn vriendin bij. Ook hier kom ik op een gewoonte dat ik redelijk uitgebreid op de zaak van het UWV in ga, ik kan er maar niet bij dat er zoveel werkloosheid is, er een dure instantie is, als het UWV en er eigenlijk niet heel veel gedaan wordt om die werkloosheid terug te dringen. Sterker nog, de mogelijkheid van ondernemers, om afscheid te nemen van hun personeel wordt alleen makkelijker, terwijl de druk bij de werknemer alleen groter wordt. Werkgevers hebben ook een verantwoordelijkheid en daar wordt steeds makkelijker over gedacht. De werknemer moet een specialist zijn in het solliciteren, het maken van een C.V. We moeten en  specialist zijn in online solliciteren en het verkopen van ons zelf. Eigenlijk zijn wij 16 miljoen verkopers. Ook nu weer krijg ik de neiging om uitgebreid op de zaak in te gaan, ik zal dit keer consistent blijven, het is dus mijn gewoonte om een onderwerp uit te diepen, wanneer deze mij raakt. Dat is zowel een goede als slechte gewoonte. 

11:15 is het nog steeds niet gelukt in te loggen bij werk.nl, dat wil ik doen om een afspraak te plannen met een arbeidsconsulent. Deels doordat de site overbezet is en deels doordat ik mijn inloggegevens even kwijt ben. Doordat ik vorig jaar gehackt ben, ben ik iets voorzichtiger en heb ik echt verschillende paswoorden en gebruikersnamen. Ook hier moet ik nog een oplossing voor vinden. We besluiten maar om ondertussen mijn haar te knippen en mijn pas verworven sik bij te werken, evenals mijn nagels. 

11:37 ik kan inloggen en maak mijn bericht. 

12:00 Lunch, cracker met gerookte ham. 

13:00 Karin en ik hebben afgesproken naar de sportschool te gaan, echter is zij nog niet klaar. Ik begin dus maar met mijn volgende activiteit. Sponsorwerving Alpe d’Huzes. Om te starten moet ik vooral publiceren. Dus maak een nieuw item in mijn blog op mijn actiepagina en publiceer deze op facebook. 

13:30 Vertrek sportschool op de fiets voor rondje kracht. Dit loopt hartstikke goed en ik voel me er ook goed bij. Belangrijk dus om dit in mijn systeem in te bouwen. 

15:00 Hier loop ik vast met mijn ingeplande activiteit. Er komt ook weinig zinvols voor in de plaats. Slecht voorbereid dus. Ondertussen neem ik wel mijn fruithapje en een bakkie thee, wat op zich weer niet verkeerd is en niet ingepland. Ook het douchen had ik niet ingepland. Ik kleed me weer casual netjes aan, want ik heb ’s avonds nog een afspraak. Ik bel nog wel met de woongroep van mijn zoon, Martijn, want ik wil een afspraak met hun maken over zijn vervolgopleiding. Zijn begeleider is er niet, dus vraag ik wanneer ze wel dienst heeft. Ondertussen krijg ik een uitnodiging binnen voor een sollicitatie, achter heb ik al een gesprek op dat tijdstip, even bellen dus. Verder neem ik mijn mail door van een oud mailadres die ik laat uitsterven, ook daar vind ik nog een belangrijke mail en reageer. 

16:45 De soep staat op, wachten op Merel dan kunnen we eten.  Verse soep, een dag oud en hij is heerlijk.

18:00 Na het eten herpak ik me, niet gepland begin ik aan mijn beleidsstuk voor de atletiekvereniging voor de technische commissie. Ik had natuurlijk niet voor niks dat onverwachte telefoontje, bovendien is het goed ter voorbereiding van ons gesprek wat die avond plaats zou vinden. 

19:00 Ik bel Martijn, inmiddels is hij wel klaar met eten. Hij is vandaag jarig en ik wil hem spreken of hij al nagedacht heeft over vervolgopleiding. We maken een afspraak om er morgen nog eens samen over te brainstormen en ik wens hem nog een fijne avond. 

19:30 Ik wordt gebeld door de voorzitter. De afspraak van vanavond gaat niet door om gezondheidsredenen. Ik vertel haar waar ik mee bezig ben en dat het eigenlijk wel goed uitkomt, want we moeten echt stap voor stap doen en niet te veel hooi op onze vork nemen. Ik wens haar beterschap, want ik hoop oprecht op een spoedig herstel.

20:30 Mijn stuk is klaar en ik kan relaxen met Karin, ach, waarom ook niet Celblok H. Zij pakt een zak chips en het kost mij eigenlijk geen moeite om in de plaats daarvan twee wortels te pakken. Die er toevallig lagen. Niet dat ik een freak ben, soms kan ik de verleiding wel en soms niet weerstaan. Het is ook niet zo erg, ik doe Helweek niet vanwege mijn voedingspatroon. Wel kan het allemaal net iets minder, maar dat is meer omdat er tijdens mijn sporttest een bepaald vetpercentage uitkwam die wel iets lager kan voor een lange afstandsloper. 

22:00 Na nog heel even op facebook te hebben gezeten, half uurtje, naar bed. 

Samenvattend ben ik niet ontevreden over de dag. Ik heb gewoontes herkend, erkend en gecategoriseerd in wel aanpassen en niet aanpassen. Overigens niet veel nieuws tegengekomen, maar wel bevestiging van hetgeen ik wist. Belangrijk is dat ik door de planning van activiteiten wat bewuster omga met facebook. Dat zat overigens al in mijn systeem, ik gebruik facebook alleen wanneer ik niks te doen heb. Wanneer ik bezig ben dan negeer ik alles. Ook binnenkomende mail. Concentratie is niet mijn probleem. Ik heb er een hekel aan, wanneer iemand mij uit mijn concentratie haalt. De enige die dat mag doen is Karin, wanneer ze om een kusje vraagt, al kan ik dan soms nog wel indringend kijken.

Wel ben ik ontevreden over mijn voorbereiding van de middagactiviteit. Dat is echt een struikelblok.