19. jan, 2015

De grote boodschap

Als een titel van een artikel uit een sensatieblad bedenk ik al hardlopend deze titel. Vandaag is het de dag van gewoonte, dat wil zeggen, herkenning en erkenning van gewoonte. Om 5 uur opgestaan om een half uur daarna te starten met een ochtendloopje. kom ik op een gewoonte die we allemaal hebben, maar die mij wel al een paar keer tijdens training vervelend heeft opgespeeld. Cor Vriend* had er last van tijdens een wedstrijd en liet het langs zijn broekje lopen. De grote boodschap, vaak heb ik er last van tijdens het hardlopen en dat wanneer ik niet goed ben opgestart. Eerst nog even zitten ontspannen. Het blijkt dus dat hardlopen, een half uur na het ontbijt te vroeg is. Het lopen ging fantastisch, dit blog heb ik in mijn hoofd al heel vaak herschreven in 1 uur tijd.

De grote boodschap, 7 dagen om je leven te verbeteren. Natuurlijk, niet iedereen hoeft het te proberen. Je kunt ook iedere dag 1 minuut je tijd beter besteden. Bijvoorbeeld 1 minuut eerder opstaan, de volgende dag sta je dus 2 minuten eerder op, totdat je bent, daar, waar je wilt zijn. Dat vergt een enorme discipline. Nu moet ik zeggen, ik ben enorm gedisciplineerd, maar even later, wanneer het moeilijk wordt, wanneer ik door moet pakken, kan ik het weer laten vallen. Vaak heb ik de meest briljante ideeën, maar even later laat ik ze weer vallen. Alberto Salazar** heb ik ooit in een interview horen zeggen, er waren in mijn jeugd veel talentvollere atleten, maar die zijn gestopt en ik ben door gegaan, dat is het geheim van mijn succes.

Eerlijk moet ik bekennen dat ik het boek pas vrijdag in de brievenbus heb gekregen en heb gisteren pas het 1e hoofdtuk gelezen over deze week, de praktijk dus, maar ik denk dat ik het wel begrijp. Vandaag dus focus op gewoonte. Goede gewoonte en slechte gewoonte. Ik heb een dagplanning gemaakt om mij de hele dag bezig te houden. Op die manier kom ik achter mijn gewoonte, door direct te kijken wat mij belemmert.  Twee activiteiten brengen mij behoorlijk uit de comfortzone. Tja, als ik toch rigoureus wil veranderen. Ik ga me focussen op mijn gewoonte om mijn ideeën af te kappen. Dat vind ik persoonlijk een bijzonder hinderlijke gewoonte. Mijn neef uit Friesland zei laatst, over zijn dochter, ik hoop dat Ciske binnenkort uit die virtuele wereld stapt van werk.nl, Linkedin, e.d. Ze moet gewoon op de fiets stappen en bij een bedrijf naar binnen gaan met haar C.V.: "Ik weet niet of je iemand nodig hebt, maar wanneer je iemand nodig hebt, dit is mijn C.V. en zeer waarschijnlijk zijn er wel aanknopingspunten." Zo ga ik dadelijk bij werkplein langs, voor een eerste oriëntatie wat ik nog meer kan doen, dan het bedrijfsleven. Het bedrijfsleven heeft me laten vallen, ik weet zeker dat ik superveel voor ze kan betekenen, maar blijkbaar hebben ze liever iemand die gelikter is, of die ze moeten inleren en dan vertrekken, omdat diegene ergens anders meer kan verdienen. Weet je, ik weet het niet. Dat zijn die twijfels en openheid en eerlijkheid wat ontbreekt en eigenlijk heb ik geen zin in die wereld. Eigelijk heb ik meer zin om mijn tijd te besteden aan mensen die het kunnen waarderen wat ik doe. Schrijven, praten met mensen, aandacht geven aan mensen, wat is daarin mogelijk. Ik ben gigantisch planmatig en start als een perfectionist, daarna laat ik het vallen, omdat ik te veel hooi op mijn vork heb genomen. Zo ook met de Alpe d'Huzes. Ik wil die echt graag lopen, maar mijn sponsoring blijft achter. Iedereen vind het geweldig wat ik doe, maar ik ga er dan niet op door. Ik durf dan niet om een sponsorbedrag te vragen en laat het liggen. Terwijl ik normaal gesproken niet bang uitgevallen ben. Vandaag ga ik proveren dit te doorbreken. het zal toch niet zo zijn dat dit mijn neus voorbij gaat en ik me nog niet goed heb ingezet voor het doel wat ik nastreef, betere behandelmethode voor kanker. Mensvriendelijker, effectiever, efficiënter. Dat is dus mijn tweede activiteit, dat me uit de comfortzone brengt.

Daar doe ik mijn Helweek voor en nergens anders voor. Ik denk dat ik al gezond eet, dat is anders geweest. Er zijn tijden geweest dat ik makkelijk naar de snelle hap greep, maar dat doen we niet meer. Helweek, ik ga je trotseren en opgeven is geen optie meer, wel evalueren, aanpassen en sterker, beter, verder gaan om mijn doel te bereiken.

===================================================================================== 

 * Cor Vriend was een nederlands marathonloper in de jaren '80, voor meer info:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Cor_Vriend

** Alberto Salazar was een marathonloper in de jaren '80, afkomstig uit de USA, voor meer info:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Alberto_Salazar