Dichter

17. mrt, 2019


Op Kaap de Goede Hoop
Dronk ik een glas
Denkend aan een dubbele Nelson
Die met mijn stem worstelde

Bewapend
Met een roller
En een blik rode verf
Slikte ik een bolletje

Het werkt beter
Dan de Peper
Daar waar het donker is
En maakt mijn stem glashelder

Sterke koffie
Krakende stem
Gekruid geluid
Maar hij kwam dan toch

Vanuit mijn keel
Stemmen in mijn hoofd
Hardlopen als medicatie
Chaos als beloning

Alles op een rijtje zetten
Sudoku voor beginners
Wordfeut live op TV
Maar Wie is nu de Mol?

Nog net op tijd
Mijn kiezerspas
Omdat ze waren vergeten
Waar ik woonde

Als Jozef en Maria
Per Ezel 300 km. gereden
Omdat Gemeenten niet samenwerken
En mijn stem niet kunnen verdelen

Loze woorden
Krachttermen zonder inhoud
Veel geschreeuw, weinig wol
Maar de jonge Nachtegaal zingt echt

Hopend op een klavertje 4
Investerend in de toekomst
De Amersfoortse kei in mijn nier trotserend
Leg ik niet op elke slak zout

Eerst samen een hapje eten
Een broodje ei met ui
Grijp ik mijn vork
Om het geluid te stemmen


© HW 15-3-2017

17. mrt, 2019


Ik bepaal zelf mijn geluk
Gelukkig als ik ben
In al mijn ongeluk

Ongeluk
Geluk wat je niet kunt controleren

Ik zou gelukkiger zijn
Wanneer er echte geluk bevorderende maatregelen worden genomen

In plaats van de druppel
Op de gloeiende plaat


© HW 17-3-2016

17. mrt, 2019


Als ik langs de Kust
Kust het leven mij
Haar lichaam ...
In extase
Vloeibaar
Tintelt mijn tong
Te stralen
Stralende zon
Zonder spirituelen
Zonder sex
Alleen de zon
De wind
Golvende zeeën
Zichtbaar
Ook voelbaar
Even eindigt de wereld
Als ik doorheen
Maar hij mag niet eindigen
Niet nu
Niet nou
Op dit moment
Terwijl ik zoveel plannen heb
Ik denk dat ik nog even blijf
Hopend dit genot
Ooit te kunnen delen
Dan in tweezaamheid
Nu alleen met mijn hond



© 24-3-2017

17. mrt, 2019


Oh liefste waar zijn nu jouw armen.
Mijn bed is leeg en koud.
Als ik me omdraai mis ik dat je, je naar me toedraait.
Als ik wakker wordt na een vreemde droom zoek ik jou.
Oh liefste ik ben niks meer,
Zonder jou!

--------------------------------------------------
1-4-2017 mogelijk gekopieerd uit 2013

© HW Ongedateerd

17. mrt, 2019


Bij de start vol zenuwen
Warmte en slappe benen
Van de stadswandeling gisteren
We staan vooraan
Ik praat wat met een vriend
Mijn debuut, zijn debuut

Gisteren was ik bij haar
Mijn zus direct opgenomen
Na de diagnose Leukemie
Ik begrijp niet hoe dat kan
Vandaag loop ik voor haar
Op dat het goed zal komen

Ik weet dat ik behouden moet starten
Toch vind ik het al snel te langzaam gaan
Dus ga nog iets naar voren
Ik denk aan te klampen bij 3 km.
In het Vondelpark
Een vluchtige kus bij het zien van mijn lief

Ik weet niks van behandeling
Niks van prognose
We gaan er gewoon in
Wachtend op wat komen gaat
Ze zal weer kaal worden
Net als toen, net als toen, met de borst

5 km., 5 km okay, na de sensatie van het Rijksmuseum
We lopen door mijn oude buurt van vroeger
Ik had dit nooit kunnen bedenken
10 km okay
15 km okay, te goed, we zijn nu bij de Amstel
Ik loop te snel, veel te snel

Met mijn zus al veel meegemaakt
Ze heeft mij vaak beschermd
Ze heeft mij vaak behoedt
Ook met haar gevochten
Ze was heel stoer
Maar ook bijzonder populair

Iedere 5 km. neem ik een slokje
Een hap van een banaan
Maar ik krijg het niet weg
Bij 20 km. Ouderkerk a.d. Amstel
Ik loop goed, snel
Ik zie geen bekende, onverwacht

Af en toe waren we elkaar uit het oog verloren
Maar praten konden we goed
Al zeiden we niks
Het was altijd direct weer goed
Ze was altijd enthousiast
Ze was de spin in het web in haar familie

Op de helft weet ik het zeker
Moet even wat rustiger gaan
Ik lach wat om de lopers
Die nu al moeten wandelen
Maar waar ik toch iedere keer
weer door wordt ingehaald

Ze zou komen kijken maar dat gaat nu niet
Mijn andere zus zou wel komen
Ben benieuwd of ik haar nog zie
Verwacht eigenlijk pas weer in het Vondelpark
Misschien weer nabij het Rijksmuseum
Maar loop te veel op zaken vooruit

Tussen 25 en 30 km. begint het wat te kwakkelen
Ik moet zelf regelmatig wandelen
Eenmaal begonnen
Kun je niet meer stoppen
Is het erg verleidelijk
Om door te gaan

Nabij of rond de 30 km.
Zie ik ze staan.
Ik loop even iets soepeler
Ik wil me niet laten kennen
Al gaat het eigenlijk niet meer
Net alsof en wacht even on te stoppen

Zo wandel ik nog steeds
Weer in de bewoonde wereld aangekomen
Alles doet mij pijn
Ik wil gaan zitten, rekken
Maar weet dat het niet helpt
Ik wil doorgaan

Ik wil niet stoppen
Ik wil niet opgeven
Dat heb ik nog nooit gedaan
Ik ga aan de kant
Even uitrusten
Even zitten, ik krijg kramp

Zo lig ik op de grond
Wat ooit opgeven leek
Wordt ineens loslaten
Mijn 1e les in de Marathon
Wordt ineens een levensles
Loslaten is een optie, al ga je door


© HW 1-4-2017