26. feb, 2015

Onstemmige Reis

Soms loop ik eenzaam naar huis.
Ik hoor de krekels, samen met de kraai onheil voorspellen.
De bouw is stilgelegd.
De lucht is nog licht, maar beloofd dat er iets te gebeuren staat.
Het gras staat dor tussen de klinkers.
Het station eenzaam en verlaten.
Op dat soort momenten mis ik jou.
En verlang dat naar die hand op mijn been, opdat je zeggen zou.
Het komt goed schatje.
Oh, vergis je niet, ik weet dat die tijd weer komt.
Over 4 dagen.
Maar ik wil je gewoon alles vertellen.
En jij luistert dan altijd.
Dus ben ik nu gelukkig en weemoedig tegelijk.
Tot zo lieverd, tot zo!

HW 14-6-2014