15. mei, 2016

Helden uit mijn jeugd: Arjan Visserman

ANEKDOTE

 
Het is 1985.
Er is een instuifwedstrijd bij AAC.
Ik ben dat jaar bezig met een aantal clubgenoten om te trainen voor de 400 mtr. horden.
Hierdoor loop ik ook 200 meter wedstrijden.
Met mijn tijden krap onder de 26 behoor ik echter niet tot de snelste.
Wie tref ik in mijn serie? Arjen Visserman!
 
Hij is zo een beetje de snelste man die we in die tijd hebben.
Volgens mij was hij bang van mij.
 Ik speel het pokerspel, we lopen elkaar voorbij en hij kijkt me indringend aan. Ik kijk terug en laat niks van mijn angst blijken.
Ik vreet hem op met huid en haar.
De start. Ik ga als laatste mijn blok in. Arjen hoor ik puffen. Ik heb baan 6.
Verdorie kan ik niet naar hem toe lopen.
Pang! Na 10 meter loopt hij mij voorbij, ik probeer aan te klampen. Ik zie hem niet meer terug.
Bedankt Arjen. Ik had hem willen bedanken, met de hoop op een revanche.
Ach, wie weet.
Wel een PR. Ik verbeter hem nooit meer.
 
 
Ook gepubliceerd in:
Loopgroep Sneekweek en IJLST op 11 mei 2015