19. jan, 2016

De meesters van de Atletiek (de 20 kamp)

Deel 1 ( Joni van Loon )

Terwijl ik me zelf ook twee maal aan de twintigkamp mocht wagen, kijk ik toch nog altijd vol verwondering naar deze meesters van de Atletiek met een hoofdletter A. De eerste echte grootmeester was een Fin. Ik zal nog niet al te veel loslaten, want dan maai ik het gras voor mijn eigen voeten weg. Echter wat mij wel nog altijd bij is gebleven, is dat sport daadwerkelijk verbroedert bij de twintigkamp. Je bent twee dagen, zeer intensief met sport bezig. Je gaat alles uit jouw lichaam gebruiken, explosief, de verzuring in, lenigheid met stijve spieren, behendigheid, kracht en uithoudingsvermogen in al haar facetten. Jouw basis is jouw VO2max., maar gaat die jou helpen, waneer je verzuurt bent? Er staat horde op het programma. Krijg jij je benen nog omhoog? 

Ik moet eerlijk bekennen dat mijn eerste twintigkamp achteraf gezien een farce was. Echter jongens als Gert Velthuizen, Marnix Engels, Roland van de Tillaar, Lukas van de Storm, Toine van Beckhoven hielden me op de been. Zij bleven mij stimuleren, omdat opgeven geen optie is. Joni van Loon doet dat veel beter. Joni is zo'n echt sporttalent, die alles in zich heeft. Het lukt nog niet altijd, iedere dag, met ieder onderdeel, maar dat is logisch. Anders was het wereldrecord Tienkamp, ook al hoger geweest. (9548 t.o.v. 9045 punten nu, van Ashton Eaton). Joni is veelzijdig atleet, geboren in 1988. Dat betekent dat hij inmiddels het topniveau van zijn kunnen benadert. Dat is natuurlijk slechts theorie. Mij is verteld, dat je als atleet, gemiddeld, rond je 28e op je sterkst bent. Gemiddeld, want je kracht neemt namelijk slechts mondjesmaat af en je duurvermogen neemt ook nog niet zo snel af. Wel je lenigheid en snelheid. Echter zoals gezegd, dat is slechts theorie. Joni is momenteel wel bezig om dit moment in zijn leven maximaal te gebruiken, om zijn prestaties te vergroten. Hij doet mee aan vele 'multievents', zoals we een meerkamp ook wel noemen. In april gaat hij bijvoorbeeld weer naar Helsinki, om daar zijn 14 kamp indoor prestatie te verbeteren.

Ik zal je virtueel meenemen naar de belevenissen van Joni tijdens zijn beste 20kamp tot nu toe. Dat is de 20 kamp van een jaar geleden in Delft. Joni staat opgeschoond 6e op de ranglijst aller tijden, in Nederland. De Top 100 aller tijden internationaal is nog niet bijgewerkt, dus die moet ik u schuldig blijven. In 2015 heeft hij nog meegedaan in Tartu op het WK. Helaas is hij daar uitgevallen. Ondanks dat staat hij wel genoemd als 18e in de uitslagen. Bij de 20 kamp moet je op de loopnummers altijd finishen. Dit betekent een grote uitdaging op de hordeonderdelen. Je bent verplicht om deze hordes te nemen. Hoe dan ook en er wel overheen.

Delft 13 september 2014

Vandaag staan de 1e 10 onderdelen op het programma. Een 20 kamp begint hetzelfde als de 10 kamp. Echter we starten wel heel vroeg, anders lopen we vanavond, de 3000 meter Steeplechase, in het donker. Een flauw zonnetje schijnt en Joni is zich aan het voorbereiden op de 100 meter. De beste 100 meter loop je, wanneer je helemaal warm bent en je spieren wel warm zijn, maar dat je ze toch op spanning kunt houden, om te knallen. Die omstandigheden heb je op een meerkamp eigenlijk nooit, omdat je altijd 's morgensvroeg met de 100 meter moet starten. We maken lol, al is Joni wel uiterst geconcentreerd. De 100 meter is een explosief onderdeel en exploderen doet hij: 12.22 sec. Dat is geen slechte tijd voor een meerkamp.

Daarna direct inspringen, want na alle series 100 meter gaan we direct door naar het volgende onderdeel. Verspringen is ook een explosief onderdeel. Dat komt goed uit. Er zit ook een gevaar in. 3 pogingen, betekent ook 3 maal risico op een blessure. Joni komt de 1e keer niet  goed uit. Oei, oei. Dat betekent, nog een keer springen. De tweede is wel geldig, maar juist onder de 6 meter. Dat moet beter. Met 6 meter 13 in de 3e poging is Joni tevreden en gaat door naar het volgende onderdeel, de 200 meter horden.

De 200 meter horden is een officieus onderdeel. Er bestaat een Nederlands en een Wereldrecord op, maar wordt eigenlijk nog zelden gelopen. De hordes staan op 76 cm. Dat is de officiele laagste hoogte en ze hebben de dubbele afstand, onderling van de 100 meter horden. Het is een onderdeel waar je slecht op kunt trainen. Hoe kom je uit en hoe houdt je de snelheid er in. Kortom hoe kun je reactief, of beter pro-actief lopen. Zonder toch te gaan zweven, een pasje te weinig, of een pasje te veel. Te hoog, want te laag gaat eigenlijk niet op deze hoogte. Het is dus meer hardlopen, maar geconcentreerd. Je moet finishen, je wilt geen tijd verliezen, maar je wilt ook niet struikelen over deze veel te lage hordes. Joni komt er redelijk door, al kan het allemaal wel wat sneller, maar dat geldt voor iedereen.

Het 4e onderdeel is weer een klassiek tienkamponderdeel. Het Kogelstoten. Joni is geen krachtpatser. Joni moet het hebben van snelheid en techniek. Kogelstoten is het werpnummer waarbij kracht zeker wel een voordeel is, al kom je heel ver met snelheid en techniek. Ten opzichte van de andere meerkampers, die hetzelfde probleem hebben doet Joni het uitstekend. Er zijn een paar uitzonderingen, die toch iets meer bij te zetten hebben. Met 9 meter 72, kom je in ieder geval een heel eind. Nog niks gewonnen, nog niks verloren. Joni zit goed in de wedstrijd.

Na de einigszins statische wedstrijd, wat Kogelstoten altijd is, tijdens het stoten, kom je in actie en de rest is wachten tot je aan de beurt bent, wordt het weer tijd voor een loopnummer. De 5000 meter. Na al die explosieve onderdelen, met een relatieve rust bij het Kogelstoten, kunnen we nu de spiertjes loslopen, of juist vastlopen. Het is maar hoe je er doorheen komt. 12,5 rondjes om de atletiekbaan, zo hard je kunt, maar je moet het wel volhouden. Indelen is dus de taak. Nu zijn er atleten die denken, dan ga ik me sparen voor het volgende onderdeel, want over een uur staat de 800 meter op het programma. Dan kom je duur uit, want er wordt hard gelopen op deze 5000 meter. Je wilt toch ook geen punten verliezen. Joni is nu exact zo'n atleet die de explosie in zijn lichaam heeft, maar toch ook een duurvermogen in zijn poten heeft. De loopnummers zijn voor hem gemiddeld een gespreid bedje. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij met 17:42, de beste tijd loopt van het veld.

Een uur pauze is lang, geloof mij. Toch is dat uur ook aangenaam. Je kunt je laten masseren, even wat voeding tot je nemen. Je hebt heel wat voedingsstoffen verloren. Dan is het tijd voor een ander onderdeel. Bijna het meest ultieme onderdeel voor verzuring. De 800 meter. Joni is wederom op zijn best, met een tweede tijd van 2:12, staat hij er goed voor in het algemeen klassement. 

Na die 800 meter zijn je benen ontploft en is het tijd om deze extra op de proef te stellen, het Hoogspringen staat op het programma. Daar Joni hoog kan beginnen en het wachten lang duurt, mag je nog even naar de verzorging, voor een extra massage, of je kunt nog even relaxen. Natuurlijk, wil je ook bij je maatjes zijn, want inmiddels heb je na 6 onderdelen, vrienden gemaakt. Het leuke is, dat je concurenten de grootste vrienden zijn. Tijdens de loopwedstrijden maak je ze in, bij de technische onderdelen maak je foto's van elkaar en ben je sportief. Wanneer je concurrent een superprestatie neerzet, ben je blij voor hem en je concentreert je op je eigen neer te zetten prestatie. Want natuurlijk wil jij het beter doen. Dat is sport. Dat is Atletiek. Joni maakt een prachtige spron over 1 meter 77 en wordt tweede in dit veld.

Dan volgt de superverzuring. De 400 meter. Op dit onderdeel ga je na 200 meter al stuk. Je houdt het vol tot 300 meter en de laatste 80 meter weet je niet waarom je nog kunt lopen. Joni heeft al veel gegeven vandaag. Nu moet hij iets inleveren, op de snelste jongens. De concurentie op de 400 meter is groot. Dat was het vanmorgen ook op de 100 meter. Deze jongens zijn wat explosiever. Joni kan het allebei. Hij zet een goede prestatie neer met 57:84, maar hij had het beter gewild. Het zat er niet in.

Dan komen we uit op het kogelslingeren. Het kogelslingeren is Techniek, Snelheid en maar een heel klein beetje Kracht. De meeste mensen krijgen alleen maar associaties met echte krachtpatsers, met vooral veel massa. Joni bewijst dat dit niet waar is. Dit is het onderdeel waar Joni op kan presteren. Hij bewijst het. Hij is vandaag de beste, met een worp over de 35 meter.

Het slotonderdeel van de eerste dag is een spektakelstuk. De 3000 meter steeplechase zorgt altijd voor mooie plaatjes. Zwempartijen, valpartijen en vooral veel natte pakken. Dit is nu ook zo'n onderdeel die Joni prima beheerst. Door zijn duurvermogen en zijn combinatie met techniek en snelheid. Eigenlijk moet ik zeggen tempohardheid met techniek. Prachtig technisch scheert hij over de hordes en hij houdt het tempo vast. Hij wordt niet eerste. Die plaats is voor iemand anders bestemd. Die plaats is voor zijn concurrent bij de senioren, de belg Frederic Xhonneux.

Inmiddels is het al avond. Eerst even een goede maaltijd naar binnen werken. Na een dag sporten is het lastig om tot rust te komen. Toch moet je op tijd weer op, dus je wilt op tijd gaan slapen. Door een onrustig lichaam slaapt Joni wellicht onrustig, of zal hij daar geen moeite mee hebben. Dat verteld het verhaal niet.

De volgende ochtend, na een ontbijtje, inlopen en warm maken voor de 110 meter horden. Als de andere atleten helemaal stijf staan van de inspanningen van de dag ervoor, oogt Joni soepel. Hordelopen is zoals eerder gezegd het onderdeel van Joni. Na zijn race met de tweede beste tijd van de dag, scoort hij weer prima. Hij staat al dik op de derde plaats en de tweede gaat moeilijk worden. Maar hij wil ook graag een goede score, dus geeft op ieder onderdeel alles.

Met discus draait hij ook goed mee. Geen top 3, maar wel dichtbij. Op de 200 meter laat hij zien, dat hij nog weinig last heeft van de verzuring, van de dag ervoor en sprint naar een hele goede 3e tijd. Graag wil hij op het polstokspringen zich nog wat ontwikkelen, maar ook daar is hij top 4. Respectievelijk de 3000 meter, de 400 meter horden, het speerwerpen, de 1500 meter en het hinkstapspringen komt hij goed door. Dan volgt de apotheose. Hij gaat de strijd aan op de 10 kilometer, maar krijgt concurentie van de Zwitser Cedric Bouele. Samen lopen ze naar een toptijd laag in de 40 minuten. 25 rondjes op de atletiekbaan. 25 ererondjes, in Delft. Cedric wint de strijd, maar Joni heeft een PR op de 20 kamp. Een dik PR: 11.180 punten.

Joni is één van die uitzonderlijke Atleten die de 20 kamp uitstekend beheersen. Hij heeft ook al een eendaagse 20kamp achter zijn naam staan met 9.870 punten. Ik zal de komende tijd vaker terugkomen op de meesters van de 20 kamp. Er rest mij een bedankje aan Joni voor de foto's en ik vind het leuk dat hij deze serie wilde openen.