17. jan, 2015

Joop de Keizer van de lange afstand.

Op 4 november 2013 zie ik via mijn FB vriend Geeske een oude zwart/wit foto voorbij komen van mannen over de steeplebalk bij de waterbak. De steeple chase is voor mij een heel bijzonder onderdeel binnen de atletiek. Het doet mij altijd denken aan lopen door weilanden om even af te steken en dat er dan een sloot achter zit. Dit is voor mij dromen. Ook met andere onderdelen binnen de atletiek heb ik dergelijke associaties. Later krijg ik meer te zien van wat blijkt een bijzondere man. Zo plaatst hij foto’s van de klassieke marathon die hij heeft gelopen in de hitte en lees ik zaken als een dubbele marathon en dat dan uit de oude doos. Op 11 december worden we uiteindelijk FB vriend. We raken aan de praat over de zware tijden van toen. Trainen en zwaar werk verrichten. Ik herken de zaken van mijn vader en verhalen van de oom van mijn ex-vrouw die in 1964 zilver won op de Olympische spelen op het onderdeel K2 1000 meter. In die tijd ging je nog niet op trainingsstage in Portugal of Zuid Afrika. Er moest rook uit de schoorsteen komen en je trainde in de avonduren. En je wist niks af van trainingsmethode. Vaak was het gewoon zwaar, zwaarder, zwaarst. 

Joop vertelt mij dat hij ook op een kanoclub heeft gezeten en vandaar uit kom je op zijn andere passie, het water. Joop heeft vele verhalen over zijn wateravonturen. Met de kano heeft hij in 1 vakantie alle Waddeneilanden aangedaan, zijn geliefde Anke ging dan op de fiets op en neer met de veerboot. Later heeft hij veel gevaren en daarbij ook de reis gemaakt naar Engeland met zijn gezin. Natuurlijk ook weer sportief, zeilen dus. Door zijn liefde voor de natuur en dan voornamelijk het water, heeft hij veel verhalen over dieren die hij is tegengekomen en gered heeft. Op die manier komen we samen op het onderwerp honden, want Joop heeft altijd wel een hondje gehad die al zijn avonturen heeft meebeleefd. Zijn hondje nam hij vaak mee op trainingsloopjes en ze beleven samen de grootste avonturen. Altijd komt hij dan ook weer ergens op het onderwerp Anke. Anke is zijn allergrootste liefde en hij is dat ook voor Anke. Zij staat hem bij tijdens wedstrijden en zijn wateravonturen. 

Joop begint met hardlopen eind jaren ’50 begin jaren ’60. Hij blijkt talentvol te zijn op voornamelijk de 1500 meter en krijgt de kans om deel te nemen aan interlands voor het nationaal team. Joop werkt al vanaf zijn 14e. Doordat zijn club Atletika nog geen sintelbaan heeft maakt hij zijn rondjes in het vliegenbos. Hij zet een baantje uit van 325 meter en noemt dat zijn martelbaantje, hij doet daar zijn minutenloopjes, meestal herhalingen van 15 keer met  minuten rust. Deze trainingen, veelal in de avonduren, solo, naast een zware baan, levert hem geen windeieren op en hij wordt militair kampioen op de 1500 meter. Begin jaren ’70 wordt Joop uitgenodigd voor deelname aan centrale trainingen op Papendal, voor wat men noemde de super lange afstand. In die tijd start Joop met wegwedstrijden. Joop wint veel wedstrijden en ook crossen. Hij maakt zijn debuut op de marathon en organiseert in 1975 de eerste en enige dubbele marathon van Stavoren naar Medemblik. Daarna heeft hij vele ultra lange afstanden gelopen. Onder andere ook voor het goede doel in een TV programma, Geluk voor 2, waarbij hij te zien is tijdens een estafetteloop van Maastricht naar Hilversum. Joop legt hierbij minimaal 130 km. af aan een stuk, terwijl de andere de loop in estafette lopen, wat natuurlijk ook erg knap is, want er wordt langer dan 24 uur gelopen. Fred Oster loopt mee en doet de presentatie. Joop loopt 3 keer de 100 km. in Amerika, op uitnodiging. Het lopen is hem echter nog niet genoeg en Joop begint aan een triatlon avontuur, ook daarin presteert hij geweldig, extra gemotiveerd door uitlatingen dat de triatlon zoveel zwaarder is dan het lopen van een 100 km. Door zijn prestaties krijgt hij een uitnodiging van zijn sponsor voor de Iron Man in Hawaï. 

Dat Joop altijd bescheiden is gebleven en eenvoudig blijkt als mijn vriendin en ik bij hem op de koffie komen in Hoorn. Dat bakje koffie wordt iets langer en Joop en Anke laten ons Hoorn zien en vetellen ons hun verhalen. Joop is bescheiden, maar is in hart en nieren een Amsterdammer en dat hoor je ook.  Hij schept niet op, alles wat hij zegt heeft hij ook echt meegemaakt, zijn lef en vertelkunst laten Johan Cruijff op de achtergrond verdwijnen. Ik heb een keer Joop gevraagd voor advies, dat was toen ik zelf aspiraties begon te krijgen voor een ultra avontuur. Joop gaf toen een goede reden om geen adviseur te worden, hij heeft het namelijk allemaal maar gewoon gedaan, via publicaties die hij dan las bouwde hij een trainingsprogramma. Hij heeft ervaren wat hij dacht wat voor hem goed was. Joop moet je niet vragen om advies, met Joop moet je praten over zijn ervaringen en daarin zit het advies. Joop is ook zeer behulpzaam. In zijn leven heeft hij al vele dieren gered. Vorig jaar heeft hij zijn racefiets weggegeven aan een jonge vrouw wiens racefiets was gestolen. Hij was van plan hem te verkopen, maar nu heeft hij een goeie bestemming, geeft hij dan aan. Als een wielrenner voorbij zijn huis komt, met een lekke band, tijdens een proefrit, plakt hij zijn band. Ook dat is Joop. 

Ik raak niet uitgepraat over Joop. Ik heb ook meer mensen gesproken die hem kennen en we zijn het erover eens dat Joop voor ons een inspiratiebron is.Gelukkig raakt Joop ook niet uitgepraat. Dit stukje is veel te kort om een volledig overzicht te geven van Joop en natuurlijk ook Anke. Joop is voor mij een superheld, maar een superheld heeft ook steun nodig, net als een vogel wind. Anke is Joop zijn wind onder zijn vleugels. Dus als we het over Joop hebben, hebben we het ook over Anke. Ik vertel hier over Joop en ik besef dat mijn stukje, maar een speld is in de hooiberg van alle inspiratie en steun die Joop geeft en als eerbetoon aan Joop. Ik heb het Joop al meerdere malen verteld, Joop verdiend een museum, een boek en een film, waarop Joop dan weer schertsend als een heuse Amsterdammer antwoord: “en een musical: Jopie Keizer, de held op witte sokken”. Het zou een eer voor me zijn wanneer ik dat boek over hem mag schrijven, een film lijkt me een reuze idee. Wat ik geleerd heb van Joop is het volgende, al zijn het niet zijn woorden: Het wordt niks als je niet begint. 

=====================================================================================

In dit blog schrijf ik over sporters die mij inspireren en motiveren. Het zijn mijn Superhelden. Allemaal sporters die vechten om hun doel te bereiken. Alle publicaties vinden plaats na volledige toestemming van de atleet.

*Foto is vrij van Auteursrecht en komt op aangeven van de atleet zijn website.

Op de foto zie je Joop tijdens zijn Marathon in Athene van 1978. Joop werd daar 4e in 2.43.50. De marathon van Athene is een zware marathon en wordt gelopen over de klassieke heuvelachtige route van Marathon naar Athene. De temperatuur maakt deze marathon extra zwaar.

Voor meer informatie over de atllet verwijs ik naar zijn website:

http://www.joopkeizer.com/

en Wikipedia

http://nl.wikipedia.org/wiki/Joop_Keizer_%28sporter%29