11. dec, 2014

Waarom ik hardloop?

Tijdens het hardlopen heb ik soms zo maar wat gedachten. Ik val dan helemaal weg.
Vooral wanneer de route bekend is en ik me over het tempo even niet druk maak.
Vandaag was het weer zo ver en kwam ik ineens op de gedachte van mijn imaginaire jeugdliefdes van de lagere school Wileke H. en Anouska H.
We zaten in een meidenklas. Eigenlijk maar met weinig jongens dus.
Ik stroomde binnen in de tweede klas.
Weet de naam van de juffrouw niet meer. Zij was een Surinaamse. Erg aardig dat weet ik nog wel.
In de eerste zat juffrouw Santé. Maar ik kan haar misschien ook verwarren met de juffrouw van toen uit de hogere klassen.
Deze waren beide indisch.
In ieder geval komt, waarschijnlijk in een latere gedachtenkronkel, de juffrouw die ik bedoel mij nog wel beter in herinnering.
Ik was vreemd in de klas. Een indringer.
Dus ik moest behoorlijk vechten om geaccepteerd te worden.
In de derde klas hielp de didactiek van meester Schone mij behoorlijk.
Ik kreeg onder zijn bewind wat meer bravour. Ook kreeg ik de hoofdrol in een musical. Teun de Speelman. Dat jaar was een behoorlijk creatief jaar van de leraren op de Bos en Lommerschool.
Eigenlijk was ik maar een watje, niet erg sportief, een dromer.
Aan het einde van dat jaar vertrok meester Schone naar Californie.
Zijn droom kwam uit, echter gebeurde er wat in het schoolteam.
Noem het de dictatuur van meester Oosterhuis.
Ik was dus een watje.
Er kwam in de 4e ook een nieuwe jongen in de klas.
Hij was een tegenpool van mij en vele jaren ouder.
Hoe kwam hij op onze school?
In mijn klas.
Hij was een oproerkraaier, een rebel. Hans B., och er kwam wel eens meer een jongen bij.
Op het verhaal van Audi kom ik later terug.
Dit gaat ergens anders over.
Meester Oosterhuis had Hans niet in de hand, hij koos voor mij.
Echter had hij geen rekening gehouden met mijn strijd tegen onrecht.
Hij pakte mij aan. Hij maakte mij belachelijk dus ik vocht terug.
Mijn moeder kwam er aan te pas.
Er is iets met die jongen aan de hand.
Ik moest naar de schoolarts.
Daar deed ik mijn verhaal.
Ik kreeg een remedial teacher voor rekenen. Kon natuurlijk gewoon rekenen en samen met haar luisterde we in de bezemkast, waar ik mijn bijles kreeg, naar het geschreeuw van meester Oosterhuis.
De juffrouw die ik in het begin noemde wilde iets doen. Het team werd slachtoffer van de dictatuur.
Er was een groep die er last van had en een andere groep schikte zich.
Deze meester heb ik drie jaar gehad.
Van de 4e t/m de 6e.
In de 5e kwam ik door Robbie H. op atletiek. Hoe mijn interesse is gewekt vertel ik een andere keer.
Het ging beter dan verwacht.
Zoals gezegd, ik was helemaal niet sportief. Het ging helemaal niet zo slecht.
Stond helemaal niet voor aap.
Op mijn 1e wedstrijd bij Atos na.
Maar ook daar ben ik sterker uitgekomen.
Op de eindmusical wilde meester Oosterhuis mij nog met de speech in het ootje nemen.
Vergeving is het sterkste wapen.
Die heb ik van Mandela.
Ik was een beetje verliefd op de twee eerder genoemde meisjes.
Twee tegenpolen. Anouska was exotisch en Willeke oerhollands.
Ach ik was er nog niet aan toe en het stelde niet veel voor.
Aan mijn klasgenoten heb ik geen slechte herinneringen.
Er was wel eens iets aan de hand.
Inmiddels had ik het zandpad al gehad en de meeste van mijn mijmeringen gingen over in de realiteit.
Ik ben een romanticus maar zie wel de realiteit. Daarom ben ik een real romanticus.
Ik dacht bij de bocht voor het viaduct nog even aan het feit dat mijn klasgenoten het trillen van mijn moeder wel vreemd vonden. Later heeft ze bekendgemaakt dat het een gevolg is van een jeugdtrauma.
Af en toe maakte ik me op latere leeftijd wel eens zorgen.
Ook ik tril regelmatig bij het pakken van een bakkie koffie of het eten van soep.
Soms zelfs bij het drinken van een glaasje.
Inmiddels versnel ik mijn pas.
Downhil het viaduct af.
Even verder het spoor over.
Dit keer hoef ik niet in te houden omdat de spoorbomen omlaag gaan.
Bij Liverdonk gaat het nog sneller.
Laatste 500 meter zit er nog een eindsprint in.
Mijn 10 km. zit er weer op.
Morgenochtend wil ik weer een echt lange duurloop doen.
 
==============================================================================
Dit verhaal heb ik eerder gepubliceerd op Facebook op 12 juli 2014.
Tim van der Veer heeft mij hiertoe geïnspireerd met zijn publicatie over zijn boek: "Runner's High", met als ondertitel: "Een avontuurlijk onderzoek met de vraag waarom wij hardlopen".