6. apr, 2018

De tunnelvisie van de liefde

Gek wordt ik in die rupsbaan, het is het leven waar ik voor gekozen heb

Ik zong over de Calypso zong over de rutschbaan en een verminkte tattoo
En ik rijd nu op een spooktrein waarin de karren piepen en beuken
Ik weet niet waar ik ben vannacht, maar ik zal het je altijd vertellen waar ik ben.

Mijn leven vergeleken met de kermis. Het is een grote kermis, waarbinnen mijn emoties enorme hoogtepunten bereiken en diepe dalen. Soms weet ik niet meer waar ik aan toe ben. Het gaat lichamelijk ook niet goed met mij en nu houdt mijn geest mij ook voor gek. Mijn emoties gaan heen en weer. Mijn concentratie is weg en ook mijn focus. Logisch dat ik laatst wakker werd met een gekneusde tussenribspier. Zomaar uit het niets. Ik moet zoveel doen, wil zoveel doen, maar alle plannen vallen in diggelen als het Chinees porselein wat ik nog nooit gehad heb, omdat ik er niet mee om kan gaan.

Tussen een aanwezige cirkel van gezichten zie ik haar staan, in het licht
Ze heeft een kaartje voor de roulette, zoals ik, was zij een slachtoffer van de nacht
Ik leg mijn hand op de hendel en zeg laat het rocken en laat het rollen
Ik ben verslaafd aan de gokkast er was een pijl door mijn hart en mijn ziel

Ik neem nog wel eens een risico. Een risico, waarom eigenlijk? Ik doe soms dingen die andere niet doen. Maar ook weer niet zo gek is, of toch wel? Welke idioot met zo'n gammel lichaam gaat nu kogelslingeren, doet mee aan een 20 kamp, een marathon of meer. 3x Alpe d'Huez, een zwemmarathon?
Welke idioot, zoals ik, verbrand zijn schepen achter zich en vertrekt, mijn God, waar nu weer naartoe. Terwijl hij misschien een vast contract kan krijgen.

Het grote wiel draait door, het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde

Als je echte liefde hebt geproefd. Echte liefde hebt gevoeld. Dan maakt niks je meer uit. Je zult niks liever willen dan bij haar zijn en alles samen doen. Niks maakt je meer uit. Er staat je nog maar 1 ding te doen en dat is met haar zijn. Samen kun je de wereld aan. Samen zal je het hoogste bereiken.

Het is een gevaar wanneer je rijdt op eigen risico
Ze zegt dat je de perfecte vreemde bent
Ze zegt laten we het daar maar bij laten
Je bevind je op een cakewalk schuddend baby stap er recht op en zeg
Hey kerel geef me er maar twee geef me er maar twee want met zijn tweeën kun je spelen

Ik ga een heel groot risico nemen. Ik vertrek gewoon. Nog even wachten, maar wel zo snel mogelijk. Ik kan het niet alleen en wil het niet alleen, omdat het spel met zijn twee beter te spelen is en ik het nu dreig te verliezen. Ik, met mijn anatomie, ik kom niet door die cakewalk. Dat heb ik nooit gekund. Ik kwam er wel, maar nooit zonder kleerscheuren. Alhoewel ik het vaak genoeg alleen heb geprobeerd.

Het grote wiel draait door het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde

Geld voor mijn spierkracht ik doe het nu voor een ander meisje
Opnieuw geschud om het groot te maken
En sla je er doorheen, sla je er doorheen.

Meisje het ziet er allemaal zo mooi uit zoals het altijd heeft gedaan
Zoals de grote stad bij me heeft gedaan toen we nog jong waren
Meisje het ziet er allemaal zo mooi uit zoals het altijd heeft gedaan
Zoals de grote stad bij me heeft gedaan toen we nog jong waren.

Ik ben in de grote stad geboren. Heb me er altijd in vermaakt. Er staat iets te gebeuren. Ik weet ook wat. Ik kan het alleen nu nog niet doen. Nog even wachten. Kan niet wachten. Wat is prioriteit. Oh, wat zou het toch mooi zijn en wat heb ik nu al genoten. Ik ben er helemaal weg van. Iets wat Amsterdam vroeger bij me deed, soms 's nachts, zonder dat ik het door had. Toen ik nog maar kind was. Ik hou ook veel van het platteland. De natuur en stilte, maar de drukte kan me ook bekoren, hinkend op twee gedachten, wetend wat ik wil, wil ik bij jou zijn. Niet wachten. Samen wachten op het vallen van de avond.

Ze pakt een zilveren lok ze zegt herinner mij zoals ik nu ben
Ze legt haar hand op mijn kontzak en krijg een souvenirtje en een kus
En in de rumoerige stof en diesel sta ik nu en zie ik haar van me weglopen
Ik zou met haar opgetrokken kunnen hebben maar iets heeft mij doen laten blijven.

Het grote wiel draait door, het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde.

Nu zoek ik door de carousels en de parades
Ik zoek overal door de hindernisbaan door de palisades
In iedere tent en galerijen waar van alles wordt beloofd
Om me er doorheen te slaan, ik sla me er doorheen van Helmond naar Scheveningen sla ik me er doorheen.

Uit mijn handen geglipt. Wat moet ik doen? Waarom ben ik niet gebleven en heb ik haar maandagochtend laten staan. Maar ik heb ook andere beloften na te komen. Zal mijn rug recht moeten houden. Maar ik ben ook niet voor niks geblesseerd. Ik ben bang voor mijn eigen stress.

Oh lieverd het lijkt allemaal zo mooi, zoals het altijd al heeft gedaan
Zoals Amsterdam met mij onbewust deed toen wij nog kind waren
Liefste het lijkt zo prachtig allemaal, zoals het altijd met mij heeft gedaan
Zoals Amsterdam met mij onbewust deed toen wij nog kind waren.

© Hoss 6-4-2016