30. dec, 2017

Terugblik 2017 Dag 6 'Dicht bij Hoss'

De klim van Slauerhoff brengt mij altijd in de war. Het is een gedicht dat ik heb geschreven, met een andere gedachte in het begin. Het schilderij zijn eigenlijk twee verschillnde schilderijen, de één staart jou aan, de ander zit ingebrand in jouw gedachten, als een beeld op jpuw netvlies. Als het beeld op jouw beeldscherm, omdat je de schermbeveiliging hebt uitgezet. Als je nu denkt, waar gaat dat in hemelsnaam over? Koop dan mijn bundel: 'Dicht bij Hoss'. 

Wanneer je dit niet denkt, dan hb je misschien mijn bundel en je begrijpt het openingsgedicht, of het interesseert je gewoon niet, In alle gevallen geft dat niks, want wanneer je dit leest, dan heb heb je de moeite genomen om verder te lezen.

De Klim van Slauerhoff. Ja, natuurlijk droom ik, natuurlijk ben ik ook realist. Nee, ik ben niet Slauerhoff, maar ik ben wel dichter. Ik ben nooit zo Dicht bij Jou geweest. Iedere stap brengt mij Dichter bij haar, bij Haar, bij Hem, hem en jou, bij Jou. Ben ik Dicht bij Mij, ongeacht wie Mij is, of ben ik er nog ver vanaf? In ieder geval doe ik mijn best om iets moois van Het Leven of van het leven te maken. 

Ik heb de kans gekregen en heb de kans gepakt, om mijn droom te verwezenlijken, een droom die alleen maar groeit. Het is ook nog eens leuk om te doen, terwijl het hard werken is. Schrijven alleen al is hard werken, maar publiceren nog harder. Ik ben nooit zo'n fan geweest van weglaten. Ik ben geen fan van strepen. Mijn leven is echter te kort en het is al gecompliceerd genoeg. Dus heb ik toch enige beperking toegepast. Welke ik tijdens mijn presentatie weer heb uitgebreid, want als je denkt mij te kennen, begin dan toch maar eerst aan de bundel. Niet dat dit echt over mij gaat, maar wel over wat dicht bij mij is. Je zult je kunnen verbazen, mogelijk is het ook dicht bij jou.

De concepttitel was, 'Dicht bij Mij', echter vond mijn uitgever dit niet zo'n goed idee, maar kwam wel met een voorstel. "Waarom noem je het niet: 'Dicht bij Hoss'. Dit vond ik wel erg dichtbij komen. Het laatste wat ik wilde is dat mensen mij grootheidswaanzin toedichten. Ik overlegde thuis en mijn vrouw vond het zo slecht nog niet. Dus dat werd het en ik ben er blij mee. 

Inmiddels heb ik op 18 november een succesvolle boekpresentatie gegeven. Dankzij geweldige artiesten. Maarten Willems Trio, Gio Rosetta, Bart van der Harst, Alexander Franken en best goede Podiumdichters. Gio had voor de gelegenheid haar nummer French Toast Eve omgebouwd tot Close to Hoss, wat mij zeer ontroerde. Ik mocht er bij komen, zo werd het een geweldig feestje. Alleen daarom al dus succesvol, terwijl ik ook nog een paar boekjes verkocht heb.

De opbrengst van mijn bundel gaat naar mijn actiepagina van Alpe d'Huzes 2018. Dit heeft nu al €470,00 opgebracht. Ik heb niet al mijn kosten hierbij doorberekend, Plus er zijn ook mensen voor wie het doel meer waard is. Sommige kosten kun je scharen onder investering. Dit is dan ook direct mijn bijdrage. Want buiten dat ik mij inzet als vrijwilliger en dat ik de berg ga oplopen, wat al lang geen tegenprestatie meer is, wat ik commercieel gezien dus niet moet zeggen, investeer ik graag in een wereld waarbij kanker eenvoudig te genezen is. Ik investeer ook graag op meerdere manieren in een betere wereld. Wanneer ik denk dat het iets toe kan voegen. Dit probeer ik te doen door dicht bij mezelf te blijven. Dichters die met mij een boekje ruilen, van hen koop ik dus hun boekje, want ik stort toch geld op mijn actiepagina namens hen. Dat ben ik verplicht, maar ik ben geen held, laat dat maar achterwege. Ik doe wat ik kan.

Zo ben ik dit jaar omhooggeklommen in mijn schrijversbestaan. Want Stap 1 gaat over auteurs. Ik ben een auteur met inmiddels een 40 urige bijbaan. In eerste instantie zal ik altijd een auteur zijn en ben geen 'wil ik zijn' schrijver meer. (note: geleend van 'wannabee')

Zie ook:

http://www.bestelmijnboek.com/auteur-hoss-wilstra/

http://www.bestelmijnboek.com/product/dicht-bij-hoss/

 

Foto: Loes Louise Wilbrink