25. dec, 2017

Terugblik 2017 Dag 1 De Verhuizing

Ieder jaar maak ik weer een evaluatie van mijn jaar. Dit jaar was voor mij wel een heel bijzonder jaar en ik hoop dat ik dit tempo een beetje vol kan houden. Ieder jaar is een bijzonder jaar, maar sommige zijn meer. Nu moet je niet meteen denken aan Animal Farm van George Orwell, alhoewel ik nu wel een bruggetje heb naar mijn werkgever vanaf maart 2015. Op 1 januari werkte ik bij een bedrijf dat in de veevoerindustrie zit. Het bedrijf maakt matrijzen voor deze tak van sport binnen de industrie. Daarnaast verkoopt het ook zeven, hamers, drukrollen en verleend het service, reparatie en onderhoud voor mixers, pelleting machines en hamermolens. Sommige zegt het iets en andere niet. Het was een interessante tak van sport, waarbij je gemengde emoties kunt hebben. Zelf vind ik de ontwikkeling binnen deze industrie interessant. Overigens worden de machines ook gebruikt voor recycling en productie van biobrandstof. Uiteindelijk komen er korrels uit die verbrand kunnen worden, of de dieren deze nu verbranden om, om te zetten naar energie, of dat dit middels een ander systeem gebeurd, om energie op te wekken, wat dan weer verantwoorder is, dan via organische brandstof. Ik vond het leuk werk en dieren moeten ook eten. Al hoeven we niet zo veel dieren te eten en kan het allemaal een beetje vriendelijker, waar ik volledig achter sta en deze industrie ook, want niemand heeft er belang bij om zijn broodwinning te verzieken.

Ik woonde op 1 januari 2017 nog altijd in Helmond en mijn werk was 5 kilometer verderop, in Geldrop. In de winter fietste ik niet, aangezien de weg langs het kanaal en welke weg ook te donker is. Mijn zicht was erg slecht. Dus ging ik met de auto naar mijn werk, maar zodra het licht was fietste ik. Kortom een heerlijke bijkomstigheid en al met al verantwoord. Persoonlijk vind ik dat woon werkverkeer niet uit de hand moet lopen. Forensische Amsterdammers werken in Den Haag en die van Den Haag werken in Amsterdam. Banenruil zou hier op zijn plaats zijn, zo maar een los ideetje. In juli 2016 heb ik mijn werkgever reeds verteld over mijn plannen om te verhuizen naar Den Haag. Dit terwijl ze eigenlijk andere plannen voor mij hadden, die plannen werden duidelijker toen ik in september ook nog een nieuwe leidinggevende kreeg, die eigenlijk met mij verder wilde. Hij stelde mij voor een dilemma. Waar ik over na kon denken. Met werk zoeken in de regio Den Haag ging het op en neer. Er kwam heel wat voorbij, maar ik had ook niet zo'n zin om dagelijks van Den Haag naar Roosendaal te rijden. Alhoewel Sliedrecht wel een aantal keren als rode draad voorbij kwam. Toen ook en van de zelfde werkgever ook Alphen. Echter bij die werkgever komt de bekende golfbeweging voor, een groot verloop van personeel dus en zelf waren ze ook niet echt zeker van hun zaak. Waar ze een goede uitleg voor hadden. Ze wilde het dit keer wel goed doen. Kortom genoeg stof tot nadenken, want een contract voor onbepaalde tijd is toch nog wel iets waard, alhoewel ik ook de ervaring heb dat die waarde betrekkelijk is, maar dan staat er wel weer iets anders tegenover en daar heb ik in 2012 toch een voordeeltje van gehad, alhoewel die wel volledig opging in een nieuwe huisraad, want ik had geen zin om ruzie te maken over CD's.

Er is geen thuiskomst op de Ponderosa, het concept groeide in die maanden. Let wel, ik ben tot nu toe nog altijd met plezier de 'wijfies' achterna gereisd, omdat ze niet in mijn omgeving konden wennen. Voor mijn eerste vrouw verhuisde ik van Amsterdam naar Helmond. Voor mijn tweede relatie, vanuit mijn perspectief gezien serieus. Vanuit haar perspectief weet ik het zo niet. Ik heb mijn huis voor haar verkocht en nam afscheid van veel dierbare spullen, ook heb ik toen iets te veel weggegooid, onder andere het grootst deel van mijn jeugdgedichten, gelukkig heb ik later nog een boekje gevonden. Dit terwijl zij haar huurwoning aanhield, ondanks dat wij samen een huis hebben gekocht, wat ons plekje zou worden. We woonden er nog geen week en toen vertelde ze al dat ze nog nooit zo ongelukkig was geweest. Nu stond ik op het punt om weer te verhuizen voor het meisje. Ach, ja, de man die zonder parachute van het Hilton sprong, die wist wat hij deed. Ik had toen wij het huis verkochten van mijn tweede relatie, nog geen vangnet. Ik had nog geen ander huis. Eigenlijk heb ik nooit een vangnet gehad, maar ben er altijd wel gekomen. Zo kwam ik overeen in januari 2017 dat het toch beter is voor alle partijen dat we afscheid van elkaar nemen. Vooral omdat het beter is voor Karin. Want hoe kan ik nu aan Karin twijfelen, alhoewel ik dat de andere keren ook dacht en ik hier voor wat Karin betreft dit ook zeker zo is. In beide gevallen. Want er kan altijd iets anders gebeuren, wat buiten iemands macht ligt. Dat heet pech, terwijl ik in mijn leven doorgaans altijd geluk heb gehad.

Zo verhuisde ik eind Februari van Helmond naar Den Haag. Ik was al langer verliefd geworden op deze stad. Ik wordt nogal snel verliefd, maar ik ben ook trouw. Zo ben ik nog altijd verliefd op Amsterdam en ben ik er ook trouw aan. Met Helmond, c.q. Zuid-Oost Brabant heb ik een haat - liefde verhouding. Al is dat slechts mijn beleving, kan ik deze toch delen met andere import Brabanders, echer besef ik dat het een beleving is, want Brabanders zijn ook maar mensen, ik heb het er goed gehad en ben altijd vooral mezelf gebleven, waar de Brabander dan wel eens moeite mee had. Overigens is Helmond, weer heel iets anders dan de rest van Zuid-Oost Brabant en misschien is dat wel de reden waarom ik het daar juist best naar mijn zin heb gehad en verhuizen naar het beloofde land Veldhoven er nooit van is gekomen. Ook dat schrijf ik weer vanuit eigen perspectief, aangezien mijn eerste Karin daar het liefst zou hebben gewoond. Tja, ik weet het, ik ben ook maar een mens en 'It's a long way to Tipperary'. 

Nu we in Den Haag wonen hebben we het wel eens over waar we in de toekomst gaan wonen, We weten allebei dat we niet in 'De Oorden' blijven wonen, want alhoewel ik het er vooral best naar mijn zin heb, is het naar de toekomst gezien niet erg handig met die trappen. Nu ben ikzelf de afgelopen jaren verwend met mijn dakappartement in Brandevoort, ruime kamers, prachtig uitzicht en een lift. Zo willen wij het liefst ook in Den Haag wonen en dan aan het strand, maar ook in het centrum van Den Haag, woningen in de Regentes, of soortgelijke buurten lijkt ons ook mooi, maar dan wel een benedenwoning. Echter wanneer ik mijn zin zou doordrijven wordt het toch het strand.

Wordt vervolgd