16. dec, 2017

Vrede verkoopt, wie koopt het?

Soldaat in ruste 
 
Moe gestreden 
Noch verloren, noch gewonnen 
Veel te veel geweld gebruikt. 
 
Het doet mij niks 
Dat wij nu feesten 
Een overwinning 
Van korte duur 
 
De dictator is bestreden 
Hij is in zijn troon onthoofd 
Maar er wacht heel stil  
Doch rap een ander 
Zodra het vuur weer is gedoofd. 
 
Vrede zal beginnen bij de kinderen  
We moeten het echt anders doen 
Laat de kinderen tot mij komen 
Verdelen jullie maar mijn poen. 
 
De kinderen zullen moeten leren 
Ervaren, proeven 
Wat echte liefde is. 
 
Want na de liefde 
Komt de vrede 
Geen angst meer voor de wolf 
Die onze spelbreker is. 
 
Alle kinderen hand in hand 
Zonder vooroordelen  
Samen delen, samen spelen 
Ik ga nu rusten  
Dromen 
Stop. 
 
© HW 11-12-2015 

 

Hij stond op de berg, de man met de blauwe hoed. Hij stond op het hoogste podium. Hij haalde het. Hij haalde die ene noot. Al kraakte hij hem met zijn kiezen, al brak zijn kies. De vullingen sprongen eruit. Zijn geheime wapen was door het gewoon te doen, het eenvoudigweg te doen. Je kunt de Finish niet bereiken als je niet start. Je kunt de hoge noot niet halendoor hem te vermijden. Wereldvrede kun je alleen bereiken, wanneer jezelf vredig bent, ondanks dat je door de modder ploetert. Wees vredig, al wordt er op je geschoten. Zoek dan een vredige plek, als de plaats waar je graag wilt zijn niet datgene kan brengen, omdat die plaats nog niet zo ver is. Omdat je afhankelijk bent van anderen. Die ook roepen wereldvrede na te streven, maar dat doen, door te dreigen met wapens. Je kunt niet anders, dan het onvermijdelijke te doen. 

 

Werelds ommetje  
 

Ik ben het hondje aan het uitlaten 
Het is donker 
De Nacht Wacht 
Ik ben in gedachten verzonken 
Over de wereld 
Waarin we leven 
Plons 
Ik loop het water in 
Tegenwoordig toekomstige tijd. 
 
7 miljard mensen 
Ik zou willen dat ik van hen een Euro had 
Daar zou ik veel mee kunnen doen 
In dit door God verlaten gat 
 
Ik zou beginnen met mijn 700 FB vrinden 
Maar een enkeling 
Weet mijn actiepagina te vinden. 
 
Ik wil 16 miljoen gedichten schrijven  
Schrijven voor het goede doel 

Om mensen te verbinden 
Schrijf ik voor jou 
Jouw heldendicht. 
 
Maar door dit bericht 
Over overbevolking 
In ons klimaat  
Schrijf ik er wel 7 miljard 

Van iedereen een Euro 

Maar met geld is vrede niet te koop 

Vrede is helemaal niet te koop. 

Je moet gewoon doen 
 
Mijn gedichten vermenigvuldigen zich 
Nog net niet sneller dan de wereldbevolking  
Zal ik het halen 
Zal ik ze schrijven 
In iedere wereldtaal 
Zal het gelezen worden 
Of zal ik falen? 
 
Overbevolking 

Er wordt verzocht aan overheden om er iets aan te doen 
Hebben ze vooraf wel bedacht 
Dat, dat wel het laatste is, wat je wilt. 
 
Wat is daarvan het gevolg? 
Om daar iets aan te doen 
 

Het afnemen van vrijheid  
Is het gevolg  
Net als toen 
1 grote controlestaat.  
 
Soms slaat mijn hoofd op hol 
Soms dwaal ik even af 
Vooral wanneer ik zulks gelezen heb 
Dan wordt ik helemaal dol. 
 
Dan dwaal ik af 
Zie de bocht niet meer 
En bijna plons 
 
Nog net op tijd 
Kom ik er uit 
Schiet ik afsluitend in de lach. 
 
© HW 10-12-2015 

 

 

De Vlucht 

 

Benjamin ligt ziek op bed en af en toe dut hij wat in. Hij is zo iemand zonder slapeloze nachten. Hij droomt altijd. Hoe moeilijk hij het ook heeft, hij valt altijd in slaap. Hij is niet ernstig ziek, maar is gewoon moe. Hij denkt, zoals de laatste tijd wel meer gebeurt aan zijn familie en hoe vreemd die in elkaar zit. Hij heeft nog zoveel te ontdekken. Zijn ogen vallen dicht en het eerste wat hij ziet is een man in een heuvelachtig landschap. Zeer groen en een leemachtige grond, in laagjes. Hij kent het, hij is er een paar jaar geleden op vakantie geweest. Het gezicht is een kruising tussen hem en zijn opa. De man is aan het hakken en hij wordt geroepen, hij heet Rintje. 

Rintje leeft met de dag. Iedere dag is weer een nieuw avontuur om te overleven. Je weet nooit wat er gebeurd, in het dorpje onder de rook van Luik. Het is 1599. Vroeger kreeg zijn familie veel opdrachten. Tenminste zijn vader Willem, kreeg nog wel eens een mooie opdracht van Gerard van Groesbeek rond 1570,  maar sinds ze verdacht worden, te sympathiseren met de reformatorische beweging is dat gestopt. Willem en zijn vrienden hebben politiek en geloofsuitingen altijd vermeden, ze hebben zich nooit bemoeid met die hagenprekers en hebben ze ook altijd van hun land verjaagd. Geen controversies, daar breng je, je gezin mee in gevaar. Natuurlijk zagen ze het leed wel wat er soms werd aangericht, het breed uitmeten van de kerk, terwijl er zoveel armoede is. Echter ze hebben ook de troepen gezien van het nieuwe land, daar in het Noorden. de plunderingen. Nee, politiek en geloof, daar blijven ze buiten. Ze redden zich wel en helpen, wanneer het kan, ook de zwakkere van d samenleving, toch zorgt juist dit voor een omme zwaai, wanneer Willem hulp verleend aan een gezin, die de volgende dag wordt opgepakt door de ordebewakers in dienst van Ernst van Beieren.  

Het is 1591, er woedt oorlog, Luik stelt zich neutraal op, maar verfoeid sympathisanten en treed er hard tegenop. Door zijn hulp wordt Willem verdacht en krijgt geen opdrachten meer, echter zijn zoon Rintje is nog te klein, anders zou hij direct vertrekken. Gelukkig hebben ze nog een klein moestuintje en hebben ze vrienden, maar Rintje zit er over na te denken om te vluchten. Het is 1610, hij is nu 20 jaar en oud genoeg. Zijn ouders zijn oud en versleten. Nu heeft hij kans. Op een nacht pakt hij zijn boeltje, die hij zorgvuldig heeft uitgezocht. Een zak op zijn rug met de voornaamste zaken en een mes, een groot scherp mes. Hij gaat te voet naar het Noorden. Hij weet nog niet waar hij gaat stoppen, wat er op zijn pad komt, maar hij wil zo veilig mogelijk uitkomen.  Hij heeft brood en een worst meegenomen, hij weet dat hij zuinig moet zijn. Water drinkt hij onderweg, wanneer hij stromend water tegenkomt. Hij vermijdt zo veel mogelijk de steden. Daarom is hij blij, wanneer hij na zo'n ca. 21 uur lopen een put aantreft, het blijkt de put bij Luttel Meijel, zoals ze dat toen noemde. Hij doet een dutje in een stal bij een nabijgelegen boerderij. De volgende ochtend voor de haan kraait steekt hij zijn kop door het luik waarin hij gekropen is. "Hé, wat mot dat", roept een stem naast hem. Een klein gedrongen mannetje met een kaal hoofd en een korte grijze baard staat langs hem, met een stuk hout. "Ik kan het uitleggen", roept Rintje. "Nou vooruit, trek maar iets aan, dan zullen we zien."  

De boer blijkt Claessen te heten. Hij kan wel een paar handen gebruiken, in ruil voor een maaltijd. Hij wil geen gedonder, dus, Rintje, moet daarna maken dat hij wegkomt. Rintje helpt hem die dag om de stal wat te fatsoeneren. Ze eten een voedzame maaltijd. "Zuurvlees, tja, dat aten ze zelf ook wel eens, wanneer ze aan goed vlees konden komen." 's Avonds laat vertrekt Rintje voor de volgende tocht. Na zo'n 23 uur komt Rintje aan bij de IJssel. Onder de rook van Deventer. Hij wil een weg vinden naar de overkant, zonder in de stad te komen. Al is hij al lang in redelijk veilig gebied, hij heeft geen zin in moeilijke toestanden. Deventer is een stad van handel, ook veel handel met de Zuidelingen, de kans is nog steeds groot dat hij de verkeerde treft. Stedelingen zijn anders dan Plattelanders. Verder moet hij voor een stad ook beter gekleed gaan, zich opfrissen, al stinkt het er een uur in de wind, wil hij handel drijven, moet hij dat negeren en er boven staan. Hij besluit om in het bos voor de IJssel een dutje te doen, na zich enigszins gewassen te hebben. Hij heeft wel een knagende honger. Plots hoort hij geschreeuw, even verder het bos in. Hij loopt er voorzichtig naar toe. Twee mannen, een oudere man met een kar en een jonge vent ziet hij dan voor zich staan. Rintje aarzelt geen moment en pakt zijn mes. "Wat moet dat, roept hij." De jongeman rent snel weg. Rintje grijnst naar de oude man, hij is blij dat zijn verrassingsaanval werkt. De oude man  en hij raken aan de praat. Hij wil hem wel een eind op weg helpen, de man weet verderop de IJssel op een bevriende veerman. Ze eten samen wat en Rintje gaat even verder slapen op de kar. Bij de veerman nemen ze afscheid en wanneer Rintje is overgestoken, vervolgt hij zijn weg. Waarschijnlijk zal hij de volgende dag aankomen in veilig gebied om zich te settelen. De bedoeling is dat hij zich laat herdopen door een volgeling van Menno Simons. Er is een hele meute naar toe gekomen. Hij wil zich daarna in laten huren als timmerman. Iets wat hij het liefste doet. 21 uur later is Rintje in Aoldeboorn, Vlak bij de plaats waar Leenaert Bouwens is. Leenaert Bouwens gaat daar iedereen herdopen en daar zijn mensen die hem verder kunnen helpen. 

Plots schrikt Benjamin wakker. "Wil je nog wat drinken?" 

 

Europa 

 

Vuilnishopen met oude apparaten 
Tussen de etensresten 
En plastic verpakkingen 
Blikvoer uit Den Boze  
Glazen potten uit Noodzakelijk Kwaad 
 
Consumptiemaatschappij  recessief 
Als kippen voor de antibiotica 
Zalm gekweekt in viskooien 
Ontlasting zalmonterend 
Door mens geconsumeerd 
 
Sloppenwijken kolen stokend 
Omdat woningbouwvereniging in andere zaken investeert 
Zonnepanelen op de villa van de directeur 
Waar hij zijn stroop om de mond van betaalt 
 
De wijn van Europese bacchanalen 
Feest vieren met de Turken 
Stromend in de Rijn en Donau 
Zeikstralend in de Po 
Terwijl Pau weer andere bezigheden heeft 
 
Auto's enigszins Electrisch 
Accu's met daarin minder schone energie 
Rijden niet op zon of wind 
Terwijl de lucht in de banden 
Even zo veel kost als kabeljauw 
 
Diezelfde Turken 
Voortdurend ruzie met de Grieken 
Investeren nu in hun eigen zadenveredeling 
Betaald uit Europese kas 
Door vluchtelingen in zoutzuur op te lossen 
In plaats van in de zwarte of welke andere zee 
 
Samen zal ik met jou praten 
Over hoe wij het samen kunnen doen 
Ik zal jou vragen om jouw handen te mogen wassen 
Niet in onschuld maar in daden 
Desinfecterende verontreinigde samensmelting 
 
© HW 15-3-2017 

 

 

George Orwell, 1984. 

 
Er staat een verbod op geslachtsgemeenschap. Preventief mensen oproepen om zich te laten steriliseren. Het is een plicht. Vrijheid, verworven vrijheid. Vrijheid heeft een prijs. 
Nee, dat is niet zo, in mijn beleving. In mijn beleving hebben we nog altijd de verkeerde mensen die het voorbeeld geven. We roepen op tot het afnemen van vrijheden, terwijl we eigenlijk willen zeggen, mensen, gebruik je verstand. Wij hebben bewust gekozen voor twee kinderen. Natuurlijk was er enige twijfel, want een derde was mogelijk en ze zijn zo leuk. Dat heet gezond verstand.  

We subsidiëren overproductie. Mega stallen,  maar aan de andere kant steken we een moraal vingertje uit. We zouden weer moeten investeren in gezonde boerderijen. Nee, ons geld gaat naar aandeelhouders en andere zwendelaars, met maar één belang, eigen belang, dit om zogenaamd economie aan te wakkeren en mensen die dat niet begrijpen roepen op tot politiestaat en geven de anderen de schuld.  
De buurman kijkt naar zijn pas verworven BMW, hij dacht daarmee te investeren in geluk. Nu heeft hij weer een andere auto gezien, nee, gelukkiger is hij er niet op geworden, hij is ontevreden.  
Die sukkels op de weg rijden niet hard genoeg, waardoor mijn auto te weinig benzine slurpt en nu heeft mijn moeder van 83, ook al weer gebeld. Laat ze een hobby zoeken. Ik kan er toch ook niks aan doen dat zij nog thuis woont en niet meer vooruit kan komen, dat ze 20 jaar geleden geen computer heeft aangeschaft en nu haar toeslagen niet kan zien. Boeien. Ik ben 3 maanden geleden al bij haar op bezoek geweest.  Toen was ze jarig. Dat lijkt mij wel genoeg. 
Dat is de maatschappij waarin wij leven. Ik weet dat er nu heel veel mensen  boos op me worden, vooral diegene die nu een spiegel voorgehouden wordt. Herkent u zich hier niet in, prima, het is niet op u bedoeld. Vrijheid heeft geen prijs, wanneer we uit eigen beweging de juiste dingen doen. 

 

Geen verschil 

Als de aandacht 
Dus het geld 
Niet naar oorlog zou gaan 
 
Zou het niet zoveel beter zijn 
Wanneer het gaat naar 
Oplossen van zaken 
Waar ook nog teveel mensen aan sterven 
 
Voor me 
In de rij 
Staat 
Zoals men zegt 
Een hoofddoekje 
 
Wat we vergeten zijn 
Dat onder dat doekje 
Een mens woont 
 
Helaas zijn er ook al te veel 
Van hen 
Die niet meer willen luisteren 
 
Ze demonstreren extreem 
Hun geloof 
Terwijl geen enkel geloof 
Geweld goedkeurt 
Tenminste wanneer we voor rede vatbaar zijn 
 
De wijzen uit het Oosten 
Wijzen naar het Westen 
Terwijl de enkele 
Wijze uit het Westen  
Niet gehoord wordt 
 
We praten, zonder iets te zeggen 
We horen, zonder te luisteren 
We kijken, zonder iets te zien 
 
Mijn bril is vet 
Maar ik poets hem niet 
 
Mijn oren verstopt 
Ik spuit ze niet uit 
 
Ik val in herhaling 
Dus zeg ik niets nieuws 
En blijf hangen waar ik gebleven ben 
 
Maak me wakker 
Wanneer het allemaal voorbij is 
 
Ik wist niet dat we zo verdwaald waren 
 
Ik zal doen 
Alsof er niks gebeurd is 
Maak plaats voor de hoofddoek 
Zij heeft maar 1 item 
Ik een hele kar 
 
© HW 21-1-2017 

Gisteren de sterfdag van John Lennon. 
Al gaat dit lied een beetje ver, het gaat om het punt dat gemaakt wordt. 
Laat me slapen. 
Slapen doe ik wel, ik slaap nog iedere nacht. Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen. Maar ik droom, de vreemdste dromen en niet allemaal even leuk. 
Laat me slapen. 
Af en toe, probeer ik iets te zeggen, maar wie luistert? Mijn slingerkogels belanden in het net, zoals een atletiekmaatje als metafoor gebruikte. Mijn disci ook. 
De kogel wordt niet geraakt bij het stoten. 
Ik ben niet veel beter dan destijds mijn 8 jarige dochter, die probeerde te stoten en de kogel gewoon uit haar hand viel. 
Laat me slapen. 
Ligt de lat te laag, spring ik hem er af, dan struikel ik er gewoon over. Timing klopt niet meer. 
Ligt hij te hoog, spring ik eronderdoor. 
Wat is de juiste hoogte? Wat is de juiste toon? Wie luistert er en heb ik de juiste hoogte, durf ik dan nog wel te springen  of slik ik mijn woorden in. 
Dat laatste doe ik niet meer. Ik spring gewoon en laat het van de ander afhangen of hij luisteren wilt. Wil jij luisteren, naar mij? Niet dat ik iets te zeggen heb, maar. .... 
Laat me slapen. 

Hoe liefde sneller te laten groeien dan kanker 

 

16 miljoen gedichten  
Voor ieder één 
 
Iedereen een eigen gedicht 
Opdat we toch verbonden zijn 
 
Verbonden door het Kwaad 
Dat in ieders lichaam broeit 
 
Honderdduizenden cellen 
Die zich delen, in één tel 
Miljoenen cellen 
Vermenigvuldigen razendsnel 
 
Plots is er een foutje 
Logisch dat, dat ontstaat 
Plots breekt het niet meer af 
Het foutje groeit tot Kwaad 
 
16 miljoen gedichten 
Kunnen nu iets doen 
16 miljoen gedichten  
Kunnen helpen  
Zorgen dat het makkelijker voorbij gaat. 
 
1:2 mannen vs. 1:3 vrouwen 
12 in een uur mensen worden getroffen 

Krijgen er mee te maken 

Dat is de manier waarop kanker groeit 

 
Een gedicht voor iedereen 
Heel goedkoop 
Niet te duur 

Schrijf ik een gedicht voor jou 

 

Liefde op de wereld zal sneller moeten groeien 

Dan het Kwaad 

Om vredig te kunnen leven hoeft geen geld te kosten 

Mijn gedichten zijn veel meer dan geld waard 

Soms, wanneer dat zo is 
 
Sluit je ogen 
Droom maar zacht 
Over dit ideaal 
 
Stel je voor 
16 miljoen 
Dat lijkt best veel 
Maar eigenlijk ook weer niet  
Opdat een ieder dat nu ziet. 

 

Bedenk alvast 

Alles wat ik schrijf is niet alleen 

Voor mij 

Voor Haar 

Voor Hem 

Maar ook voor Jou 
 
© HW 19-11-2015 

 

De Passagier  

  

Een kind speelt op straat, terwijl ik de hond uitlaat. Zijn mama staat achter hem. Ze heeft een hoofddoekje en een lange jurk. Mensen kijken haar na. Het kindje wijst naar mijn mopshond. Ze lachen. Ze zegt: "dat is een hondje", in perfect ABN met Arabische tongval, maar dat is bijna genetisch bepaald.  

Noraly Beyer had ook een andere tongval dan Loretta Schrijver en de stem van Eva Jinek irriteert mij soms. Sterker nog, haar soms minder intelligente opmerkingen, doen dat, soms. Ik zie het kind. Is zijn wereld nog maar klein, of misschien is zijn wereld juist wel grootser. Vandaag is er iets gebeurd in de wereld, een paar individuen richtte iets aan. Een bevolkingsgroep, of meerdere worden er op aangekeken. Een paar individuen verblinden ons en maken onze blik kleiner. Dat is wat ze willen, kleineren, macht. Soms is onze blik beperkt en verlagen we ons tot datgene wat George Orwell in zijn boek "Animal Farm", vrij vertaald, verwoord als: 

"Alle varkens zijn gelijk, maar sommige zijn meer."  

  

(1) 

Ik ben de passagier en ik rijd en ik rijd 

Ik rijd door de achterbuurten van de stad 

Ik zie de sterren tevoorschijn komen in de lucht 

Ja, de heldere en holle lucht 

Je weet dat het er vannacht zo goed uitziet. 

  

In Dikili woont een man. De man laat regelmatig bootjes varen. Hij wordt betaald in Turkse Lira. Hij maakt onderdeel uit van een keten. Hij werkt ook voor de overheid. Daarom kan hij de bootjes laten varen. Soms laat hij lekken dat een bootje vertrekt. Soms zorgt hij dat de overheden even niet kijken. 

De show moet kloppen. De show moet doorgaan, zolang hij er van kan profiteren. Hij zegt dat hij het belangeloos doet, maar wel vergoed wilt worden voor de kosten. Daadwerkelijk heeft hij een kist begraven, op zijn land. 

Morgen vertrekt weer een boot. Een boot met 50 mannen, waaronder een paar van 13 jaar oud. 

  

(1) 

Ik ben de passagier 

Ik blijf achter het glas 

Ik kijk door mijn zo heldere raam 

Ik zie de sterren vannacht tevoorschijn komen 

Ik zie de heldere en holle lucht 

Over de verscheurde achterbuurten van de stad 

En alles ziet er goed uit vannacht 

Ik zing la la la la la.. lala la la, la la la la.. lala la la 

  

De volgende dag komt de boot aan voor Lesbos, na een ruwe tocht op zee. De zee was stil doorgaans stil, maar door de krapte zijn een jongen en een man bezweken. Ze konden ze niet aan boord houden. Ze hebben het geprobeerd. Twee mannen zijn verloren gegaan, waaronder één van 13 jaar. 

  

(1) 

We stappen in de auto 

We zullen passagiers zijn 

We zullen vannacht door de stad rijden 

We zullen de verscheurde achterbuurten van de stad zien 

We zullen de heldere en holle lucht zien 

We zullen de sterren zien die zo helder schijnen 

Sterren die vannacht voor ons gemaakt zijn. 

  

Aangekomen op Lesbos worden ze ondervraagd. Het is zondag en ze worden nog net opgenomen. Ze hoeven nog niet te wachten tot ze terug moeten. 

Niemand weet nog, hoe dat ten uitvoer komt. Niemand weet überhaupt wat hun te wachten staat. 

  

Op hetzelfde moment zijn een aantal van hun vijanden, degene voor wie ze vluchten, een aanslag aan het voorbereiden op Brussel. Mannen, zij hebben gestudeerd. Het zijn doorgaans respectabele mannen, met minder respectabele vrienden. Ze lachen wanneer ze een blonde man in Nederland horen roepen op televisie dat de grenzen dicht moeten. Dat Nederland nog steeds Sinterklaas speelt. Dat wij de duivel naar binnen laten. Ze lachen, want dat is precies wat ze horen willen. Alles voor IS 

 

(1) 

Oh, de passagier 

Hoe, hoe hij rijdt 

Oh, de passagier 

Hij rijdt en hij rijdt 

Hij kijkt door zijn raam 

Wat ziet hij? 

Hij ziet het teken en de holle lucht 

Hij ziet de sterren vannacht tevoorschijn komen 

Hij ziet de verscheurde achterbuurten van de stad 

Hij zit de kronkelende weg langs de oceaan 

En alles was gemaakt voor jou en mij 

Alles was gemaakt voor jou en mij 

Omdat het alleen aan jou en mij toebehoort 

Dus laten we een ritje maken en zien wat er van mij is 

Ik zing la la la la.. lala lala 

  

De vluchtelingen zijn ook Islamitisch, ze geloven echter niet in een Islamitische staat. Ze willen gewoon hun leven. Leven op hun manier en zijn niet geïnteresseerd in macht. Natuurlijk willen ze het wel goed hebben. Dat wil toch iedereen.  

 

(1)  

Oh de passagier 

Hij rijdt en hij rijdt 

Hij ziet dingen van achter het glas 

Hij kijkt door het raam aan zijn kant 

Hij ziet de dingen waarvan hij weet dat ze van hem zijn 

Hij ziet de heldere en holle lucht 

Hij ziet de stad 's nachts slapen 

Hij ziet dat de sterren vannacht schijnen 

En alles is van jou en mij 

En alles is van jou en mij 

Dus laten we rijden en rijden en rijden en rijden 

Oh, oh, ik zing la la la la lalalala 

  

Het is dinsdagochtend in Brussel. De stad wordt opgeschrikt door een harde knal. Explosies, overal. Uiteindelijk zijn we allemaal gewoon passagiers. Passagiers op deze wereld. Laten we ook elkaars gids zijn. Elkaar helpen en begeleiden. Dat is een wereld, zoals ik het zie. Zoals het kind, dat een leuk speels hondje ziet. Een kind, van geen kwaad bewust. 

© HW 22-3-2016 

(1)  

Origineel: The Passenger – Iggy Pop 

Vertaling: Hoss © 22-3-2016 

 
Digitaalstrijd 

Ik heb hier maar 1 remedie op. Laat maar. Gewoon niet doen. Ik vul dit jaar mijn aangifte in op papier net als vorige jaren, omdat mijn laptop stuk is. Als ze geen papieren aanvraag meer sturen, pech voor hun. Dan doe ik toch geen aangifte. Ze weten toch alles al. Over 3 jaar krijg je dan weer een naheffing, omdat zij vinden dat je hem verkeerd hebt ingevuld. Je komt met bewijs, je krijgt zelfs bevestiging dat je bewezen hebt dat jij de hypotheek hebt betaald, maar de slotzin is dat ze toch bij hun eerder voorgenomen besluit blijven en dat je gesommeerd wordt binnen tien dagen te betalen. 
Terwijl zij er 3 jaar over gedaan hebben om je te sommeren. Je hebt geluk gehad, wordt er dan gezegd. 
Dan moet je gaan bewijzen dat je het niet binnen tien dagen betalen kunt, je kunt een formulier downloaden of ze sturen het op, want mijn computer is nog steeds kapot. Daar moet je dan 7 dagen op wachten. Je belt en je krijgt uitstel, ja, zo vervelend zijn ze ook weer niet bij de belastingdienst.  
Na een lange procedure mag je het alsnog in 12 termijnen terugbetalen. De stroperigheid, daar wordt ik nu zo moe van. 
Even voor de duidelijkheid,  ben een voorstander van belasting  betalen hooraf en toe krijg je er ook wat voor terug. Maar al dat gedoe er omheen. Het wordt er niet leuker op, dat hebben ze ook niet beloofd, maar makkelijker? Nog niet. 

Tweeluik 

It ferbûn tusken mem en bern  
Is in ferbûn fan belangeloze verstrengeling  
In levenslijn  
De navelstreng nea losgelaten  
Twa herten  
Ferbûn troch it libben 
 
Overeenkomstige genen  
Plus datjinge wat belibbe is  
Dy earste oanrekking  
Dy oankrûper  
Dy tút  
Mar ek de teleurstelling yn de blik  
Fan mem har  
Dy dochter seach  
By dingen dy Froukje noch moast leare 
 
Sa vloeit no de blidens  
Vermengd mei weemoed  
Troch beide ieren  
De levenswijn  
Mei deselde bloedgroep  
Swiet mei in ljocht zuurtje.  
Dochter trout  
Mem grutsk  
 
It reizigersbloed fan Wilstra  
Streamt troch Froukjes ieren  
De avonturier dy hja is  
Mar ek de Dromer  
Dy ik werken  
In vechter foar it goede  
In strider tsjin it kwea  
Op in positive manier  
Hja besiket te dwaan wat hja kin.  
 
Hjoed in nije dei  
In moaie kâns  
Hja trout no mei har leaf  
Lokwinske 

Uit liefde voor de wereld, is ze naar Afrika verhuisd, uit liefde voor hem is ze met hem getrouwd. Echter in woelige tijden, in een woelig gebied, kan er van alles gebeuren. Al weet ik niet wat er is gebeurd, zijn oorlogslanden, ook voor gezonde mensen ongezond.  

 

Voor andere tijden 

Zo kwe zo I gui o ko mmm ... mmm ... 
Zo kwe zo I gui o ko mmm ... mmm ... 
Zo kwe zo I gui o ko mmm ... mmm ... 
 
Ko li na wa li zo vo ko na mun_____ zu 
Ko li na wa li zo vo ko na mun_____ zu 
Ko li na wa li zo vo ko na mun_____ zu 
 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
kwe I ye ke o______ ko_____ 
 
All people are people  
All of us are only one 
Men and women 
Black and white 
All ethnic groups 
We are one 
 
Alle mensen zijn mensen 
Ieder van ons zijn slechts een 
Mannen en vrouwen 
Zwart en wit 
Alle etnische groepen 
Wij zijn een 
 
Alle minsken binne minsken 
Wy allegearre binne mar ien 
Manlju en froulju 
Swart en wyt 
Alle etnyske groepen 
Wy binne ien 
 
Toutes les personnes sont des gens 
Nous sommes tous un seul 
Hommes et femmes 
Noir et blanc 
Tous les groupes ethniques 
Nous sommes un 
 
Все люди люди 
Все мы только один 
Мужчина и женщина 
Черное и белое 
Все этнические группы 
Мы едины 
 
Vse lyudi lyudi 
Vse my tol'ko odin 
Muzhchina i zhenshchina 
Chernoye i beloye 
Vse etnicheskiye gruppy 
My yediny 
 
 
 
كل الناس ناس 
كلنا واحد 
رجال ونساء 
اسود وابيض 
كل المجموعات العرقية 
نحن واحد  
 
Ik ben nog steeds geschokt, door het verlies dat jij moet dragen. 
Hoe gaat het nu met jou? 
Ik ken niet de details. 
Ik wil je graag ondersteunen. 
Echter ben ik sprakeloos. 
Toch zullen we doorgaan om ook het moois van haar te vertellen 
 
Haar idealen werden haar fataal 
Maar wij zullen blijven streven, allemaal 
 
Ooit zullen we 1 zijn 
Met ultieme vrijheid 
 
© Hoss 15-4-2017 

 

Vredig met zijn familie heeft hij op 13 November 2015 zijn zus begraven. Zij heeft hem voor haar gewonnen, zo heeft zij de strijd zeker niet verloren. Hij draagt haar bij zich, al zal ze fysiek niet meer aanwezig zijn. Thuisgekomen die avond zet hij de televisie aan en dan ineens valt hij met een bons op de grond. Stort zijn wereld in. 

 

Parijs 13 november 2015 
 
Okay, ik probeer het nog 1x 
Omdat we met zijn allen verbonden zijn 
En weet ook: 
Mijn bord is veel te klein. 
 
Afvragen waarom? 
Doe ik al lang niet meer  
Ben bang 
Dat ik het al langer weet 
 
Een mens is zo fragiel 
Dat maakt ons hoe dan ook compleet 
 
Maar ook zo kwetsbaar  
Voor invloed van buitenaf 
Een kwade invloed kan gaan broeien 
Doorslaan als een zekering in de meterkast. 
 
Men probeert ons te beïnvloeden  
Bang te maken, totdat je beeft 
Niet meer nadenkt, 
Of de wereld positief beleefd  
 
Daarom sta ik op 
Voor liefde, vrijheid, vrede 
Laat dat bloeien in ons hart 
Dat is iets waarom ik geef. 
 
© HW - 14-11-2015 

 

Geduldig  
 
Jaren wacht ik op dit moment 
Het moment dat komen gaat 
Op het moment dat het komt 
Zodra ik materiaal heb 
Voldoende ben uitgerust 
 
Ik verwonder me over mensen 
Die onbeperkt zijn uitgerust  
Onbeperkt materiaal bezitten 
Maar het moment niet komt 
Al zijn diverse momenten voorbijgegaan 
Terwijl dat moment op mij wacht. 
 
© HW 4-12-2015 

In Bangui ATD Fourth World members sing Zo kwe zo, the motto of the Central African Republic: 
"All people are people  
All of us are only one 
Men and women 
Black and white 
All ethnic groups 
We are one. " 
Zo kwe zo is published in the booklet Joining Our Voicesan excerpt can be downloaded here with the words and music - http://www.atd-fourthworld.org/wp-content/uploads/sites/5/2017/02/ATD-Fourth-World-Songbook-Extract.pdf 

Wij dag 
 
Ik wil ook met jou dansen 
Dansen in de wei 
Opdat wij 
Altijd en eeuwig 
Samen zijn. 
 
De natuur brengt ons samen 
Vogels 
Wolken vormen ons hart. 
 
Vandaag is de dag 
Net als gisteren 
Of morgen 
 
In een wens  
In iedere zin 
 
Is niet ik 
Is niet jij  
Maar wij! 
 
© HW 4-12-2015 

Martin Luther King, Mandela, Gandhi 

Één man, één liefde 
Hij stond op, waar hij voor stond 
Hij wilde geen geweld 
Alleen was geweld door zijn aanhang het onvermijdelijk gevolg 
Hij werd gezien als de aanstichter, maar hij had niks fout gedaan.  
Toch was vergeving het beste wat hij kon doen, jaren later en werd de man, waar hij voor stond. 
Een voorbeeld voor ons allen. 
Mannen als hij, Ghandi,  Martin Luther King. 
Dat zijn mijn voorbeelden. 
Uiteindelijk is het wij! 
Alleen wij kunnen de wereld in onszelf veranderen,  niet de hele wereld, die is te groot, maar het is een stap. 

Vredig met haar 

Zij is een geslaagd project. 
Geen rijzende ster 
Nee 
 
Zij is Madurodam van alle melkwegstelsels bij elkaar 
 
© HW 6-12-2016 

 

Meer dan een gevoel 

 

Een prachtig nummer, wat mij terugbrengt naar andere tijden, of juist doet denken naar wat komen gaat.  

Vandaag pluk ik de dag, zoals ik andere dagen pluk. Al is er altijd wel iets en zal er altijd wel iets zijn, het is nog donker, binnen brand het licht en het licht zal ook altijd blijven branden.  

Het kan nooit zo duister zijn dat er nergens een lichtpuntje is, al is hij nog zo klein.  

Dat, mijn lieve vrienden, is meer dan een gevoel.  

 

Was het maar zo'n feest 
 
Het was rustig deze morgen 
Rustig in de drukte 
Van mijn kinderen 
En hun vrienden. 
 
Zo rustig als vannacht  
Eindelijk waren we weer samen 
Zo was nu ook de dag 
Toen de anderen weg waren. 
 
Deze rust werd toen doorbroken 
Toen het mailtje binnenkwam 
Jouw werkrooster deze week 
Gooide onze wereld weer om. 
 
Weg was nog een avond 
Weg was nog een nacht 
Weg was nog een ochtend. 
 
Morgen is het maandagochtend  
Dan drinken wij gescheiden koffie  
Dat houden we weer dagen vol 
Dat houden we vol tot zaterdagavond. 
 
Na zaterdagavond  
Begint er weer een zondagochtend.  
 
© HW 6-12-2015 

 

Iedere ochtend luister ik naar een stukje muziek. Vandaag luister ik naar vele nummers. Omdat ik niet kan wachten. Het is de wereldverbeteraar in mij die me aanzet tot dit nummer. Üniversal soldier van Donovan. 

Ik ben niet overtuigd van al dat oorlogsgeweld. Er bestaat niet zoiets als het ultieme geloof. 

Mijn vaderland is bij diegene die het dichtst bij me staatDiegene om wie ik het meeste geef. Alleen in mijn gedichten kan ik wonen. Daar waar mijn hart is, dat verdedig ik het meest. 

De universele soldaat is iemand die uiteindelijk nergens voor staat. Ik ben een onbekende soldaat tussen de onbekende soldaten, die wel ergens voor staan, maar gebruik daarvoor geen geweld. 

 

 

De onbekende soldaat 
 
Vrijgevochten heb je ons 
Je hebt ons vrij gevochten. 
 
De tering werd jouw ondergang 
Door tering ging jij dood. 
 
Niet gestorven in de strijd 
De strijd was jouw gevecht. 
 
Vechten was jou toevertrouwd 
Jouw zwakte was te groot. 
 
Groot dat was jouw longinhoud 
Jouw longinhoud lag bloot.  
 
Een virus kroop steeds dichterbij 
Jouw longen was zijn brood. 
 
"Geef ons heden dagelijks brood  
Vergeef ons onze schulden." 
 
Bidden was, wat overbleef 
Het leven nog zo veel te bieden. 
 
Bieden doen ze nu op jouw kostuum 
Die van de onbekende soldaat. 
 
Jouw verhalen verteld, door mij postuum 
Een marslied, in de maat. 
 
© HW 7-12-2015 

 

 

Herman 

 

Vandaag is het geen woensdag, het is wensdag.  

Hoe beter kan dat verklaard worden dan door de twee nummers van Acda en de Munnik, die bij elkaar horen. 

Als het vuur gedoofd is: de introductie van Herman en hoe Herman vast looptWe horen dat hij een plannetje aan het beramen is. Dit zou zo passen in Bleekers Zomer van Mensje van Keulen. Willem Bleeker rijdt nooit meer rechtstreeks naar huis. Willem rijdt altijd een ommetje over de dijk en beraamd een plannetje. Dat plannetje maakt hij waar, op een vrijdagmiddag in het Vondelpark. 

Net als Herman. 

Dan vervolgens komen we op het plan van Herman, wat hij in als het vuur gedoofd isheeft beraamd. Het regent zonnestralen: zijn dood is in scène gezet. Daadwerkelijk bevindt hij zich, ergens in Frankrijk. Er wordt in de literatuur wel eens vaker een dood in scène gezet. De eerste keer dat ik dat las was in Huckleberry Finn van Tom SaywerHuckleberry kijkt hoe zijn eigen begrafenis verloopt. Hij vindt het met name interessant dat mensen die het moeilijk maken in zijn leven, juist op zijn begrafenis het voortouw nemen. In dat boek betreft het een soort wraakactie. Op het moment dat ze bekennen dat ze hem alles zouden geven, komt Huckleberry weer te voorschijn. 

Kom maar op dan. We hebben allemaal wel eens het moment toch, dat we het anders willen aanpakken. Even van de aardbodem verdwijnen, om opnieuw te beginnen. Op mijn momenten, zag ik altijd nog licht, daar wilde ik naar toe. Het regent zonnestralen. Ook wanneer je ze even niet ziet. 

 

Raar weer 
(Lente in de herfst ) 
 
Huiverend in de lift 
Barst ik in huilen uit 
Het is een mooie lentedag 
Een lentedag  
In de laatste dagen van de herfst 
Het is een paradox  
Jij die mij zoveel geluk brengt 
Laat mij nu al het ongeluk erger voelen 
Vroeger toen ik jou niet kon 
Had ik meer weerstand 
Kon ik het beter laten gaan 
 
Mijn gedachten gingen uit naar zondag 
Ik stond in de badkamer 
Keek in de spiegel 
Daar stond een mooie vrouw 
Ik stond er achter 
Jij poetste je tanden 
Nu huiver ik 
Buiten regent het ineens. 
 
© HW 8-12-2015 

 

Observatie op hoog niveau 

Vandaag keek ik vanuit mijn ruimtevoertuig naar de aarde. Nog hoger dan een helicopteroverzicht.Dit doe ik dagelijks de hele dag. Mijn voertuig beweegt zich voort op de schoonste enrgie die er is. De energie van hem, van haar, van jou. Mijn voertuig is sneller dan een Ferrari, luxer dan een Rolls Royce. Zo comfortabel. Ik bestuur de hele wereld, ik bestuur hem, ik bestuur haar, ik bestuur jou. Vandaag zal ik het hebben over hem. Hij die dit blog altijd vult. Ik ben zijn geweten, ik ben zijn drijfveer, ik ben zijn energie. Ik ben hem, ik ben haar, ik ben jou. 

Aangenaam kennis met je te maken, ik hoop dat je mijn naam onthoud. Houston had ooit een probleem, ik was daar. Ook toen hij de kabel los wilde trekken, de kabel waarmee hij verbonden was met het ruimtestation. Ik was daar toen Ria Stalman goud won. Ze heeft het zelf gedaan. dus wat maakt het uit. Daarom wil ik het hebben over hem, al wil hij dat niet. Hij is een eenvoudige kerel en vind het leuk om soms te schrijven, om te vertellen en het maakt hem niet uit of hij gelezen wordt, al hoopt hij stiekem van wel. Ik kijk vanuit mijn ruimteschip en maak een satelietfoto en ik zie hem lopen. Een stipje op aarde. Hij is goed bezig. Vandaag is alweer dag 15 van zijn uitdaging. #365dagenhartlopen, met een t. Aan het trainen om in Mei 130 km. te lopen, achter elkaar. Hij heeft snode plannen gemaakt, maar hij weet wel dat er al mensen zijn die meer hebben gedaan.  

Vandaag is nu al voor de derde dag de koudste avond en hij heeft een schoon paar handschoenen aan en een schone muts. Een oude trainer van hem is net vrienden geworden met hem op Facebook. Harry Honselaar. Hij is uiteindelijk geworden wat Harry ooit omschreef als de ultieme hardloper. Een hardloper is een Einzelganger, vertelde Harry hem in het Amstelpark, op die avond dat hij eens kwam meelopen in de eerste onafhankelijke lopersgroep, door Harry opgericht in Amsterdam. Hij was nooit een Einzelganger, hij trainde op de baan en had moeite alleen te trainen, maar sinds een paar jaar doet hij niks liever dan dat. Het is echt koud buiten, maar hij wordt al weer wat warmer, nog 3 km. te gaan, verkouden dat hij is, maakt hij nog meer speeksel aan, dan dat hij ooit heeft gedaan. 

Ik ben zijn energie en wanneer ik zeg stop, dan stopt hij, al stribbelt hij nog wel eens tegen. Ben jij wel eens verliefd geweest, nou hij is het al een paar jaar. Heb jij wel eens de motivatie gehad om de wereld iets te vertellen, die motivatie, die heeft hij, al wil de wereld niet echt luisteren en draait de wereld gewoon door, ook zonder hem, alsof hij nooit heeft bestaan. Hij vind het niet erg, zolang de mensen met elkaar praten, over dingen die er toe doen. Hij gaat een bocht om en die bocht is slecht verlicht. Hij stapt recht in een grote diepe donkere plas en is kletsnat. Hij is bezig met zijn laatste kilometer, dan kan hij weer naar boven, relaxen, samen met haar. Het is vrijdagavond, godzijdank. Al de hele week heeft hij vrijdag in zijn gedachten. Hij is benieuwd naar de vorm van de dingen die komen gaan. Wat geweest is, is geweest. Nu is nu en hij geniet van het nu. Als hij de trappen van zijn appartement oploopt, de lift vermijdend, voelt hij zijn zware benen en is gelukkig, omdat hij leeft en dit beleven kan. Op naar een prachtig weekend. Hopend te herstellen van de verkoudheid. 

Evaluerend mijn leven 
 
Als dit mijn beste dag is van de week. 
Dan ziet het er niet best uit 
Vanmorgen begon goed 
Maar in de loop van de dag  
Besef je, dat je leeft tussen mensen 
Die jouw droom niet begrijpen 
Die leven als kuddedieren 
Hebberig zijn 
Alles draait om geld. 
 
Als dit de slechtste dag is van de week 
Valt het allemaal wel mee 
Nee de slechtste heb ik hopelijk al gehad 
Al zal het besef dat het slechter kan 
Altijd meespelen  
 
Als dit de beste week is van de maand 
Of de beste maand van het jaar 
Het beste jaar van mijn verder leven  
Dan zit het er bijna op 
Dan kan het alleen nog slechter gaan.  
 
Is het de slechtste week van de maand 
Of de slechtste maand van het jaar 
Het slechtste jaar van mijn verder leven 
Kan het vanaf nu alleen maar beter gaan. 
 
Het laatste is zo ongeveer waar 
Het zit me momenteel niet mee 
Ik hoop dat je het niet erg vind 
Wat ik je nu ga zeggen 
 
Het leven is zo veel beter geworden 
Zo veel beter als wat ik ooit heb gehad 
Het is zo'n prachtig leven 
Een leven die jij 
Mij alleen kunt geven. 
 
Ik wou dat je hier was 
Dan kon ik het jou ook laten beleven 
Ik wou dat je hier was 
Om mijn gevoelens terug te geven 
Ik maak me zo'n zorgen  
Om deze wereld 
Om jou 
Om ons allen 
 
Maar het leven met jou 
Dat is wat ik wil 
 
Ik wil hier niet meer zijn 
Met die mensen 
Die nergens een bal om geven 
Alleen om auto's  
Hun eigen plezier 
Niet om hun moeder 
Hun vader 
Nee, die stoppen ze weg. 
 
Ze zeuren over hun vrouw 
Of over hun man  
De arme drommels weten het niet 
Ze hebben nooit liefde gekend. 
 
Ik wil alleen maar bij jou zijn 
Ik weet te goed wat het is 
Ik hoop dat je het niet erg vind 
Maar het leven met jou 
Is zo veel beter 
Dan nu. 
 
© HW 8-12-2015 

 

Alpe d'Huzes 2016 

De voorbereiding  

Bocht 21: de man die de wereld verkocht  

  

We passeerden op de trap , we spraken waar en wanneer 
Hoewel ik het niet was, zei hij dat ik zijn vriend was 
Dit komt met enige verbazing sprak ik in zijn ogen 
Ik dacht dat je gestorven was, een lange tijd geleden. 

Oh nee, niet ik 
Ik heb nooit de controle verloren 
Je staat van gezicht tot gezicht 
Met de man die de wereld verkocht 

Lopend na de start om kwart over vier, is het erg donker. Ik loop er redelijk vooraan. Ik zie lichtjes voor me. Aan de start stapte iemand even opzij her gras in. Hij had geen zin om nog naar het toilet te lopen en hij staat te plassen in het gras. Hé, we hebben daar ook toiletten roept de jongedame voor ons na. Mijn veter is los, ik bind hem vast en ineens wordt een foto gemaakt. We staan bij bocht 22. Ik ben nu onderweg naar 21. Bocht 21 is erg ver weg. We lopen langs de camping. Het is erg donker. Ik zie geen hand voor ogen. Ik hoor al klappen met wat klappers. Een bochtje, geen bocht 21 en lampjes dansend voor mijn ogen komen steeds dichterbij.  Ik loop makkelijk. We passeren een watertje en dan gaat het beginnen een stukje omhoog naar bocht 21. Waar de eerste toeschouwers staan. 

*1 

Ik lachte en schudde zijn hand, en baande mijn weg terug naar huis 
Ik zocht naar de vorm en het land, sinds jaar en dag rond te zwerven 
Ik staarde naar mijn gezelschap 
staren op al die miljoenen hier 
We moeten zijn gestorven, reeds een lange tijd geleden 

Wie weet? Niet ik 
We zijn nooit de controle kwijt geraakt 
Je bent van aangezicht tot aangezicht 
Eender met de man die de wereld verkocht 

*1  

Origineel: The Man who sold the World / David Bowie 

Vertaling: Hoss Wilstra © 11-5-2016  

 

 

Jeugdig tuintje  
 
Ooit had ik een roos in december. 
De bloem bevroren aan de steel 
Een zonnebloem in Oktober  
Fier en trots staarde hij mij aan. 
 
Ik ben  
Koolzaad 
Zwart zaad dus uitgebloeid  
Een paardebloem 
Vol met pluis. 
 
De bolchrysant geen lang leven beschoren 
Eenjarig dus niks waard. 
 
Mijn roem is daar 
Van korte duur 
Echter ik geniet 
Met volle teug. 
 
Al zullen we 
Oud, grijs en /of 
Gerimpeld zijn 
 
Onze liefde heeft 
De eeuwige jeugd. 
 
© HW 9-12-2015