3. dec, 2014

Afscheid om bestwil

Het is zo moeilijk.
Het is zo dubbel.
Het doet zo een pijn.

Het is beter voor ons.
Beter voor jou.
Beter voor de 'kids'.
Beter voor mij.

Wij moeten jou achterlaten.
Jij komt nooit meer thuis.
Het thuis dat jij maakte.
En ik nu moet onderhouden.

Je zal verder moeten lieve vrouw.
Alleen zal je een plekje moeten zoeken.
Een plaatsje om te wonen.
Jouw nieuwe thuis.

Hier kun je niet meer komen.
Want het is niet meer vertrouwd.
Wij kunnen niet altijd op je letten,
Maar ik beloof je ik zal je vertellen,
Over de 'kids', de hond en het oude nestje van jou.

==================================================================================
Over dit gedicht:
[noot 2009]
Ik heb dit geschreven, ter verwerking, omdat ik afscheid moet nemen van een lieve zorgzame vrouw die niet meer thuis kan wonen i.v.m. een ernstige psychiatrische ziekte.
(eerder gepubliceerd op 1001 gedichten.nl)
[noot 2014]
Inmiddels zijn we weer wat jaren verder en voor mij betekent dit gedicht loslaten, terwijl opgeven geen optie is.

Hoss W. 1-9-2009