Writers Blog

6. apr, 2018

Gek wordt ik in die rupsbaan, het is het leven waar ik voor gekozen heb

Ik zong over de Calypso zong over de rutschbaan en een verminkte tattoo
En ik rijd nu op een spooktrein waarin de karren piepen en beuken
Ik weet niet waar ik ben vannacht, maar ik zal het je altijd vertellen waar ik ben.

Mijn leven vergeleken met de kermis. Het is een grote kermis, waarbinnen mijn emoties enorme hoogtepunten bereiken en diepe dalen. Soms weet ik niet meer waar ik aan toe ben. Het gaat lichamelijk ook niet goed met mij en nu houdt mijn geest mij ook voor gek. Mijn emoties gaan heen en weer. Mijn concentratie is weg en ook mijn focus. Logisch dat ik laatst wakker werd met een gekneusde tussenribspier. Zomaar uit het niets. Ik moet zoveel doen, wil zoveel doen, maar alle plannen vallen in diggelen als het Chinees porselein wat ik nog nooit gehad heb, omdat ik er niet mee om kan gaan.

Tussen een aanwezige cirkel van gezichten zie ik haar staan, in het licht
Ze heeft een kaartje voor de roulette, zoals ik, was zij een slachtoffer van de nacht
Ik leg mijn hand op de hendel en zeg laat het rocken en laat het rollen
Ik ben verslaafd aan de gokkast er was een pijl door mijn hart en mijn ziel

Ik neem nog wel eens een risico. Een risico, waarom eigenlijk? Ik doe soms dingen die andere niet doen. Maar ook weer niet zo gek is, of toch wel? Welke idioot met zo'n gammel lichaam gaat nu kogelslingeren, doet mee aan een 20 kamp, een marathon of meer. 3x Alpe d'Huez, een zwemmarathon?
Welke idioot, zoals ik, verbrand zijn schepen achter zich en vertrekt, mijn God, waar nu weer naartoe. Terwijl hij misschien een vast contract kan krijgen.

Het grote wiel draait door, het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde

Als je echte liefde hebt geproefd. Echte liefde hebt gevoeld. Dan maakt niks je meer uit. Je zult niks liever willen dan bij haar zijn en alles samen doen. Niks maakt je meer uit. Er staat je nog maar 1 ding te doen en dat is met haar zijn. Samen kun je de wereld aan. Samen zal je het hoogste bereiken.

Het is een gevaar wanneer je rijdt op eigen risico
Ze zegt dat je de perfecte vreemde bent
Ze zegt laten we het daar maar bij laten
Je bevind je op een cakewalk schuddend baby stap er recht op en zeg
Hey kerel geef me er maar twee geef me er maar twee want met zijn tweeën kun je spelen

Ik ga een heel groot risico nemen. Ik vertrek gewoon. Nog even wachten, maar wel zo snel mogelijk. Ik kan het niet alleen en wil het niet alleen, omdat het spel met zijn twee beter te spelen is en ik het nu dreig te verliezen. Ik, met mijn anatomie, ik kom niet door die cakewalk. Dat heb ik nooit gekund. Ik kwam er wel, maar nooit zonder kleerscheuren. Alhoewel ik het vaak genoeg alleen heb geprobeerd.

Het grote wiel draait door het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde

Geld voor mijn spierkracht ik doe het nu voor een ander meisje
Opnieuw geschud om het groot te maken
En sla je er doorheen, sla je er doorheen.

Meisje het ziet er allemaal zo mooi uit zoals het altijd heeft gedaan
Zoals de grote stad bij me heeft gedaan toen we nog jong waren
Meisje het ziet er allemaal zo mooi uit zoals het altijd heeft gedaan
Zoals de grote stad bij me heeft gedaan toen we nog jong waren.

Ik ben in de grote stad geboren. Heb me er altijd in vermaakt. Er staat iets te gebeuren. Ik weet ook wat. Ik kan het alleen nu nog niet doen. Nog even wachten. Kan niet wachten. Wat is prioriteit. Oh, wat zou het toch mooi zijn en wat heb ik nu al genoten. Ik ben er helemaal weg van. Iets wat Amsterdam vroeger bij me deed, soms 's nachts, zonder dat ik het door had. Toen ik nog maar kind was. Ik hou ook veel van het platteland. De natuur en stilte, maar de drukte kan me ook bekoren, hinkend op twee gedachten, wetend wat ik wil, wil ik bij jou zijn. Niet wachten. Samen wachten op het vallen van de avond.

Ze pakt een zilveren lok ze zegt herinner mij zoals ik nu ben
Ze legt haar hand op mijn kontzak en krijg een souvenirtje en een kus
En in de rumoerige stof en diesel sta ik nu en zie ik haar van me weglopen
Ik zou met haar opgetrokken kunnen hebben maar iets heeft mij doen laten blijven.

Het grote wiel draait door, het neon licht brandt er boven
Ik ben daar hoog op deze wereld
Kom op laten we een laag ritje maken meisje
In de tunnel der liefde.

Nu zoek ik door de carousels en de parades
Ik zoek overal door de hindernisbaan door de palisades
In iedere tent en galerijen waar van alles wordt beloofd
Om me er doorheen te slaan, ik sla me er doorheen van Helmond naar Scheveningen sla ik me er doorheen.

Uit mijn handen geglipt. Wat moet ik doen? Waarom ben ik niet gebleven en heb ik haar maandagochtend laten staan. Maar ik heb ook andere beloften na te komen. Zal mijn rug recht moeten houden. Maar ik ben ook niet voor niks geblesseerd. Ik ben bang voor mijn eigen stress.

Oh lieverd het lijkt allemaal zo mooi, zoals het altijd al heeft gedaan
Zoals Amsterdam met mij onbewust deed toen wij nog kind waren
Liefste het lijkt zo prachtig allemaal, zoals het altijd met mij heeft gedaan
Zoals Amsterdam met mij onbewust deed toen wij nog kind waren.

© Hoss 6-4-2016

1. apr, 2018
Opus #1
 
Lichtstraal zoekend in de verte

Regen
Grijze massa
Streep van mijn ruitenwisser
Zicht verloren
Geen strepen op de weg
Alleen probeer ik de rode lichten
Tijdig te ontdekken
Voordat ik er bovenop zit

Iedereen heeft iemand nodig
Om je te gidsen
Alleen sta je op een meervoudige kruising
Een sprong in het diepe
Houdt je vast aan degene
Die jij vertrouwt
Maar er nu even niet is
Peinzend over de vervolgvraag

Oorzaak - Gevolg analyse
Een reis naar het onwetende
Door grijze massa kruipend
Waan je, je alleen
In een menigte
Van gevulde
Voetbal stadions
In 5 kwadraat

Wachtend op bevrijding
De verlossende samensmelting
Helende wonden
Die nu zijn opengereten
En maar opnieuw blijven scheuren
Je afvragend 
Hoe je verder kunt
Terwijl het zicht je ontnomen is

© HW 13-3-2017
 
Prelude 
 
Maarten
 
Niemand anders die er hinder van had  daarom kwam men ook niet achter de echte oorzaak. De echte oorzaak, waarom hij het busje niet in wilde. Ja, hij is autistisch. Maar wal iemand met een normale intelligentie. Waarom kan hij het niet verwoorden, waarom hij niet verder gaat dan het aantrekken van zijn jas. Hij probeert het wel. Hij is wel opgestaan. Zijn vader begint maar een uurtje later op zijn werk, maar moet wel weer op tijd thuis zijn om de monden te voeden. Dan hebben ze ook nog eens zo'n bureau op hem afgestuurd, terwijl zijn zoon hulp nodig heeft. Niet hij.

We willen alleen 

Ze maken alleen plannen, drinken koffie en over een maand hebben ze nog niks uitgevoerd. Vader maakt weer een afspraak, want het is al weer een tijdje stil. Maarten zit definitief op zijn kamer. Ja, hij doet zijn boodschapjes, maar dat is ook wel de enige activiteit die hij doet. Als vader stelt dat er niks gedaan is. Het huiswerk van de instelling niet gemaakt, beweert de instelling glashard het laatste, terwijl ze aan Maarten nog vragen of hij al iets verder is gekomen. Dus hebben ze niet veel meer gedaan dan elkaar te vertellen dat ze er toch echt iets mee moeten doen. Het is de organisatie met de meest nationale dekkingsgraad. Je kunt niet om hen heen, maar in dit geval en eigenlijk al 21 jaar, doen ze niks anders dan afwachten. Steeds terugkomend op hetzelfde. De trucjes die voor Maarten niet werken zijn geen wondermiddelen. Pictogrammen, kalenders, etc. Dat is het niet. Onderzoek naar oorzaak blijft uit. Pillemien, is ook allang uitgewerkt. De Truus die hem wel zou bekeren ook. 21 is een goed jaar, gaat het ooit nog eens gebeuren?
 
Ouverture

De tijd van Maarten

Tik, tik, tik
Ik kijk door mijn voorruit naar de rode lichtjes op de A4
De ruitenwissers geven de maat aan.
Tik, tik, tik.

Tik, tik, tik
Vanavond wil ik eindelijk weer hardlopen
De duisternis nodigt niet zo uit
Ik sla af, de richtingaanwijzer zegt
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
(1)
Hallo duisternis mijn vriend
Ik ben hier om met jou te praten
Omdat een visioen mij langzaam aan besluipt
Cellen delend, terwijl ik slaap
Dat visioen dat ik zelf vormde in mijn brein
Blijft nu hangen, in het geluid
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Ondanks storm en wind trotseer ik het pad van mijn stoel naar de waterkoker, om maar een potje thee te zetten
Alhoewel hij lekkerder smaakt, wanneer ik het er toch maar een half uurtje op heb gewaagd.
Ik kijk door het raam en de regen tikt haar ritme en doe mijn ogen dicht
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
(1)
In mijn dromen ren ik alleen
Over slechte wegen, slecht verlicht
Ik blijf staan onder het aureool van een straatlantaarn
Wanneer mijn ogen worden gepijnigd 
Door een flits, van tegenlicht
Dat splijt de avond
En hoor op het metaal het geluid
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Doen de regendruppels
Tralalalalalalalalala
Tik, tik, tik
 
Opus #2
 
De man met de bleuwe hoed maakt zich zorgen. Oh, hij schud ze ook weer af, maak je geen zorgen, maar ondertussen heeft hij ze wel. Over zijn moeder, over zijn zus en over zijn zoon. Ja, eigenlijk kun je er niks mee, dus hij regelt het wel.  Beter dat, dan er anderen mee te belasten. Dit is dan zijn repliek.
 
Dankwoord

Hij is geen sterke man
Spierkracht heeft hij niet
Nooit gehad
Vraag het maar aan zijn schoolkameraden

Hij is geen loper 
Nooit geweest 
Liep na zijn geboorte
Altijd mijlen achteraan

Het enige dat hij heeft
Is doorzettingsvermogen 
Dat heeft hij zich geleerd

Hij laat zien
Wat geen mens voor mogelijk houdt
Als hij het kan, kan jij het ook

Al moest hij zijn moeder uit Timboektoe halen
Hij zou zorgen dat zij er was en op tijd

Al moest hij de kist naar de top van zijn Golgotha dragen
Dan deed hij dat gelijk

Hij liet ons zien
Wat wij dachten dat onmogelijk was
En bedankt zijn familie 
Voor deze kans

Bedankt

© HW 15-11-2015
 
Eerste bedrijf
 
De verloren vader zo zoon, zo moeder zo zoon

Ik mis jou heel erg.
Vannacht fietste ik op het randje van het kanaal en viel met mijn goede fiets.
Ik bleef zitten. De achterkant kwam er als eerste in.
Toen zwom ik met mijn fiets naar de overkant, maar de kant was te hoog en jij kon me er niet meer uittrekken.
De wekker?

(2)
Breng hem thuis
Ik heb u niets gevraagd
toen hij werd geboren
of toen hij zo ziek was,
drie jaar oud, toen
heb ik niets gevraagd
want wie zou het horen?
Mijn God, U had vast wel iets beters te doen
en toen met die scooter
veertien jaar oud, o hoe
heb ik gevloekt
God ik was kwaad
maar weet je, het doet 'r
later niet veel toe
als je hem zoekt
achttien jaar en verslaafd
Kijk, dit is mijn zoon
dit is zijn foto
dezelfde als op het politiebureau
ik heb nooit iets gevraagd
laat staan gebeden
in 't verleden
tot vandaag

Ik rijdt naar zijn woongroep. Ze hebben me gebeld. Helemaal vastgelopen, wat hebben ze al geprobeerd, dat hebben ze niet verteld.  Ik klop op zijn deur. Ik ga naar binnen. Ik zie een jongen zitten. Stil en star. Ik krijg er niks uit. Ik wil dat hij opstaat, meegaat, waar dan ook naar toe. Nee, geen feestje, die truc werkt niet. Daarvoor is hij te slim en schaad ik zijn vertrouwen.  Maar meekomen zal hij, zover zal ik hem krijgen. Even wist ik niet wie die jongen was, het is mijn zoon. Ik geef hem een time out en kom over 5 minuten weer terug. Ik wil iets weten, ik wil weten hoe het komt. Ik wil beweging. 1 ding tegelijk, kleine stapjes. Autisme,  gameverslaving, hoe pak jij dat aan? Hoe pakt de professional dat aan? Niet. Ze hebben het zo gelaten en vader maar weer gebeld. Ik had hem beter thuis kunnen laten wonen. Dan had ik hem tenminste iedere dag bij mij gehad.

(2)
Breng hem thuis, breng hem thuis
't blijft je kind, hoe 't ook zij
breng hem thuis

Ik heb zoals U zegt,
hem zelf op straat gezet
maar toen dacht ik nog echt
dat ie zichzelf op 't eind wel redt
en ik wil niet dat ie uit een gracht wordt opgedregd
en afgedaan
zeg hem dat zijn moeder wacht,
neem mij, maar God laat hem gaan

Ik zie een jongen, genietend van de vrijheid. Hij wil voetballen, rennen door de duinen. Ravotten. Hij is een voetbaltalent,  maar hij begrijpt niet waarom de andere het spel niet snappen en hij legt dat onaangenaam uit. Ongeschikt is het stempel. Ongeschikt, omdat hij er niet mee om kan gaan. Siem en zijn recht.

En breng hem thuis, breng hem thuis
't blijft mijn zoon, hoe 't ook zij
breng hem thuis, breng hem thuis
zijn leven is dat van mij
breng hem thuis

Simon gaf de man wat drinken. De Romeinen sloegen Simon met de zweep.
De man was ingestort. Simon moest hem helpen.  Bij het dragen van het kruis. Op Golgotha. Zijn rechtvaardigheid werd afgestraft. Toen hij 's avonds thuiskwam was zijn vader woest. Hij kon het niet uitleggen. Hij begreep niet wat er was gebeurd en dat zijn vader alleen bezorgd was. Simon liep weg, hij liep weg van Golgotha.  Zoveel onrechtvaardigheid kon hij niet aan. De vader die had spijt.  Hij had een arm om de jongen moeten slaan. Ja, de wereld is zwaar. Maar maak het niet zwaarder dan het is. Kijk naar elkaar. Vraag naar elkaar, meer doen kun je niet.

Hopelijk kom jij nu wel uit dat water vannacht,  dat ik verdrink is niet zo erg. Geen gemis en loopt wel los. Mij redden zou waanzinnig en gevaarlijk zijn. Zoveel ben ik niet waard. Maar jij, voor jou riskeer ik mijn leven, een leven die met jou waardig is en anders niet.

C HW 12-4-2016
 
Ouverture (vervolg)
 
Tik, tik, tik
(1)
In het naakte licht zie ik
Duizenden auto's misschien meer
Mensen rijden rond, zonder doel
Mensen maken contact zonder verbinding
Mensen hebben gedachtes, die stemmen nooit zullen delen.
Niemand durft
Het ritme te verstoren
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Dan wordt ik gebeld.
Of ik volgende week naar Helmond wil komen
Omdat De zorglocatie wordt opgeheven
Heen en weer 300 km.
Voor alleen een bakkie koffie
Want wat ontbreekt is een plan
De zorg is ondoorzichtig.
De zorg zegt, mij een zorg
Alles wordt ontzorgd en je betaald je blauw voor de koffie van andere
Tik, tik, tik
 
Tweede bedrijf (deel I)
 
De tijdmachine - stille zaterdag 

(4)
Oh wat ga je nu doen
Wanneer ieder deel van jou
De behoefte heeft om met de wind mee te rennen.

De ochtend is stil. Het is zaterdag, de zon schijnt in mijn gezicht. Ik hang hier op Golgotha. Het is stil, heel stil. 
In mijn visioen, zojuist, af en toe val ik weg. Ik heb pijn overal. In mijn visioen, zag ik een jongeman, vernoemd naar één van mijn voorvaderen, David. David liep naar buiten. Het is 2016 en ik weet nog niet dat we nu in het jaar 33 leven. Ik zag David naar buiten lopen op wat ze noemen, een vliegveld.  Alleen mijn vader kan zich voorstellen dat mensen ooit in grote machines, waarvan ik het woord ook nog niet ken, gaan vliegen, als een vogel. Later zie ik David vliegen, ook vallen er delen van hem af. Wij kennen nog geen explosies, wij kennen vuur en het geweld van een aardbeving of een vulkaan. Maar wat daar gebeurt is onvoorstelbaar. 

(3)
En het vuur dat gisteren brandde
Kan alleen de weg verlichten
Die jou kan leiden door
De donkere tuin
Blijf uit de schaduw.

Gisteren liep ik Golgotha op. Samen met een grote menigte. Ik had wel hele zware bagage. Mijn eigen kruis. Bij bocht 7 stond een kerkje. We kwamen bij een bergdorp en daar stortte ik in. Ik zag een kerk, hij was er niet, want er bestaan nog geen kerken. Het was een visioen. Simon liep naar me toe. Simon, waarover later nooit meer zal worden gesproken. Simon hielp mij. Bij het dragen van mijn kruis. Mensen bespuugde mij. Wie denk je wel dat je bent. Simon moest mij helpen, want ze wilde mij zien hangen. Hangen aan het kruis. Ik was de laatste in de rij. Twee dieven: Dismas en Dumachus, gingen me voor. Echter zij worden met rust gelaten. Anders zouden ze het niet hebben gered.

(3)
Kijk nu er een verandering gaande is
Is morgen al voorbij
Vandaag zal nooit zijn.

Ik hang hier en hij zit daar op de bank. Hij schrijft over mij. Omdat het zo'n stille zaterdag is. Hij voelt mijn steken in zijn zij. Iedere pijn die mensen voelen is de pijn van mij. Ik heb het Dismas uitgelegd. Hij begrijpt, wat ik bedoel. Dumachus wilde niet luisteren. Hij bleef maar tieren en hij bleef maar godennamen aanroepen.  Goden, die nooit bestaan. Dismas vertelde ik, dat de hemel, in jezelf zit en dat je vrede moet hebben met de goede dingen, die je hebt gedaan. Hij stierf eerder dan ik. Vredig. Je moet niet stil blijven staan bij door jou gemaakte fouten. Wij zijn mensen. Zelfs ik ben nog even mens. Ik hoor Dumachus naast mij grommen. Ik denk dat ik eerder dan hem ga. In 2016 zal er een man zijn die dit beschrijft.

(3)
Ga door en waag de sprong
In de orkaan
Je zal de pijn forceren
Het is maar plaatselijk
Om jouw gedachten te blokkeren.

Kijkend naar de wereld
Wanneer je jouw ogen opent
Zul je de belofte zien die ze hebben gemaakt
Hun bloederige leugens en de gebroken dromen
Een schreeuwende stilte.

Soms wanneer hij zijn ogen opent, wordt hij verblind door alles wat hij ziet. Wat je ziet is een vertroebeld beeld. Het is wat ze je willen laten zien. Niks ik wat het lijkt, al denk je het te zien. Heb je het gehoord, of heb je beter geluisterd. Sluit je ogen en je kunt het beter zien. Soms proef je niet, dat het smerig ruikt. We worden bedonderd, door onze eigen beperking. Door verkeerde associatie trekken we conclusies die er niet zijn en nemen we verkeerde maatregelen. 

(3)
Je leeft in een tijdmachine 
En je kunt kiezen, wie je wilt zijn
Iemand die je nog nooit hebt gezien
Ergens waar je nog nooit bent geweest
Je leeft in een tijdmachine.

Ik geef hem visioenen, ik geef hem signalen.  Laat hem loopschoenen winnen, laat hem alsnog deelnemen om mee te zwemmen met Maarten van der Weijden. Ook laat ik hem vallen en geef hem stekende pijn. Wanneer hij de verkeerde keuze heeft gemaakt. Ik plaag hem door zijn banden te laten knallen. Toen deed hij het goed. Hij liep 's avonds alsnog 12 km. Ik laat hem twijfelen. Nadenken over de wereld. 

(3)
Nou wat ga je nu doen
Wanneer ieder deel van jou
De wind wil vangen.

Opus #3
 
Jij blijft mijn zoon

Ik droomde dat je gesetteld bent 
Dat je een meisje hebt gevonden en dat je bent  getrouwd 
Ik drioomde dat je dromen werkelijkheid werden 
Ik veronderstel dat zij jou dingen zal gaan geven 

Ik heb je niets gegeven 
Lieve zoon, waarom heb je mij ontweken 
Is het niet alsof je het tegenhoudt 
Of verberg je voor het licht 
Ik haat het om uit het niets onuitgenodigd te verschijnen, maar ik 
Kan niet wegblijven 

Ik kan er niet tegen vechten 
Ik had gehoopt dat je mijn gezicht zou zien 
En dat je eraan herinnerd wordt dat het voor mij nog niet voorbij is 
Laat maar, je vind wel iemand als mij
ik wens niets dan het beste 
Ook voor jou
Vergeet mij 
Ik smeek het, ik zal het onthouden, zei je 
Soms is liefde zoet
Maar soms doet het in plaats daarvan pijn Soms is liefde zoet
Maar soms doet het pijn in plaats daarvan ja Je weet hoe de tijd vliegt 
Gisteren was het de tijd van ons leven 
We zijn geboren en opgevoed 
In een zomerse waas gebonden aan de verrassing 
Van onze gloriedagen 
Ik haat het om uit het niets onuitgenodigd te verschijnen, maar ik 
Kan niet wegblijven 
Ik kan er niet tegen vechten 
Ik hoopte dat je mijn gezicht zou zien 
En dat jij eraan herinnerd zal worden dat het voor mij nog niet voorbij is 
Laat maar, je vind wel iemand als mij 
Ik wens niets dan het beste voor jou 
Vergeet me niet, smeek ik, ik zal het onthouden dat zei jij
Soms duurt liefde eeuwig, maar soms doet het pijn in plaats daarvan 
Niets vergelijkbaars geen zorgen tot morgen 
Spijt en vergissingen hebben hun eigen herinneringen gemaakt 
Wie zou hebben geweten hoe bitterzoet 
Dit zou proeven 
Laat maar, je vind wel iemand zoals mij 
Ik wens niets dan het beste voor jou
Vergeet me niet, smeek ik, ik zal het onthouden dat zei jij
Soms duurt liefde eeuwig, maar soms doet het in plaats daarvan pijn
Laat maar, je vind wel iemand als mij 
Ik wens niets dan het beste voor jou 
Vergeet me niet, smeek ik, ik zal het onthouden dat zei jij
Soms duurt liefde eeuwig, maar soms doet het  in plaats daarvan pijn
Soms duurt liefde eeuwig, maar soms doet het  in plaats daarvan pijn

Ouverture (vervolg)
 
Tik, tik, tik
"Dwazen", zeg ik
"Jullie begrijpen er niks van"
"De regen verspreid zich,
Zoals kanker groeit"
"Luister naar mijn woorden"
"Waarvan je misschien kunt leren"
"Neem mijn armen"
"Die jou misschien bereiken"
"Want mijn woorden zullen vallen"
"Als motregen"
"En echoën, op het metaal"
Tik, tik, tik

Tik, tik, tik
Woorden uit het verleden schieten mij te binnen, ooit schreef ik dat gedicht. Wat nu nog steeds houdbaar is. Mijn zorgplichtsbesef, mijn onvoorwaardelijke liefde.
Tik, tik, tik
 
Tweede bedrijf (deel2)
 
De tijdmachine - Stille zaterdag

Hij waait niet met alle winden mee. Hij maakt het zich moeilijk, om de juiste keuze te willen maken. Hij wil niet dat zijn kinderen geconfronteerd worden met mannen zwaarbewapend, ter controle, op de stations. Wat is het gevaar. 

Een hardloper wordt nog net niet aangereden, door een welstaand ondernemer. De hardloper ziet hem stoppen. Hij gaat er achteraan. De hardloper is licht getint. Het is een Syriër, althans een vluchteling. Hij wil vragen, waarom de man zo reed. Een patrouillewagen rijd door de straat. De politie ziet zijn gordel met vloeistof. Hij roept naar de hardloper. Handen omhoog. De man wilde net een gelletje pakken, uit zijn gordel. De politie schiet. In één keer raak.

(3)
En het vuur dat gisteren brandde
Kan alleen de weg verlichten 
Die jou leid door
De donkere tuin.

Kijkend naar de wereld
Wanneer jij jouw ogen geopend heb
Zie je, dat je onzichtbare kettingen gekregen hebt
Het zijn alleen maar leugens
Niet wat het lijkt
I hoor jouw stille schreeuwen.

Vandaag is de dag dat ik ga sterven
Sterven in alle stilte. Sssssst. Het is stille zaterdag.  Je hoeft niet zo te schreeuwen.  Je leeft om gelukkig te zijn en om te doen, wat je kunt, in al jouw geluk. Waar vind jij jouw geluk in? Hij in door te doen, wat hij kan. Ik sluit nu mijn ogen. Ik denk, het komt wel goed. Damachus kreunt nog steeds. Hij leeft nu, in zijn hel.

(3)
Je leeft in een tijdmachine 
Niemand geeft er om waar jij naar toe gaat
Pakken waar jij, nog nooit bent geweest
Ergens, wie weet waar.

Je leeft in een tijdmachine
Waarom blijf je niet wie je bent
Om te zien wie je nog nooit bent geweest
Iemand die je nog nooit gezien hebt
Je leeft in een tijdmachine.

© Hoss 26-3-2016
 
Ouverture (Slot)
 
ik, tik tik
(1)
De mensen buigen en bidden
Naar de kunststof God, die ze hebben gemaakt
Het teken flitst zijn waarschuwing
In de woorden die ze vormen
En staat geschreven op alle schermen
Thuis of openbare ruimte
Ze weerklinken in mijn hoofd
Tik, tik, tik

Mijn God, wat heb ik het toen fout gedaan.
Ik wilde je zo graag helpen
Helpen op weg
Maar zat vast in mijn eigen gebruik
Op tijd op werk, ik had iets moeten regelen
Deed ik soms, maar ging niet iedere dag
Weet niet of het echt gelukt was 
Als ik het net even anders had gedaan.

Als ik het net even anders had gedaan
Dan had ik het geweten
En keek ik er nu anders naar
Maar spijt dat heb ik niet
Spijt heb ik nooit gehad
Van fouten kun je leren.

Naar school gaan was jouw moeilijkheid
De rest dat had je bij mij ook gekund
Missen dat doe ik je wel
Ik zie je veel te weinig
Veel te weinig is niet vaak
Je bent welkom, iedere dag.

Mijn God, wat ben ik trots op jou
Waar kom je vandaan?
Waar sta je nu?
Je weet wel dat ik altijd vecht voor jou
Maar je durft mij niet te vragen 
Toch sta je nu, waar ik je graag zie
Steeds zelfstandiger
Zelfstandig. maar je staat niet alleen.

Zelfstandig wordt je, maar niet alleen
Maak je zelf nu je keuzes
Het was dat juist, waar je moeite mee had
Snert of Groentesoep?
Afwegend argumenten voor en tegen
Alles op een weegschaal leggen 
Maakt het leven moeilijk

Moeilijk als het leven is
Maak je hem zelf makkelijker
Door knopen door te hakken
Of te ontknopen
Met zo weinig mogelijk schade.

Nee, spijt dat heb ik niet
Maar het had anders kunnen gaan
Wanneer ik keuzes anders deed
Hoe zou het zijn, als ik dat had gedaan.

Hopelijk is het goed geweest
Met zo weinig mogelijk schade
Ja knopen heb ik doorgehakt
Maar mis jou Iedere dag

Blij als je komt logeren 
Ben ik soms teleurgesteld 
Als ik thuis ben
Tijd heb en jij daar.
 
Teleurgesteld, als jij dan weer niet komt
Terwijl ik jou heb gevraagd
Mijn God, wat is dat toch met ons
Heb ik het er zelf naar gemaakt?

Toch is onze band sterker dan dat
Daarvan ben ik overtuigd
We zijn het meestal eens
Filosoferen kunnen we overal om
Trotser als nu, ben ik nooit geweest.

Ik denk dat jij het wel herkend
Onze vader zoon relatie
In een kattebel
Een kladbrief of gedachtegang
Het maakt niet uit
Mijn grote kleine vent.

© Hoss 20-11-2015 t/m 20-11-2017
 
Derde bedrijf
 
(5)
Toekomstplannen voor Maarten
 
We maken toekomst plannen voor Maarten
We willen alleen het beste voor hem
We maken toekomst plannen voor Maarten
We bieden Maarten een helpende hand 

Als Maarten zegt dat hij gelukkig is
Hij is gelukkig
Is hij gelukkig, is hij gelukkig met wat hij doet

We maken toekomst plannen voor Maarten
Zijn toekomst ligt bij de Techniek
We maken toekpmst plannen voor Maarten
Zijn toekomst is al lang bepaald

Als Maarten zegt dat hij gelukkig is
Hij is gelukkig
Is hij gelukkig, is hij gelukkig met wat hij doet

Maarten is soms geblokkeerd
Maar hij kan best praten
Hij houdt van een gesprek

(Als hij niks doet)
Maarten is gelukkig met wat hij doet
(Als hij niks doet)
Maarten is gelukkig met wat hij doet
(Als hij niks doet)
 
Intermezzo
 
Maarten Rap
 
Als Maarten soms blokkeert
Is zijn leven niet geruïneerd
Dan ga ik met hem over drummen praten
Het één doen is niet het ander laten
Omdat wij nu allebei weten
Die emotie laat ook mij uit de ogen zweten

Vandaag ga ik met Maarten mee
Op zijn afspraak bij het UWV
Persoonlijk kunnen wij het samen beter
Dan dat amateuresk betweter
Koffie drinkend van onze duiten
Professionals die hun kennis niet gebruiken

Zich verschuilen achter geen budget
De bedoeling verloochend van het kabinet
Want iedereen kan alle hulp krijgen
Die nodig is, dus stop nu maar met dreigen
Ik verwacht van jullie samenwerking
Terwijl ik beschuldigd wordt van tegenwerking

Kleine zelfsturende teams gaat nu niet werken
Het gaat alleen oplossingen beperken
We zullen groter moeten denken
Blijvend aandacht aan het individu moeten schenken
Samen kunnen wij Maarten helpen
De collectieve frustratie stelpen
 
© 14-8-2017
 
Finale

(5)
We maken toekomst plannen voor Maarten
We willen alleen het beste voor hem
We maken toekomst plannen voor Maarten
We bieden Maarten een helpende hand 

Als Maarten zegt dat hij gelukkig is
Hij is gelukkig
Is hij gelukkig, is hij gelukkig met wat hij doet

We maken toekomst plannen voor Maarten
We willen alleen het beste voor hem
We maken toekomst plannen voor Maarten
We bieden Maarten een helpende hand 

We maken alleen maar plannen voor Maarten
Zijn toekomst ligt bij de Techniek
Muziek
Muziek
Muziek
Muziek
Muziek

We maken alleen maar plannen voor Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten
Maarten

 
(1)
Origineel: The sound of silence - Simon & Garfunkel
Geschreven door: Paul Simon
Vertaling en bewerking: © Hoss 6-9-2016 (20-11-2017)
 
 (2)
Lied van Rob de Nijs - Breng hem thuis van het album Engelen uitgezonderd
(nog in bewerking - alleen geplaatst tr completering van het verhaal voor de gelegenheid)
 
 (3)
Origineel: Time Machine - Black Sabbath
Vertaling en bwerking: © Hoss 26-3-2018
 
(4)
Origineel: Someone like You
Geschreven door: Adele Laurie Blue Adkins / Daniel D. Wilson
Vertaling en bewerking © Hoss 23-2-2018
 
(5)
Origineel: XTC - Making plans for Nigel   
Schrijver: Colin Ivor Moulding
Vertaling: © Hoss Wilstra 14-8-2017 
 
 
30. mrt, 2018

Het was 6 uur 30, in de ochtend dus en Benjamin was onderweg. Mist blokkeerde zijn zicht, terwijl dat met deze drukte nog niet zo hinderlijk was. Er ontstonden geen enorme gaten, zodat de achterlichten van de auto's voor hem, op de juiste afstand zichtbaar waren. Af en toe probeerde er een auto sneller te ritsen dan noodzakelijk. Benjamin bleef daarvoor altijd, op gepaste afstand. Zonder direct snelheid te verliezen.

Nadat alle pluggen terug in hun dozen zijn
En de clowns zijn allemaal naar bed gegaan
Je kunt geluk horen zwalken over de straat
Voetafdrukken gekleed in het rood

En de wind fluistert Maria

Tja, we zijn weer een jaar verder.
Ik had iets geregeld. Het werd een mooi feestje. Mijn zus had ik uitgenodigd om samen met mijn moeder een weekendje weg te gaan. Ze was echt aangesterkt na een lange tijd op de intensive care te hebben gelegen en een lange revalidatie. Ze zei direct ja. Ik had haar nog altijd niet uitgenodigd om mee naar Frankrijk te gaan. Dat wisten we toen nog niet. Ze was sterk dat weekend heel sterk. Mijn moeder trouwens ook.

Een bezem is somber aan het vegen
De gebroken stukken van het leven van gisteren
Ergens weent een koningin
Ergens heeft een koning geen vrouw

En de wind huilt om Maria

Zo zit Benjamin in de auto en denkt aan het verraad. Dat gepleegd gaat worden. Hij heeft een wit colletje aan. Op de N11 wordt hij verblind door het witte licht, dat bij hem naar binnen schijnt, op deze donderdagochtend, met een buikgevoel van hoogverraad. Zal hij het laatste avondmaal openen. Eerst heeft hij nog wat te doen, maar hij is er niet helemaal bij. Denkend aan een moment. Één van de vele momenten, in het tijdsbestek van een jaar.

We hebben gewandeld door Geldrop, een bikini gekocht. Lekker gegeten, gedronken en zelfs gezwommen.  Wat was het fantastisch. Mijn moeder liep mee, achter haar rollator en was zeer dapper. Gezellig samen met de kinderen die ook een oogje in het zeil hielden. Gekeuveld over vroeger, maar ook over nu.

De lichten in het verkeer het lijkt zo een blauwe morgen
En laten hun leegte achter op mijn bed
Het kleine eiland zakt stroomafwaarts
Omdat het leven dat ze leefden is gestorven 


En de wind schreeuwt Maria

Benjamin vecht zich door de dag. Ieder half uur voelt hij zich afzwakken. Hij heeft het warm, maar zijn handen voelen koud aan. Met de moed nog in zijn schoenen, is hij behoorlijk afgezakt, zijn stemming gedaald tot op het laagste niveau, maar nog niet onder water. De paarse regen kust zijn wangen en voorhoofd. Waarop hij zijn muts nog dieper om zijn hoofd trekt.

Thuisgekomen zegt Kaatje: " wat zie jij er uit?. Jij gaat morgen niet werken." Benjamin is niet van plan om morgen te spijbelen. Ziek zijn de echte zwakken. Ik vecht mij er wel doorheen. Er zijn mensen die er erger voorstaan. Ik hoef nog maar twee dagen, dan is het vakantie. Kaatje voelt deze houding goed aan, zonder dat Benjamin de woorden uitspreekt zegt zij: 'anders zou je wel eens nooit jouw vakantiebestemming bereiken en zul je vertrekken, zonder ook maar ergens anders te komen, dan 10 vadem diep." Benjamin is soms, als Petrus "de standvastige", zijn eigen Judas "de verrader". Die volgende ochtend besluit hij zich ziek te melden en Meester Misdadiger  Crimson, niet de Gloriebellen te laten luiden. Hij zet de hulpmiddelen in van Professor Barabas. Die nog altijd vrij rondloopt.

Op de dag dat ze vertrokken was het Koninginnedag, tenminste zo noem ik het, want we hadden al een Koning, op de andere dag. Ik geloof niet in de film van ome Willem.  Ik geloof ook niet in de blonde van Venlo, in de rol van Pontius Pilatus, die zijn handen in onschuld wast. Ik heb slechts vertrouwen in het leven zelf. Niemand is verheven boven een ander en we worden allen geboren, moeten naar de WC en ontmoeten ooit, de dood. Op de dag dat ze vertrokken was het prachtig weer. Wat zou het toch heerlijk zijn wanneer er niemand meer te vroeg hoeft te sterven. Niemand meer dood aan kanker.

Zal de wind zich ooit herinneren
De namen die hij in het verleden heeft geblazen
En met zijn krakkemikkig lichaam door de ouderdom maar ook met zijn wijsheid
fluisteren : "Nee, dit zal de laatste zijn "

En de wind huilt om Maria

© Hoss 26-4-2016 / herschreven 30-3-2018





 

 

 

17. mrt, 2018

H.

Het staat mij bij dat ik ooit zijn dochter heb ontmoet, H.
Nee joh. Herinneringen zijn gevaarlijk bedrieglijk soms. Ze kunnen vervormen, misvormen.H. volgde de contactadvertenties. Om geheime boodschappen te ontdekken. In de Volkskrant, de Telegraaf, Trouw. Ze wist niet van wie.

Ik had haar die nacht vooraf ontmoet
Ze was mooi. Kort haar, stekeltjes
Maar een mooi gezicht
Ze heette Henriëtte. Henriëtte van der Heijden.
Haar vader was schrijver, vertelde ze. Ik vroeg: "de?"
Zij plaatste mijn lippen tussen twee van haar slanke vingers.
Ze had een blanke huid, nergens gebruind en we waren onderweg naar Zandvoort. Vanaf het oude Station Sloterdijk.
De kleur van haar, haar was, peper en zout.
Een ronde moederstip op haar wang. Verder geen enkel sproetje. Wanneer ze lacht verschijnen er lachrimpeltjes langs haar wangen en haar ogen staan op ondeugend.
Het is nog fris, dus ze draagt een Tom Boy colbert en een witte blouse. Haar lippen zijn smal en soms zelfs verborgen. Ze is een natuurtalent, zonder make-up. Haar gezicht, lang, slank en puntgaaf. Tom Boy staat haar, als geen enkele andere vrouw. Geen overdreven rondingen, terwijl je vaag toch iets van rondingen ziet, in haar blouse, is het niet overdreven. Ze is duidelijk een Alt, absoluut geen Sopraan. Ze verleidt mij. Met haar ogen en haar lach.

Op het strand aangekomen, gaan we bij de eerste opgang, naar beneden en settelen ons direct in het zand. Naast het pad en naast een paviljoen. Wanneer we direct beginnen kussen, om niet eerder op te houden, dan nadat onze ogen dichtvallen.
Ineens voel ik een koud profiel op mijn buik, waardoor ik bijna in mijn broek plas. Ik draag nog korte zwembroekjes. Pas over een paar jaar worden lange surfshorts de mode. Ze ziet iets gebeuren. We zitten tegenover elkaar en we lachen, terwijl we aan ons raketje slurpen.

Langzaam zien we in de verte dat de zon onder dreigt te gaan. We eten een patatje bij het station, maar zij eet slechts een kwart. In de trein zijn we nog ineengestrengeld en op het Centraal Station nemen we afscheid.
Wat ik niet wist, is dat ze de telefoon nooit meer op zou nemen, terwijl ik de contactadvertenties volgde.

© Hoss 17-3-2018

28. jan, 2018

Goedemorgen
Zondagse HARTEN zijn mooie en gemaakt door onbekende kunstenaars uit Helmond.
Laat je HART spreken in 2018

Verbintenis

Laat je hart spreken.
In mijn hart zit een draadje
Er zitten twee gaatjes in
Twee gaatjes met een draadje
Dat is mijn hart.

Het draadje gaat ergens naar toe
Naast mij zit een meisje
Zij heeft ook een hart
Een warm hart
Vastgeknoopt met een draadje.

Nu blijkt het draadje
Lemniscaat
Een moeilijk woord voor oneindig
Oneindig is het verbond
Het verbond van ons hart.

Twee harten kloppend in Brandevoort
Een huis in een wijk in Helmond
Maar binding met andere steden
Heerenveen, Amsterdam,  Den Haag
Andere landen: Duitsland,  België, Frankrijk.

Komt daar nu ook Servië bij?
De wereld is hun achtertuin
Iedereen een goede buur
Hun hart klopt voor jou
Waarvoor klopt jouw hart?

Jouw warm hart
Is hetzelfde als die van iedereen
Gevormd net als klei
Kleine nuances vormen jou
Bepaald wie jij bent.

Laat jouw hart spreken
Zeg ons wie jij bent
Dat is de missie van Stichting Knoop
Samen zijn wij één kloppend hart
Een gigantisch hart. 

© 28-1-2016

 

Voor Damir Mumini
(en stichting knoop)

Knoopjehart.nl

Damir had een droom
Een visioen
Als iedereen zijn hart
Aan elkaar verbindt
Zijn we allemaal verbonden

Waar kun je beginnen
Begin gewoon door zelf jouw hart te binden
Aan iemand buiten jouw deur
Een hart om vast te knopen
Aan elkaar

Zo plaatst hij iedere dag een hart
Zo gaat hij de scholen in Helmond langs
De kinderen aan elkaar verbonden
Hoe mooi zou dat zijn?
Iedere wijk in Helmond, 1 groot hart

Knoop jouw hart vast aan Helmond
Waar knoop jij jouw hart aan vast?

Aan jouw stad?
Aan jouw provincie?
Aan jouw land?
Europa?
Of misschien wel de wereld?

Klein beginnen
Groot te denken
Knoop jouw hart in ieder geval vast

 ©  HW  4-12-2016

 

Een nieuwe lente
Bereikt Brandevoort
Haar naam is Vesna

Vesna laat de knopjes
Aan de bomen groeien
Het gras wordt weer groen
Vogels bouwen nesten

Een lach op zijn gezicht
Al was hij niet ongelukkig
Is hij nu gelukkig
De nieuwe lente

Op zijn jas
Twee knopen
Zijn verbond
Tussen Vaderland en Nederland

Vesna is een nieuwe lente
Verspreid een nieuwe lente
Terwijl de zomer begint
Blijft het gras nu groen

Laat het eeuwig lente zijn
Dans mee
Met Damir en Vesna

De lentedans

 © HW 11-6-2017